อาทิตย์หน้าฉันนัดผ่าตัดแก้ที่ ㅊㅇㅊㄹ แล้ว แต่ใจมันยังว้าวุ่นไม่หายเลย.. แต่จะเอาเรื่องนี้ไปงอแงกับครอบครัวหรือคนรู้จักก็รู้สึกว่าไปรบกวนเขามากเกินไป..
ฉันอยากรับพลังดีๆ จากที่นี่.. ช่วยเขียนคอมเมนต์ให้กำลังใจฉันคนละอันได้ไหม.. ตั้งแต่นัดวันผ่าตัด ใจก็ยังว้าวุ่นตลอด แต่ก็พยายามท่องในใจว่ามันจะออกมาดี แล้วเดี๋ยวเวลาผ่านไปฉันก็คงไปนอนอยู่บนเตียงผ่าตัดเอง ความรู้สึกประมาณนั้น แต่พอวันใกล้เข้ามา ใจที่กระสับกระส่ายก็ยังไม่หายไปเลย.. ทั้งที่ตอนตัดสินใจนัดวันผ่าตัด ฉันรู้สึกว่าเหมือนได้เจอผอ.ที่ดีแล้ว และคิดว่าจะลองใช้ชีวิตด้วยใจใหม่ๆ ดูนะ..?
หลังปรึกษาเสร็จ ฉันก็นั่งดูรีวิวกับผลข้างเคียงของการผ่าตัดแก้ทั้งวันจริงๆ จนคิดว่าทำเท่าที่ทำได้แล้ว แต่ใจฉันคงไม่ได้เป็นแบบนั้นสินะ
ฉันพยายามปลอบตัวเองว่า เมนทัลอ่อนขนาดนี้จะไปทำอะไรได้ แต่ก็ยังสงบลงไม่ได้เลย