รีวิวหลังผ่าตัดแก้ไขที่กลัวมากๆ แต่ผ่านไปได้อย่างปลอดภัย

สวัสดีทุกคน ในที่สุดฉันก็ผ่าตัดแก้ไขเรียบร้อยและกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว ตอนหาข้อมูลเรื่องผ่าตัดแก้ไข ฉันหมกอยู่ในชุมชนนี้ตลอด ค้นหาและกังวล จนคิดว่าตัวเองจะป่วยทางจิตหรือเปล่า เขียนโพสต์แทบทุกวันด้วย แต่สุดท้ายไม่รู้ว่าเวลาเป็นคำตอบหรือเปล่า ฉันไปผ่าตัดมาได้ดีแล้ว... มีบางคนที่ถามรีวิวผ่านคอมเมนต์ลับเป็นระยะๆ ด้วย ฉันเลยจะมาเล่าเรื่อยเปื่อยและเขียนรีวิวผ่าตัดแก้ไข!! จากนี้จะเขียนแบบกันเองๆ นะ

บอกตรงๆ ว่าไม่ได้มีแต่ความคาดหวัง.. เพราะไม่ใช่การผ่าตัดครั้งแรก ถ้าพูดสั้นๆ ว่าทำไมฉันถึงคิดเรื่องผ่าตัดแก้ไข ก็เพราะอาการเจ็บหน้าอกตอนมีประจำเดือน (แต่อันนี้น่าจะเพราะฮอร์โมน) และหน้าอกที่ใหญ่เกินไปเมื่อเทียบกับรูปร่างของฉัน มัน.. ไม่พอใจมากๆ มากจริงๆ เลยตัดสินใจผ่าตัดแก้ไขเพื่อปรับขนาดด้วย

ตั้งแต่ตระเวนปรึกษาก็มีเรื่องมากมาย.. แต่เคยลงรีวิวปรึกษาไปแล้ว ขอข้ามนะ ถ้าเริ่มจากวันก่อนผ่าตัด คืนนั้นนอนไม่หลับทั้งคืน.. ได้ยินว่าควรนอนให้เต็มที่ เลยรีบนอนเพื่อดูแลสภาพร่างกาย แต่ก็เอาแต่หลับตาแล้วพลิกไปมา.. สุดท้ายหยิบโทรศัพท์มาหารีวิวดู หลับตอนดึกมากใกล้เช้า แล้วเข้าผ่าตัดในสภาพที่ยังไม่ค่อยหายเหนื่อย ไม่รู้เพราะคุณหมอดมยาสลบเป็นผู้หญิงหรือเปล่า เธอพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่าไม่ต้องกังวล.. ฉันจำได้ว่าได้ยินเสียงนั้นตอนเข้าสู่การดมยาสลบ แล้วพอลืมตาขึ้นมาก็อยู่ในห้องพักฟื้น.. ผ่าตัดเสร็จแล้ว

เวลาน่าจะผ่านไปประมาณ 4~5 ชั่วโมง ไม่รู้ว่าเพราะฉีดยาแก้ปวดแบบต่อเนื่องหรืออะไร แต่วันนั้นไม่เจ็บเลย และเขาบอกให้พยายามอย่าขยับแขนมากที่สุด กลับบ้านไปเลยนอนเหมือนศพ..

แล้วตั้งแต่วันถัดมาก็เริ่มมีความรู้สึกตึงๆ เมื่อยๆ + ปวดตุบๆ เป็นพักๆ แต่ตอนนี้ก็รู้จากการผ่าตัดครั้งแรกแล้วว่าจริงๆ ต้องไม่ทำอะไรเลย ฉันเลยแทบไม่ขยับ เคลื่อนไหวช้ามากๆ ขยับเฉพาะตอนเข้าห้องน้ำหรืออะไรแบบนั้น แต่แม้แต่เปิดลูกบิดประตูก็ยังไม่อยากทำ เลยเปิดประตูทุกห้องไว้ให้กว้างที่สุด และไม่ปิดเลย..

แล้วตอนนี้ก็ประมาณสัปดาห์ที่ 2 แล้ว พออยู่ได้ ใช้แขนเองได้ดีและขยับตัวได้ดี ที่เด็ดสุดคือพอขนาดลดลง ก็ไม่มีอะไรน่ารำคาญแล้ว พอใส่เสื้อผ้า ทรงออกมาแบบที่ฉันต้องการจริงๆ รูปร่างก็ดูเล็กลงมาก.... ไม่เหมือนหน้าอกที่ผ่าตัดมาเลย ไหล่ก็เบาขึ้นมาก... ส่วนที่เคยม้วนเหมือนไหล่ห่อ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่รู้สึกดีขึ้น

เรื่องสัมผัสอะไรพวกนี้ต้องรอให้อาการบวมยุบกว่านี้ถึงจะรู้ แต่จะตั้งใจไปตามนัดทุกสัปดาห์ ครั้งก่อนตอนไปทำแผล เขาบอกว่าผ่าตัดออกมาดี พอแอบดูรูปก่อนผ่าตัด (รูปที่ผู้จัดการถ่ายให้) ก็รู้สึกจริงๆ ว่าเปลี่ยนได้ขนาดนี้เลยเหรอ เลยคิดว่าต้องใส่ขนาดให้เหมาะกับโครงซี่โครงของตัวเอง.. อย่างปลอดภัย ถึงจะไม่เสียใจไปตลอดชีวิต

ที่ผ่านมาเครียดใจมากจริงๆ ตอนนี้เลิกกังวลได้แล้วเลยมีความสุข ยังไงต่อให้เสียใจก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน จากนี้จะดูแลให้ดี แล้วใส่เสื้อผ้าสวยๆ ให้เต็มที่

อ้อ ถ้าให้ข้อมูลเพิ่ม รอยใต้ราวนม / dual-plane เปลี่ยนจาก Mentor Smooth เป็น Motiva และทำที่ Glam

ไว้ภายหลังเมื่อเข้าที่ประมาณหนึ่งแล้ว จะมาแชร์เรื่องสัมผัสอะไรพวกนั้น.. รวมถึงความแตกต่างอีกนะ ขอบคุณที่อ่าน!