<ถอดสายเดรน..><ผู้อำนวยการแพทย์ทำให้เอง.. ยังไงก็เสร็จแล้ว..^^>พอผ่าตัดเสร็จ วันถัดมาฉันก็เขียนโพสต์ในห้องรีวิวไปแล้ว แล้วหลังจากนั้นจู่ๆ ก็มีเรื่องอยากพูดเยอะขึ้นมา
จริงๆ แล้วการผ่าตัดแก้หน้าอกน่ะ.. เป็นการผ่าตัดที่ทั้งเครียด และถ้าต้องรับมือคนเดียวก็ทุกข์ใจหนักมากจริงๆ
เพราะแบบนั้นเลยหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะอ่อนไหว แต่โรงพยาบาลที่ฉันกลับไปหาอีกครั้ง เขาดูแลสภาพของฉันตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆ T.T ขอบคุณเขาเลยถอดสายเดรนออกได้อย่างปลอดภัยด้วย (วันพฤหัสบดี)
เหมือนที่เคยบอกไว้ก่อนการผ่าตัดครั้งแรก ทุกความคืบหน้าผู้อำนวยการแพทย์เป็นคนตรวจให้ทั้งหมด ตอนที่ลงรีวิวแรก ตอนนั้นจริงๆ เพิ่งผ่านไปแค่วันเดียว ถ่ายรูปแบบลนๆ ทั้งที่ยังใส่เสื้อผ้าอยู่ แล้วก็รู้สึกตื้นตันที่ผ่าตัดหน้าอกเสร็จเรียบร้อยดี เลยลงรูปนั่นนี่ไปเยอะ แต่ครั้งนี้ตั้งใจจะเขียนแบบเรียบๆ สรุปก็คือ >>ถอดสายเดรนแล้ว กำลังพักผ่อนดี!<< ประมาณนั้น
อาการบวมที่ท้องยังไม่ยุบ หรือเป็นไขมันหน้าท้องกันแน่ แยกไม่ออกเลย แต่ก็คิดว่าเป็นบวมละกัน~ จากนี้จะโฟกัสกับการฟื้นตัว!
หนึ่งเดือน สามเดือน หกเดือน.. พอเวลาผ่านไปคงจะรู้ความคืบหน้าได้ละเอียดขึ้น แต่ถึงจะเป็นสถานการณ์ตอนนี้ แค่การเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ที่มองเห็น ทำไมถึงดีใจขนาดนี้ก็ไม่รู้.. อาจเป็นเพราะแรงกดดันทางใจจากการต้องใช้ชีวิตกับหน้าอกที่พังหายไป เลยรู้สึกแปลกๆ และน่าทึ่ง
ถึงการถอดสายเดรนจะไม่เจ็บ แต่ความรู้สึก.. ไม่ค่อยสบายใจแบบนั้น.. ยังไงก็ตาม ก็เป็นการผ่าตัดที่กรีดเนื้ออีกครั้ง ชีวิตประจำวันเลยเลี่ยงความไม่สะดวกไม่ได้ แต่ฉันกลับรู้สึกสนุกเฉยเลย!!
นี่ก็เป็นเหตุผลที่เขียนรีวิวครั้งที่สองแบบนี้ด้วย (ปกติคนเรามักเขียนแค่ครั้งแรก แล้วไม่ค่อยเขียนอีกเพราะยุ่งยากใช่ไหม)
จริงๆ ฉันมีเรื่องอยากบอกทุกคน~! ฉันได้เจอโรงพยาบาลดีๆ ผ่านคนรู้จักแบบนี้ และผ่าตัดครั้งที่สองได้เรียบร้อยดี แต่ก็คงมีหลายคนที่ไม่ได้เป็นแบบนั้น บางทีอาจเหมือนการผ่าตัดครั้งแรกที่ฉันเคยเจอ
ทุกครั้งที่เป็นแบบนั้น อาจมีคนที่โทษตัวเองว่า ถ้าฉันรอบคอบกว่านี้อีกนิด ถ้ามีข้อมูลมากกว่านี้อีกหน่อยก็คงดี
ฉันอยากบอกคนเหล่านั้นจริงๆ ว่า.. มันไม่ใช่ความผิดของพวกคุณเลย..!
และแม้ในช่วงเวลาที่สิ้นหวัง คิดว่าพังแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว พวกเราก็ยังมีทางไปต่ออย่างแน่นอน,, ฟังดูเหมือนคำพูดของครูแก่ๆ แต่จริงๆ นะ
ต่อให้มันเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน ก็ไม่จำเป็นต้องสิ้นหวัง
เพราะฉะนั้นทุกคน คิดให้รอบคอบเสมอนะ! เลือกแล้วก็เลือกอีก ยิ่งคิดมากก็ยิ่งเหนื่อย แต่เพราะได้คิดแล้ว อาจมีตัวเลือกที่เปลี่ยนไปก็ได้ใช่ไหม? ต่อให้ผลลัพธ์ไม่ดี ก็ไม่ใช่เพราะทุกคนไม่รอบคอบ ตอนนั้นพวกเราแค่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดในสถานการณ์นั้นเท่านั้น!
สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออย่าโทษตัวเอง!!! ถึงฉันจะเคยเรียกตัวเองว่าโง่แล้วโทษตัวเอง แต่พอกลับมาคิดอีกที มันไม่จำเป็นเลยสักนิด เพราะพวกเราไม่ได้ทำอะไรผิด!
ยังไงก็ตาม จากนี้ฉันต้องกลับมาดูแลแผลเป็นใหม่ และคงใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังเหมือนตอนทำผ่าตัดครั้งแรก หรืออาจจะระวังยิ่งกว่าตอนนั้นอีก แต่ฉันจะพยายามสนุกกับมัน! รูปทรงหน้าอกที่สวยขึ้นมาก ตำแหน่งหัวนม สัมผัสที่เป็นธรรมชาติ... ทุกอย่างทั้งกังวลและเฝ้ารอ
แล้วก็ผู้จัดการ พนักงาน และผู้อำนวยการแพทย์ที่ช่วยให้ฉันสบายใจ ปลอบฉันเหมือนครอบครัว คิดแทนฉัน ให้คำแนะนำอย่างเต็มที่ และผ่าตัดอย่างซื่อสัตย์ถึงขั้นเปิดเผย CCTV ให้ดูทั้งหมด ทุกคนอยู่ในความทรงจำมาก.. ฉันบอกไปว่าฝากดูแลความคืบหน้าต่อจากนี้ด้วยแล้วกลับมา
ถ้ามีโอกาสอีก ฉันอยากมาเขียนเป็นระยะๆ ว่ากำลังเปลี่ยนไปอย่างไร แต่ไม่รู้ว่าจะมีเวลาพอไหม
ก่อนอื่นต้องตั้งใจดูแลให้ดี