ฉันทำตาสองชั้นแบบเย็บฝังไหมมา

เวลาผ่านไปตั้ง 12 ปีแล้วนะ ปี 2012 ฉันทำเปิดหัวตาและผ่าตัดตาสองชั้น ตอนนี้ความทรงจำก็เริ่มเลือนๆ แล้ว จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตาตัวเองเดิมหน้าตาเป็นยังไง พอดูรูปสมัยเรียน บางทีก็ตกใจเป็นพักๆ แผลเป็นจากการเปิดหัวตา ถ้าดูใกล้ๆ ก็เห็นนะ แต่ถ้าคนอื่นมองก็คงแทบไม่รู้? ประมาณนั้น จนถึงตอนนี้ยังจำความเจ็บแบบหน้ามืดตอนฉีดยาชาเฉพาะที่ได้อยู่เลย.. แต่ก็ยังดีที่คุณหมอฉีดให้แป๊บเดียวเสร็จ ฉันไปตามคำแนะนำของคนรู้จักของแม่ ตาของฉันออกมาดี แล้วก็ยังแนะนำลูกสาวเพื่อนแม่ไปด้วย คนนั้นตาก็ออกมาดีเหมือนกัน ตอนนั้นข้อมูลแบบนี้ก็ไม่ได้มีเยอะ และเหมือนหลายคนจะไปที่ที่คนรู้จักเคยทำกัน เท่าที่จำได้ ตอนนั้นในห้องรอมีคนเยอะมาก.. มีคุณป้าที่ทำศัลยกรรมยกกระชับมาด้วย ฉันเป็นคนที่บวมยุบค่อนข้างช้า และทำเป็นไลน์แบบเอาต์ไลน์ เส้นชั้นตาค่อยๆ เข้าที่ และตอนนี้ก็ใช้ชีวิตอย่างพอใจอยู่ ตาฉันไม่ได้เล็ก แต่มีรอยพับมองโกเลียนโฟลด์ นั่นเป็นปัญหาที่กังวลที่สุด เลยตัดสินใจทำตาสองชั้น ยังจำได้ว่าต้องนั่งรถไฟใต้ดินไปกลับเพื่อไปรักษา ใส่หมวกกับแว่น ฮ่าๆ นอนก็ต้องนั่งหลับ ความทรงจำค่อยๆ ผุดขึ้นมาเลย ฮ่าๆ ฉันคิดว่านี่คงเป็นช่วงเวลาที่ต้องอดทนเพื่อให้สวยขึ้น

โพสต์อื่นในหมวดนี้