ฉันจัดฟันเป็นเวลา 3 ปี ตั้งแต่ ม.4 ถึง ม.6 เดิมทีฟันของฉันเรียงไม่เป็นระเบียบ และมีเขี้ยวซ้อนแค่ข้างเดียว เลยเครียดมาก แต่สรุปแล้วคิดว่าดีแล้วที่ทำ
ระหว่างจัดฟันฉันก็กินแทบทุกอย่างนะ เพราะเป็นเครื่องมือเซรามิก เลยยกเว้นแกงกะหรี่ที่ทำให้เหลืองติดสี ฮ่าๆ วันที่ปรับเครื่องมือก็เจ็บนิดหน่อย แต่ทนได้ และก็มีวันที่กิน Tylenol แล้วนอนเหมือนกัน แต่ถ้าคิดว่าเป็นกระบวนการที่ทำให้ปมเรื่องฟันดีขึ้น ก็ไม่ได้เครียดอะไรเท่าไหร่ ช่วงที่เจ็บที่สุดคือตอนเริ่มจัดฟันใหม่ๆ มากๆ ตอนที่ยังไม่ได้ทำอะไรกับลวดจัดฟันเลย เขาใส่ยางหนาๆ อะไรสักอย่างตรงฟันกรามให้ แล้วเพราะสิ่งนั้น ฟันทั้งแถวขยับมาด้านหน้า ทำให้การสบฟันไม่พอดี เข้าใจไหม? ตอนนั้นหุบปากก็ลำบาก กินอะไรก็ลำบาก พอไปพบหมอครั้งถัดไป เขาก็เอายางนั้นออกให้ทันที เลยดีขึ้น แต่ไม่กี่วันนั้น? เจ็บมากจนถึงตอนนี้ผ่านมาหลายปีแล้วก็ยังจำได้ ตอนนี้มาคิดดู ก็ไม่รู้ว่าทำไปทำไม ฉันยังเคยแอบสงสัยคนเดียวด้วยว่าไม่ได้ทำเพื่อให้รูปก่อนทำดูรุนแรงขึ้นใช่ไหมㅠ
ยังไงก็ตาม โดยรวมแล้วฉันพอใจกับการจัดฟัน แต่ก็มีจุดที่เสียดาย คือเส้นกึ่งกลางฟันไม่ตรงกับกึ่งกลางใบหน้าㅠ ตอน ม.6 ถอดเครื่องมือออกแบบวุ่นๆ ตอนนั้นเลยไม่ได้สนใจ แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่และสนใจใบหน้ามากขึ้น พอมาดูแล้วเส้นกึ่งกลางฟันเอียงไปข้างหนึ่ง หลังโตเป็นผู้ใหญ่ฉันเคยบอกโรงพยาบาลไป แต่เขาพูดประมาณว่า เดิมทีฟันก็เบี้ยวอยู่แล้ว ได้เท่านี้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ;; เสียดายที่ก่อนถอดเครื่องมือไม่ได้ดูให้ละเอียดกว่านี้ㅠ
แล้วถ้ามีสิ่งที่ต้องระวังเป็นพิเศษระหว่างจัดฟัน ก็คือการแปรงฟัน! ต้องแปรงฟันให้ดีจริงๆ นะ… โดยเฉพาะซอกฟัน! จัดฟันก็แพงมากอยู่แล้ว แต่ฉันดันมีฟันผุเยอะ ต้องรักษาเพิ่ม เลยรู้สึกผิดกับพ่อแม่มากㅠㅠ ซอกฟันก็เสียค่าใช้จ่ายเป็นสองเท่าด้วย! ฉันจัดฟันตอนมัธยมปลาย ช่วงนั้นดื่มกาแฟเยอะ แต่ไม่ได้แปรงฟันให้ขยันขึ้นเท่าที่ควร ฟันเลยมีสีเปลี่ยนไปนิดหน่อย อันนั้นก็เสียดายㅠ
แต่ก็ยังดีกว่าฟันก่อนทำ เพราะฉะนั้นยังไงก็พอใจ…ㅎㅎ ถ้าย้อนกลับไปได้ ฉันก็จะจัดฟันอยู่ดี เพียงแต่คิดว่าจะดูแลและรับมือให้ฉลาดกว่านี้!