ฮุฮุฮุ ทุกคนสวัสดี ไม่ได้เจอกันนานมากจริงๆ เกือบครบปีแล้วนะ ตอนนี้ไม่ใช่ช่วงที่โรงพยาบาลขอให้เขียนรีวิวแล้ว แค่อยากมาแชร์ประสบการณ์ของตัวเองเลยลองโพสต์ดู
รูปก่อนทำหรือช่วง 1-3 เดือนอยู่ในโพสต์ที่เคยเขียนไว้ก่อนหน้านี้ ลองไปดูเนื้อหานั้นได้เลย
อ้อ แล้วฉันมีแฟนแล้วด้วย! ก่อนหน้านี้เคยกังวลว่าจะอธิบายยังไงดี แต่ไม่รู้สิ... คิดว่าไม่น่าจะไม่รู้ได้ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ ถ้าจะบอกว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้ ก็ดูสดใสซื่อๆ เกินไปนะ ^^
จะพูดถึงข้อดีข้อเสียตอนครบ 1 ปีนะ ข้อดีมีเยอะมาก เลยขอพูดเฉพาะส่วนที่ฉันคิดว่าเป็นข้อดีส่วนตัว -. เอวดูบางลง เมื่อเทียบกันแล้วท้องดูไม่ค่อยยื่น และสายตาคนไปอยู่ที่หน้าอก ก่อนหน้านี้ฉันออกกำลังกายตลอดและใช้ชีวิตแบบหมกมุ่นกับการเช็กรูปร่างในกระจก แต่ตอนนี้ดูแลตัวเองได้สบายขึ้น ความเครียดลดลงจริงๆ เลยมีความสุข -. ความเป็นผู้หญิงเด่นขึ้น ฉันเคยมีภาพลักษณ์ชิคๆ เย็นๆ ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่ แต่เพราะรูปร่างดีขึ้นจนเส้นโค้งของร่างกายเข้าตาก่อน ภาพลักษณ์เลยมีความเป็นผู้หญิงเด่นขึ้นและดูนุ่มลง
เพราะแบบนั้นหรือเปล่า ความรู้สึกว่าเป็นที่นิยมกับเพศตรงข้ามนี่ไม่ใช่แค่เพิ่มเป็นสองเท่า..จำนวนครั้งที่มีคนเข้ามาเพิ่มขึ้น 3-4 เท่า ก่อนหน้านี้ก็คิดว่าตัวเองมั่นใจและค่อนข้างเป็นที่นิยมอยู่แล้ว...แต่เทียบกับตอนนี้ไม่ได้เลย ความเป็นผู้หญิงที่เด่นชัดน่าจะดึงดูดเพศตรงข้ามได้ชัดเจนจริงๆ (เป็นคนละความรู้สึกกับเซ็กซ์แอพพีล)
สำหรับฉันสองอย่างนี้เป็นข้อดีที่ใหญ่มาก ทั้งหมดดูเหมือนจะเชื่อมกับความมั่นใจในตัวเองด้วย ส่วนข้อดีอื่นๆ ทุกคนก็น่าจะรู้อยู่แล้ว
ข้อเสียคือ -. สูญเสียความรู้สึก ความรู้สึกที่หัวนมข้างขวาที่เคยเขียนไว้ตอนเดือนที่ 3 ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม เคยหวังว่าจะกลับมาอีกนิดก็ยังดี แต่รู้แล้วว่าไม่ใช่ เหมือนว่าถ้าหลังผ่าตัดแทบไม่มีความรู้สึก ก็จะไม่ค่อยกลับมามาก เส้นประสาทที่ถูกตัดไป ต่อให้ฟื้นขึ้นมาได้ จะฟื้นได้แค่ไหนกัน
หนึ่งในจุดไวต่อความรู้สึกของฉันคือหัวนม แต่ถึงแฟนจะพยายามมากก็ไม่รู้สึก เสียดายมาก... คิดว่าจะโสดไปตลอดแท้ๆ เฮ้อ ทางเลือกทดแทนคือเลือกดูภาพนั้นแทน สัมผัสตายไปแล้ว เลยใช้การมองแทนอยู่ แต่หน้าอกใหญ่และแม้แต่ฉันเองยังมองว่าเซ็กซี่ แค่นั้นก็ทำให้รู้สึก...
