ฉันได้รับความช่วยเหลือจากชุมชนนี้เยอะมาก เลยลองเขียนรีวิวไว้ให้ทุกคนที่กำลังลังเลเรื่องผ่าตัดและตามหารีวิวไปทั่วเหมือนฉัน นี่เป็นรีวิวร้อน ๆ จากการผ่าตัดที่เพิ่งไปทำมาเมื่อวานเลย! ตอนนี้ยังพันผ้าพันแผลอยู่ ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าหน้าอกตัวเองเป็นยังไง เลยเขียนเน้นความเจ็บที่รู้สึกในวันผ่าตัด ถ้าอยากรู้ว่าเจ็บแค่ไหนและเจ็บแบบไหนก็ใช้อ้างอิงได้นะ ———————————— [วิธีผ่าตัด] แผลใต้ราวนม, dual plane, จัดตำแหน่งต่อมน้ำนมบริเวณปานนมใหม่ (แผ่ต่อมน้ำนม), เติมไขมันร่องอก, เอาเต้านมส่วนเกินออก, ดมยาสลบ, Motiva 320, 340cc [เวลาผ่าตัด] เข้าห้องผ่าตัด 9 โมงครึ่ง ~ ออกประมาณ 12:50~13:00?? [รีวิววันผ่าตัด] เป็นคิวผ่าตัดแรก ไปถึงโรงพยาบาล 8 โมงครึ่ง ตอนออกแบบบริเวณผ่าตัดก็แอบเขินนิดหน่อย แต่ทำให้ละเอียดมาก 9 โมงครึ่งเข้าห้องผ่าตัด ขั้นแรกฉีดยาชา/ยาสลบ แล้วใส่ท่อช่วยหายใจที่คอเพื่อดมยาสลบ ตอนน้ำยาไหลเข้าไป กล้ามเนื้อแขนเจ็บจนฉันขมวดคิ้วพูดว่า “เอ่อ ๆ เจ็บมากเลยนะคะ??” แล้วก็จำอะไรไม่ได้เลย พอเริ่มรู้สึกตัวตอนฟื้นจากยาสลบ ฉันพบว่าตัวเองกำลังฝันและพูดเพ้อหนักมาก..จำไม่ค่อยได้ว่าเข้ามาห้องพักฟื้นยังไง เห็นบอกว่านั่งรถเข็นมา แต่ไม่รู้ว่าหลับตาอยู่หรือเปล่า ความทรงจำที่นั่งรถเข็นแล้วขึ้นเตียงในห้องพักฟื้นเลือนรางมาก
หลังเข้าห้องพักฟื้น ช่วงหนึ่งชั่วโมงแรกทั้งเจ็บและหนาวมากจนหงุดหงิดตลอด แต่พยาบาลดูแลดีมาก (เขาบอกว่าหลังออกจากยาสลบ อุณหภูมิร่างกายจะลดลงและสั่นเป็นเรื่องปกติ) จำได้ลาง ๆ ว่าตอนสั่นเพราะหนาวและปวดกล้ามเนื้อ คุณหมอเข้ามาแวะดูแล้วบอกว่าผ่าตัดออกมาดี,, ฉันจับคุณหมอไว้แล้วงอแงว่าปวด คุณหมอบอกว่าเพราะเนื้อฉันเป็นชนิดที่ยืดไม่ค่อยดี เลยจะเจ็บมากกว่า
ถ้าปกติเป็นคนขี้หนาวอยู่แล้ว และมีคนเฝ้ามาด้วย แนะนำมาก ๆ ให้ขอเขาเอาถุงร้อนมาด้วย..! ห้องพักฟื้นเปิดให้อุ่นมากและเตียงก็อุ่น แต่ร่างกายไม่อุ่นขึ้นเร็ว ช่วงแรกเลยแทบไม่รู้สึกถึงความร้อนเลย พอคุณแม่ที่มาเป็นคนเฝ้าเอาถุงร้อนให้ถือไว้ในมือ ก็พอไหวขึ้น.. แนะนำให้ใส่ถุงเท้าหนา ๆ ไป แล้วใส่ไว้ในห้องพักฟื้นด้วย
