สุดท้ายฉันก็ทำศัลยกรรมแก้ที่ ㄹㅅㅌ โดยใช้กระดูกอ่อนซี่โครงตัวเองกับซิลิโคน ทั้งที่ไม่ใช่การผ่าตัดครั้งแรกแล้ว แต่ความไม่สบายตัวกับความกังวลแบบนี้ก็ยังปรับตัวไม่ได้เลย;;
อาจจะยิ่งรู้สึกแบบนั้นเพราะเดิมทีจมูกฉันเชิดมากอยู่แล้วก็ได้ แต่ตอนนี้เพิ่งผ่านไปแค่หนึ่งสัปดาห์เอง ดังนั้นช่วงเกือบหนึ่งเดือนต่อจากนี้ พยายามไม่คิดถึงจมูกให้มากที่สุดแล้วใช้ชีวิตแบบลืม ๆ ไป น่าจะดีต่อสุขภาพจิตกว่าใช่ไหม
ฉันกังวลเรื่องกระดูกอ่อนซี่โครงตัวเองมาก แต่รู้สึกว่าไม่ได้ลำบากหนักขนาดนั้น แค่บางครั้งเผลอลืมแล้วขยับตัวตามปกติ ก็มีจังหวะที่ตกใจแบบ “อ๊ะ” อยู่เหมือนกัน
อย่างอื่นไม่รู้แล้ว ตอนนี้ขอแค่ให้ปลายจมูกลงมาเร็ว ๆ ก็พอ แค่การที่ต้องคอยใส่ใจมันตลอดก็เครียดแล้วㅡㅡ;;