วันที่ 2 หลังผ่าตัดปากยื่น..

จะตายแล้ว.. วันแรกเขาใช้ผ้าพันแผลกดบริเวณจมูกไว้เพื่อไม่ให้บวมขึ้นมา แล้วในคอก็มีเสมหะปนเลือดติดอยู่ หายใจไม่ออกจริงๆ จนรู้สึกเหมือนจะตาย แถมนอนไม่หลับจนแทบจะบ้าเวลาผ่านไปช้ามาก.. เพื่อให้เสมหะปนเลือดในคอลดลงหน่อย ฉันบ้วนเลือดในปากใส่แก้วกระดาษทุกๆ ประมาณ 10 นาที..เริ่มหมดแรงเรื่อยๆ..เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่านี่ทำผ่าตัดไปทำไม อยากดื่มน้ำก็ยังดื่มไม่ได้ จนถึงตอนเย็นถึงเริ่มดื่มได้ ดื่มได้แค่กลืนน้ำนิดๆ เท่านั้น.. ประมาณเที่ยงคืน พอเอาผ้าพันแผลที่กดจมูกออกก็ยังพออยู่ได้ แต่เสมหะปนเลือดก็กลับมาติดอย่างบ้าคลั่งอีก จนคลื่นไส้ตลอด..จมูกก็เพราะแรงดันเลยสลับกันระหว่างตันกับโล่ง..เหมือนได้สัมผัสความรู้สึกของโรคจมูกอักเสบรุนแรง.. พอทั้งจมูกและคอตัน แค่อยู่เฉยๆ ก็ทรมานจริงๆ..แทบไม่ได้นอน ลืมตาอยู่ทั้งคืน ก่อนผ่าตัดบอกว่าใช้ชีวิตประจำวันได้ แต่คอบวมไปหมด พูดก็ไม่ออก หายใจก็ลำบาก แบบนี้ใช้ชีวิตประจำวันอะไรล่ะㅡㅡ อยากสบถเลย.. ตอนทำจมูกก็ทรมานเพราะเขาอุดด้วยผ้าก๊อซในโพรงจมูกไว้ แต่นี่หนักกว่า.. คิดถึงอาหารที่เคยชอบ..เพราะจะกระตุ้นแผล เลยกินไม่ได้ประมาณสองสัปดาห์ บอกว่ากินข้าวได้ด้วย แต่บริเวณที่เย็บตรงเพดานปาก? บวม ทุกครั้งที่กลืนโจ๊กเจ็บจนแทบร้องไห้จริงๆ..เลยใช้ New Care อาหารโภชนาการสมดุลครบถ้วนที่ผู้ป่วยกินแทนมื้ออาหาร แทนโจ๊ก.. วันที่สองก็แค่กำลังสู้กับเสมหะปนเลือด..คอบวมและมีเสมหะติด เลยคุยกับคนอื่นไม่ได้..กำลังกลั้วปากทุกหนึ่งถึงสองชั่วโมงด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ Betadine.. ไหมจะตัดได้วันที่ 10..เลยต้องกลั้วปากต่อไปจนถึงตอนนั้น.. เพราะเป็นปมด้อยที่หนักมาก ฉันตัดสินใจอยู่นานหลายปีกว่าจะลงมือทำ....แต่ทรมานเกินไปจนรู้สึกเหมือนจะบ้า นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้าขนาดนี้...พอพยายามคายเสมหะ เพดานปากก็ถูกกระตุ้นจนปวดรุนแรงมาก และเพราะถูกกระตุ้น เลือดก็ออกมากขึ้น.. ตอนนี้ก็เริ่มเครียดแล้วว่าจะทนการจัดฟันต่อไปยังไง..