ฉันผ่าตัดทางรักแร้เมื่อปีก่อนโน้น ตอนนี้ผ่านมากว่า 1 ปีแล้วค่ะ ก็ผ่านมาค่อนข้างนานตั้งแต่ผ่าตัด และตอนนี้พอดูแล้ว รอยแผลจางลงไปมากจนแทบแยกไม่ออกว่าเป็นรอยพับรักแร้หรือรอยพับจากแผลผ่าตัด ตอนแรกตอนจะผ่าตัด ฉันก็เคยคิดเรื่องผ่าทางใต้ราวนมเหมือนกัน เพราะมีข้อดีคือฟื้นตัวเร็ว.. แต่คิดว่าถ้านอนลงอาจเห็นรอยแผลผ่าตัดด้านล่าง เลยผ่าตัดทางรักแร้ค่ะ พอตอนนี้มาคิดดูแล้ว ฉันคิดว่าโชคดีที่เลือกผ่าทางรักแร้ ยังไงก็ตาม ตอนนี้พอได้รับการรักษาแล้วมันจางลง และแยกจากรอยพับได้ยากจริงๆ ค่ะ
ไม่ได้จะบอกว่าผ่าทางใต้ราวนมแย่กว่าผ่าทางรักแร้อะไรแบบนั้นนะคะ แต่เขียนรีวิวนี้ไว้เผื่อเป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับคนที่กำลังเตรียมผ่าทางรักแร้ค่ะ รอยแผลถ้าได้รับการรักษาก็จะดีขึ้นกว่าเดิมจริง และเมื่อเวลาผ่านไปก็จางลงได้ในระดับหนึ่งจริงค่ะ การรักษาคือทำเลเซอร์รอยแผลที่โรงพยาบาล 2 ครั้ง และดูแลอย่างสม่ำเสมอด้วยขี้ผึ้งค่ะ การดูแลต่อเนื่องเห็นผลดีชัดเจนจริงๆ
อาจเพราะเป็นแผลทางรักแร้ เลยไม่ได้ใส่ใจมาก และไม่ได้ก้มดูด้วยค่ะ ฉันเล่นบัลเลต์ การเหยียดแขนขึ้นด้านบนก็ไม่มีปัญหาเลย! หลังได้รับการรักษาแล้ว ฉันคิดว่าต้องดูรอยแผลประมาณ 1 ปี ถึงจะเห็นจุดที่ดีขึ้นได้ชัดเจนค่ะ สำหรับคนที่เสียดายเพราะใส่เสื้อแขนกุดช่วงนี้แล้วอาจเห็น ก็ต้องยอมรับในระดับหนึ่งนะคะㅜㅜ
ถ้ามองระยะยาว ฉันคิดว่าผ่าทางรักแร้ดีกว่าแน่นอนค่ะ เพราะขึ้นอยู่กับฝีมือคุณหมอและสภาพผิวค่อนข้างมาก จึงจำเป็นต้องพยายามไปหาข้อมูลหลายๆ ที่ที่ทำเรื่องรอยแผลเก่ง เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีค่ะ มันขึ้นอยู่กับแต่ละคนจริงๆ ขอให้ทุกคนเลือกสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองทำได้ และให้รอยแผลดีขึ้นมากๆ นะคะ!!
ถูกใจ 5