ทำมาได้ประมาณ 2 ปีแล้ว.. ไม่ได้ทำที่โซล แต่ทำแถวบ้าน การอยู่แบบนี้มันเหมือนนรกจริงๆ เลยตัดสินใจผ่าตัดแก้ รูปเรียงตามลำดับคือ ตาที่ปล่อยสบาย > ตาที่เกร็ง > ตอนมองลง ขออภัยด้วยที่รูปเป็นแสงไฟสีเหลือง!! ทำตาสองชั้นแบบกรีด และโรงพยาบาลนั้นเล่นคำว่าเป็น “เปิดหัวตาแนวเฉียง” แต่สุดท้ายก็คือการเปิดหัวตาด้านบน..
เขียนรีวิวนี้เพื่อไม่ให้ทุกคนเป็นแบบฉัน
สองอย่างที่รู้สึกจริงๆ หลังทำตาสองชั้นพัง 1. โรงพยาบาลที่ได้เจอผู้อำนวยการในวันผ่าตัดเท่านั้น อย่าแม้แต่จะเหยียบเข้าไป 2. โรงพยาบาลต้องไปที่ดังๆ เท่านั้น.. (อย่างน้อยก็ไปปรึกษาดูก่อน)
ตอนนั้นไม่รู้อะไร ปรึกษากับผู้จัดการ แล้วชอบไลน์ที่ผู้จัดการกำหนดให้เลยทำ แต่เขาไม่คำนึงถึงสภาพเนื้อผิวของฉันเลย ทำออกมาเหมือนโรงงานผลิต จนพัง.. บางคนอาจรู้สึกว่าสองข้อที่เขียนข้างบนมันชัดเจนอยู่แล้ว แต่ฉันก็อยากบอกจริงๆ 2 ปีของฉัน.. 2.3 ล้านวอนของฉัน.. เฮ้อ...
ถ้าใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปคงป่วยจริงๆ เลยกำลังตระเวนหาที่ปรึกษาเรื่องผ่าตัดแก้อยู่ เดี๋ยวจะลองลงรีวิวการไปปรึกษาเร็วๆ นี้นะ คนตาไส้กรอกทั้งหลาย เรามาสู้ไปด้วยกัน..