ประมาณบ่าย 2 โมงครึ่ง ยาสลบเริ่มหมด อุณหภูมิร่างกายก็ค่อย ๆ กลับมา เลยเริ่มได้สติ และเพราะใส่ท่อช่วยหายใจไว้ คอเลยเจ็บจนพูดไม่ค่อยออก พยาบาลบอกว่าดื่มน้ำได้ตั้งแต่บ่าย 3 และเอาน้ำอุ่นมาให้ ฉันค่อย ๆ จิบให้คอชุ่ม แล้วก็ตื่นเต็มที่ พยาบาลป้อนลูกอมกลูโคสให้หนึ่งเม็ด เก็บไรผมที่ยุ่ง ๆ ให้ด้วย ใจดีมาก ตอนบ่าย 3 ครึ่ง ตื่นเต็มที่แล้ว เดินไปเข้าห้องน้ำหนึ่งครั้ง นอกจากตึง ๆ ก็โอเค พยาบาลปรบมือให้ด้วยว่าเดินเก่ง ออกจากโรงพยาบาลตอน 4 โมง แล้วนั่งแท็กซี่กลับบ้าน
กลับถึงบ้าน ถ้าอยู่นิ่ง ๆ กล้ามเนื้อหน้าอกจะปวดตื้อ ๆ ในระดับทนได้และตึงมาก แน่นอนว่าทันทีที่ออกแรงจะหยิบอะไร ความเจ็บก็มาเลย เขาบอกให้กินข้าวเย็นตั้งแต่ 1 ทุ่ม ฉันเลยกินข้าวเย็นแล้วกลับไปนอนบนเตียง จากนั้นเหมือนยาแก้ปวดค่อย ๆ หมดฤทธิ์และเริ่มเจ็บ ยาแก้ปวดที่สั่งให้เริ่มกินตั้งแต่วันถัดไป ฉันเลยกินไทลินอลไปหนึ่งเม็ดเพื่อจะนอน แต่เจ็บมากจนกินเพิ่มอีกหนึ่งเม็ด
ตอนแรกพิงหมอนสามเหลี่ยมอยู่ แต่ตอนนอนกลัวหลังพังเลยเปลี่ยนเป็นหมอนธรรมดาแล้วนอนหงายตรง ๆ ปรากฏว่ากล้ามเนื้อแถวสะบักขวาและหลังก็ตึงมาก แค่ขยับจะปรับท่านิดเดียว กล้ามเนื้อหน้าอกก็เจ็บม๊ากกกจนรู้สึกว่า “จบแล้วงานนี้” เปิดเครื่องเพิ่มความชื้นไว้ด้วย แต่คอยังคงแห้งและเจ็บ เลยพ่น Betadine แล้วดื่มน้ำอุ่นบ่อย ๆ
ตอนนอนอยู่ ครั้งหนึ่งจะลุกไปเข้าห้องน้ำ แล้วได้ลิ้มรสนรกครั้งแรก ก่อนอื่นรู้สึกว่ายกช่วงลำตัวขึ้นไม่ไหวแน่ ๆ เลยเอาขาลงจากเตียงก่อน แล้วค่อย ๆ ไถลตัวลงอย่างยากลำบากกว่าจะลุกได้ ตอนนั้นร้อง “อืออออออ” ออกมาจริง ๆ.. จะว่ายังไงดี เหมือนความเจ็บที่กระจายอยู่ทั่วหน้าอกตอนนอน พอลุกขึ้นก็ถูกแรงโน้มถ่วงดึง แล้วพุ่งเข้ามาพร้อมกันทีเดียว!! ฉันหายใจลึก ๆ ฟู่ ๆ แล้วไปเข้าห้องน้ำ กลับมาแล้วรู้สึกว่านอนราบอีกไม่ได้เด็ดขาด เลยเอนหมอนสามเหลี่ยมลง วางหมอนไม้รองคอเล็ก ๆ ไว้ใต้เอว แล้วพิงนอน ถึงอย่างนั้นก็เจ็บน้อยกว่านอนราบสนิท เลยหลับไปได้แบบทุลักทุเล
+) ตั้งแต่เย็น เสมหะในคอเหมือนเดือดปุด ๆ แต่คายไม่ออก ไม่รู้ว่าเป็นเสมหะจากภูมิแพ้จมูกของฉันเอง หรือเป็นผลจากการผ่าตัดอะไรสักอย่าง