เขียนแบบลนๆ เพราะรู้สึกว่าต้องเขียนก่อนที่ประสบการณ์นี้จะถูกความทรงจำทำให้ดูดีเกินจริง
ฉีดยาชาเฉพาะที่ ตอนทำเปิดหัวตา เขาฉีดสองเข็มแล้วเริ่มทำเปิดหัวตาก่อน เปิดหัวตายังพอไหว ไม่ค่อยรู้สึกเจ็บเท่าไหร่ มีกลิ่นจี้ผิวหนังนิดหน่อย แต่คงเพราะบริเวณเล็กเลยทนได้
กรีดตาสองชั้น + แก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรง ฉีดยาชาอีกครั้ง ฉีดวนรอบตาทั้งหมด... ถ้าทนช่วงแรกได้ก็พอฉีดไหว เจ็บก็เจ็บแหละ.. แต่ก็โอเค กรีดตาสองชั้นมีกลิ่นจี้ผิวหนัง ไม่เจ็บ ทนได้พอประมาณ
แก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรง < อันนี้แหละตัวจริงที่บ้ามาก พูดตรงๆ พอทำแก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรงแล้ว สองอย่างก่อนหน้านี้กลายเป็นเรื่องง่ายไปเลย การทำตาสองชั้นครั้งแรกของฉันเป็นแค่กรีดบางส่วน ตอนนั้นไม่เจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว เลยคิดว่าการผ่าตัดแก้ก็คงเหมือนกัน แต่แก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรงนี่บ้าจริงๆ จะว่าเจ็บก็ไม่เชิง.. ไม่ใช่เจ็บนะ แต่ตอนแก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรง อาจเพราะผิวตรงส่วนที่จี้มันบาง เลยรู้สึกจี๊ดๆ ไม่ใช่เจ็บ แต่ยังไงก็คือจี๊ดๆ รู้สึกเหมือนถูกทะลุผ่าน...... แต่ปัญหาไม่ใช่อันนั้น การดึงไหมนี่แหละจริงๆ....... เจ็บ... ฉันแทบไม่เคยใช้คำว่าเจ็บกับอะไรเท่าไหร่จริงๆ... ตอนโดนมีดบาด ตอนล้มหน้าคะมำลงบันไดก็ไม่ร้องไห้ แต่แบบ.. มันเจ็บ.. แล้วถ้าทำแก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรงด้วยยาชาเฉพาะที่ เขาจะคอยดูแรงลืมตาไปด้วยแล้วปรับการดึงไปด้วย โห ฉันสาบานจริงๆ ว่าถ้าทำตาเป็นครั้งที่สาม ฉันคงไม่ใช่คนแล้ว โห..... ไม่ไหวจริงๆ.. เจ็บ...
แต่ผลลัพธ์คือชอบมากจริงๆ..^^... ทั้งชีวิตฉันลืมตาด้วยคิ้วกับหน้าผากมาตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่ลืมตาได้โล่งสบายแบบนี้ แต่เจ็บก็คือเจ็บ ชอบก็คือชอบ เลยเขียนไว้แบบไม่มีลำดับเท่าไหร่ เพื่อไม่ให้ความทรงจำมันถูกทำให้ดูดีเกินจริง