ตัดใจจากตาชั้นเดียวไม่ได้ เลยทำแค่เปิดหัวตา

จริงๆ แล้วไม่ใช่ว่าตัดใจจากตาชั้นเดียวไม่ได้ แต่ใกล้เคียงกับว่าตาสองชั้นไม่เข้ากับฉัน เลยไม่ได้ทำมากกว่า เดิมทีเปลือกตาก็แทบไม่มีไขมันอยู่แล้ว แถมตาสั้นในแนวนอน ถ้าทำตาสองชั้นก็เห็นชัดเลยว่าช่วงกลางหน้าจะดูยาวขึ้น,,, แต่ทุกครั้งที่ส่องกระจก ความไม่สมมาตรของตาทำให้เครียดมาก เลยเผลอตัดสินใจแบบฉับพลันทำเปิดหัวตา ซึ่งเป็นสิ่งที่อยากทำมานานถึง 2n ปี ผลลัพธ์พอใจ,,, ถ้าย้อนกลับไปก็จะทำอีก,,,, ผิวฉันไม่ใช่ผิวที่เหมาะกับการศัลยกรรม ก็เลยมีรอยแผลเป็นตรงจุดที่เย็บไหมด้วยนะ? ถึงอย่างนั้น การได้หลุดพ้นจากความเครียดที่หัวตาข้างหนึ่งถูกปิดทื่อๆ ต้องคอยเช็ดขี้ตาบ่อยๆ ทุกวัน และทุกครั้งที่ถ่ายรูปก็ต้องกังวลเรื่องไม่สมมาตร มันดีมากจริงๆ ตอนนี้ก็ยังไม่ได้สมมาตรสมบูรณ์แบบ แต่พูดตรงๆ เวลาไปดูรีวิว ก็มีหลายครั้งที่รู้สึกว่าหลังทำแย่กว่าก่อนทำใช่ไหมล่ะ เนื้อแดงๆ โผล่ออกมาหมด ตาดูชิดกัน และเพราะอยากเปลี่ยนแบบชัดเจน เลยเหมือนมีหลายเคสที่ตัดออกมากเกินไปหน่อย แต่คนที่ผ่าตัดให้ฉันบอกว่า การกรีดให้เปิดนั้นง่าย แต่การแก้กลับยาก เลยไม่แนะนำอย่างเด็ดขาดให้เปิดกว้างมากในครั้งเดียว ฉันก็แบบคนไม่รู้ย่อมกล้า ไม่ได้คิดอะไร แล้วก็ทำตามที่เขาแนะนำอย่างว่าง่ายว่า “อ๋อ เหรอคะ?” จริงๆ,,, รู้สึกว่าดีแล้วที่ทำแบบนั้น,,, มันดีขึ้นตรงไหนสักอย่างแน่ๆ แต่แม้แต่แม่กับพ่อก็ยังไม่รู้ว่าอะไรเปลี่ยนไป... แน่นอน... ก็เปิดแค่หัวตาข้างเดียวนี่นา,,... ฉันได้ตระหนักว่าศัลยกรรมเป็นเรื่องของความพอใจของตัวเองจริงๆ ถ้าฉันมองแล้วพอใจ ก็พอแล้ว

ตัดใจจากตาชั้นเดียวไม่ได้ เลยทำแค่เปิดหัวตา

โพสต์อื่นในหมวดนี้