ปีที่แล้วฉันทำตาครั้งแรกที่โรงพยาบาลที่ใช้ชื่อผู้อำนวยการหลักเป็นจุดขาย แล้วพัง รอปรึกษา 1 ชั่วโมง ได้คุยกับผู้อำนวยการประมาณ 5 นาที ตอนนั้นไม่มีความรู้เรื่องศัลยกรรมเลย ไม่ได้หาข้อมูลออนไลน์หรือเดินปรึกษาหลายที่อะไรทั้งนั้น เพื่อนร่วมงานแนะนำมาก็เลยทำที่นั่นเลย...ความผิดพลาดของชีวิต ไลน์ที่ออกมาแตกต่างจากไลน์ที่ฉันต้องการโดยสิ้นเชิง พอลืมตาก็มองไม่เห็นชั้นตาเลย ㅠㅠ ถึงขั้นไม่มีพื้นที่ให้เขียนอายไลเนอร์ ส่วนที่พังที่สุดคือเปิดหางตากับกดหางตาล่าง เพราะอันนี้ทำให้ตายิ้มของฉันพังไปหมด ใช้ชีวิตทุกวันเหมือนจะเสียสติ จนทนไม่ไหว สุดท้ายเลยตัดสินใจคลายการกดหางตาล่าง ตอนนั้นก็รอนานเกิน 1 ชั่วโมง หมอเข้ามาแล้วจุดใต้ตา จากนั้นพูดแค่คำเดียวว่า “เจอกันบนเตียงผ่าตัดนะครับ” แล้วออกไปใน 5 วินาทีㅋㅋㅋㅋㅋ จากนั้นเสียบสายน้ำเกลือแล้วถูกปล่อยทิ้งไว้ 30 นาที จนฉันเหนื่อยแล้วถามพยาบาลว่าเมื่อไหร่จะเข้าไป ตอนนั้นถึงเหมือนจะพาเข้าไปแบบลวกๆ มาคิดตอนนี้ ฉันไม่ได้เห็นหน้าหมอด้วยซ้ำก่อนจะถูกวางยานอนหลับ แถมมีแผลบริเวณเยื่อเมือกด้วย (ตอนนั้นสอบถามไป เขาบอกว่าเป็นเพราะฉันขยับระหว่างผ่าตัด ฉันไม่อยากเครียดเพิ่ม เลยปล่อยผ่านไป แผลก็หายเร็วด้วย) เขาเองคงรู้สึกผิดเหมือนกัน เลยบอกว่าจะผ่าตัดแก้ให้ แต่ฉันไม่อยากพังอีก พอครบ 6 เดือนปุ๊บก็ไปแก้ที่โรงพยาบาลอื่น ตอนนี้ก็พอใจอยู่พอสมควร..ไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ประมาณ 70%ㅠ ตอนนั้นถ้าฉันรู้จักการหาข้อมูลออนไลน์และไปปรึกษาหลายที่ ก็คงไม่เสียเงินฟรีหรือเปล่านะ
ถูกใจ 6