ก่อนก่อนหลังหลังหลังหลัง โหนกแก้มใหญ่ค่ะ ใหญ่มากค่ะ เพราะโหนกแก้มที่ใหญ่ไปทุกทิศทุกทาง ทำให้เครียดหนักมาก กลัวผ่าตัดก็จริง แต่คิดอยู่ตลอดว่า “มันจะออกมาดี” แล้วพอหลับตาบนเตียงผ่าตัด ลืมตาขึ้นมาก็เสร็จแล้ว มีอาการตึงๆ ปวดเมื่อยอยู่บ้าง แต่ไม่รู้ว่าเพราะได้ฉีดยาระงับปวดหรือเปล่า เลยแทบไม่ค่อยเจ็บ การเทปปิ้งหน้าค่อนข้างอึดอัด;; อาการบวมยุบดีกว่าที่คิด และอาการบวมเล็กๆ น่าจะค่อยๆ ยุบต่อเนื่องจนถึง 5 เดือนค่ะ ฉันลองทำสารพัดอย่างเพื่อให้บวมยุบแล้ว การเดินเล่นดีที่สุด พอเริ่มออกกำลังกายได้แล้ว การออกกำลังกายทำให้เลือดไหลเวียนดีขึ้น อาการบวมเลยยุบเร็วขึ้น แนะนำให้ยืดเหยียด โดยเฉพาะก่อนนอนควรทำให้ได้ค่ะ
สิ่งที่ทุกคนน่าจะอยากรู้ที่สุดคงเป็นเรื่องความหย่อนคล้อย เพราะฉันไม่ได้ผ่าตัดตอนอายุน้อย เลยยิ่งกังวลมากขึ้น แต่ฉันคิดจริงๆ ว่าการได้เจอผู้อำนวยการแพทย์ที่ผ่าตัดเก่งมากๆ เป็นเรื่องสำคัญ จนถึงตอนนี้ คนรอบตัวไม่เคยพูดกับฉันว่า “ดูเหมือนเธอจะหย่อนลงหน่อยนะ~” อะไรแบบนี้เลยค่ะ (ไม่ว่าจะผ่าตัดหรือไม่ผ่าตัด ก็ต้องดูแลเรื่องการยกกระชับให้ดีค่ะ) ลักษณะผิวก็สำคัญเหมือนกัน แต่ฉันคิดว่าฝีมือการผ่าตัดของผู้อำนวยการแพทย์ สำคัญมากจริงๆ เพราะเพื่อนของฉันไปผ่าตัดโหนกแก้มที่โรงพยาบาลอื่น ไม่ได้เห็นผลมากนัก แถมยังเกิดความไม่สมมาตรที่เดิมไม่เคยมีขึ้นมานิดหน่อย เลยไปผ่าตัดแก้ที่โรงพยาบาลที่ฉันทำ ตอนนี้ผลออกมาดี และใช้ชีวิตอย่างพอใจค่ะ การผ่าตัดที่ควรจบในครั้งเดียว กลับต้องไปถึงขั้นผ่าตัดแก้ ต้องใช้เวลาพักฟื้นเพิ่ม และค่าใช้จ่ายก็เสียไปอีกเยอะมาก... เพื่อนของฉันลำบากมากจริงๆ เพราะผ่าตัดออกมาไม่ดี (โรงพยาบาลที่เพื่อนผ่าตัด ต่อให้ถามฉันก็ไม่สามารถบอกได้ ดังนั้นกรุณาอย่าถามนะคะ)
สำหรับการผ่าตัดปรับโครงหน้า ฉันแนะนำให้ทำกับผู้อำนวยการแพทย์ที่มีประสบการณ์มากในโรงพยาบาลเฉพาะทางด้านโครงหน้าเท่านั้นค่ะ อย่าหลงไปกับราคากิจกรรมที่ถูกเหมือนเพื่อนของฉัน แล้วฝากใบหน้าอันมีค่าของตัวเองไว้แบบไม่รอบคอบนะคะ...