-. อาการริปปลิง เวลาใช้กล้ามเนื้อหน้าอก จะเห็นแค่หน้าอกขวานิดหน่อย อืม แค่ไม่ออกกำลังหน้าอก หรือไม่เกร็งบริเวณหน้าอกก็พอ เลยไม่ได้กังวลมาก แต่ฉันชอบออกกำลังกาย การต้องเล่นหนักๆ โดยเว้นแค่หน้าอกนี่มัน..น่าเสียดายในแง่ความสมดุล
อ้อ แล้วข้อเสียนี้ถ้าน้ำหนักขึ้นนิดหน่อยก็ปิดได้ ตอนเพิ่ม 4 กก. ถึงเกร็งหน้าอกก็ไม่เห็นนะ?
-. แผลเป็น มีคนบอกว่าถ้าดูแลดีๆ ก็แทบดูไม่เห็น แต่ไม่ใช่ ฉันคิดว่าเรื่องนี้ขึ้นกับสภาพผิวส่วนบุคคลมากกว่าการดูแล และพวกครีมทาแผลเป็นเป็นเหมือนตัวช่วยป้องกันสภาพแวดล้อมที่อาจทำให้แผลแย่กว่าที่ควรจะเป็นมากกว่า เพราะงั้นอย่าคาดหวังว่าจะหายเรียบเนียนสะอาด
เพราะเดิมทีฉันก็ไม่ได้ไม่มีฐานหน้าอกเลย พอบวมยุบแล้วก็หย่อนลง เลยดูเป็นธรรมชาติและโอเคอยู่ แต่ตอนอาบน้ำหรือทามอยส์เจอไรเซอร์ ตัวเองก็เห็นทุกวันนี่นา จะไม่ใส่ใจก็ไม่ได้ มันค่อยๆ จางลงแบบละเอียดๆ อยู่ เหมือนแผลเป็นเมื่อ 1 ปีก่อนกับแผลเป็นเมื่อ 10 ปีก่อนต่างกัน เวลาอาจช่วยแก้ได้ในระดับหนึ่ง ถ้าเดิมไม่มีฐานหน้าอกเลย ก็คงแทบไม่หย่อน แล้วถ้าผ่าใต้ราวนมก็จะเห็นหมด..ต้องคำนึงถึงจุดนี้ด้วย
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันแนะนำให้ผ่าทางรักแร้ การผ่าทางรักแร้ต้องเลาะไปถึงกล้ามเนื้อไหล่ ถ้าออกกำลังกายสม่ำเสมอหรือทำงานที่ใช้แขนค่อนข้างมาก ก็อาจเกิดผลข้างเคียงบริเวณไหล่โดยไม่ตั้งใจได้ และแผลเป็นรักแร้ก็ขึ้นกับสภาพผิวส่วนบุคคลเหมือนกัน...เลยบอกไม่ได้ว่าอะไรดีกว่า
ตอนนี้นอกจากประมาณนี้ก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรมาก เรื่องที่ต้องตรวจด้วยอัลตราซาวนด์ตอนตรวจสุขภาพ และเพราะมันไม่ใช่หน้าอกเดิมของฉัน จึงอาจต้องคำนึงถึงผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นสักวัน การผ่าตัดแก้ไข อะไรประมาณนั้น....
เรื่องพังผืดรัดถุงผ่านมาประมาณ 1 ปีแล้ว เลยเหมือนความกังวลใหญ่ๆ ลดลงไปแล้ว
ยังไงตอนนี้ก็พอใจ และแค่ช่วยให้ฉันหลุดจากความหมกมุ่นที่ทรมานมานานก็มีค่าพอแล้ว
ไม่ใช่เพราะหน้าอกที่ใหญ่ขึ้นโดยตรง แต่เพราะสิ่งนั้นทำให้ความมั่นใจในตัวเองเพิ่มขึ้นและมีความผ่อนคลายมากขึ้น เลยได้เจอคนดีๆ ด้วย
ถ้าถามว่าจะทำอีกไหม ตอนนี้ตอบได้เลยว่าทำโดยไม่ลังเล กรณีของฉันเป็นแบบนั้น ถ้าปีที่ 2 ปีที่ 3 มาเขียนได้อีก จะกลับมาอีกนะ หวังว่าโพสต์นี้จะช่วยได้แม้แต่นิดเดียว:) มีความสุขกันนะทุกคน♡