หลัง ก่อน(เหมือนเขียนแล้วหายไป 10 รอบ???) ทุกคนที่จะอ่านโพสต์นี้ น่าจะมีความกังวล แบบเดียวกับฉัน เลยมาเขียนรีวิววันที่ 1 ของ ㅌㄹㅇ- +ถ้าไม่อยากอ่านขั้นตอน และอยากรู้ผลลัพธ์ ให้เลื่อนไปด้านล่างสุด แล้วผลลัพธ์จะปรากฏแบบแต่นแต๊น
ปมด้อย vs การผ่าตัด
ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีก่อน วันที่ฉันใส่ ชุดนักเรียนฤดูร้อนของมัธยมต้นครั้งแรก ฉันตระหนักถึงต้นแขนของตัวเอง 168/52 ไม่ได้ผอมจนเห็นกระดูก แต่เพราะได้ยินเสมอว่าหุ่นเพรียว ครั้งแรกที่ฉันรู้ตัวว่า แขนตัวเองอวบ ก็คือตอนใส่ชุดนักเรียนแขนสั้น ที่แขนเสื้อสั้นมาก ครั้งนั้นเป็นครั้งแรก
เพื่อปิดแขน ฉันลองใส่คาร์ดิแกนสวยๆ แล้วก็จริง แต่ ตัวใหญ่ขึ้น +1 ปมเรื่องแขน เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น ถ้าทั้งชีวิตไม่เคยได้ใส่ คาร์ดิแกนสวยๆ หรือเสื้อแขนกุดเลยสักครั้ง จะเข้าใจไหมว่า ปมนี้ลึกแค่ไหน
เหตุผลที่ทุกคนลังเลเรื่องผ่าตัด คงต่างกันไป แต่ฉันกลัวอุบัติเหตุจากการดมยาสลบที่สุด ในบรรดาคนรู้จัก มีคนหนึ่ง ตัวเองก็เป็นแพทย์ สามีก็เป็นแพทย์ แต่ต้องนอนติดเตียงเพราะอุบัติเหตุจากการดมยาสลบ เหตุผลที่เราผ่าตัดคือ เพื่อให้สวยขึ้น + เพื่อมีชีวิตอยู่ ใช่ไหม? ถ้าจำเป็นต้องผ่าตัดจริงๆ ฉันอยากทำที่โรงพยาบาล ที่มีคุณหมอวิสัญญี “ประจำอยู่”
ทั้งที่กลัวขนาดนี้ ทำไมถึงตัดสินใจผ่าตัดตอนอายุ 30 กว่า?
...เพราะเสียดายมาก ช่วงวัย 10 กว่า 20 กว่า ที่สวยขนาดนั้น ฉันปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆ และไม่อยากปล่อยให้ช่วงวัย 30 กว่า ที่เปล่งประกายแบบนี้ผ่านไปอีก
เพราะเป็นแบบกล้ามเนื้อ ผลลัพธ์อาจไม่ชัดเจนค่ะ -ปรึกษาที่โรงพยาบาลตัวเลข- ที่ที่นึกถึงทันทีเมื่อพูดถึงดูดไขมัน โรงพยาบาลตัวเลข ไม่อยากใส่ชุดกระชับ และได้ยินว่าฟื้นตัวเร็ว เลยลองไปปรึกษา LAMS ก่อน
LAMS เป็นยาชาเฉพาะที่ จึงมีข้อจำกัด ในบริเวณที่เอาออกได้ และเพราะเป็นแบบกล้ามเนื้อ ผลลัพธ์น่าจะไม่ชัดเจน พอได้ยินแบบนั้น
จะเรียกว่าเจ็บปวดก็ได้ไหมนะ? เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกท้อแท้มาก เพราะเป็นการปรึกษา ที่ฉันคิดแล้วคิดอีกอยู่หลายวัน ก่อนจะไป
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันถามว่า ถ้าดูดไขมันก็จะเป็นแบบนั้นเหรอคะ? คำตอบที่กลับมาอย่างไม่ปรานีคือ ผลที่แขนก็เหมือนกัน และถ้าอยากลดขนาดรูปร่างให้ได้บ้าง ต้องทำหลังทั้งหมดไปพร้อมกัน
ร่างกายฉันเป็นแบบที่ผ่าตัดก็ไม่ได้ผลสินะ คิดแบบนั้นแล้วกลับบ้านไป เสียใจมาก ไหนๆ ก็ตัดสินใจครั้งสุดท้ายแล้ว ลองหาข้อมูลอีกสักที่ดีไหม? ด้วยความคิดนั้น ฉันค้นรีวิวอย่างบ้าคลั่ง แล้วได้เจอรีวิวของ Topline จากคนที่รูปร่างคล้ายกับฉัน (ถ้าตอนนี้ยังจำได้ว่าเป็นใคร อยากขอบคุณมากค่ะ..)
คนนั้นแนะนำผู้จัดการจางคยองอึน ไว้ในรีวิว และเหมือนโดนอะไรดึงดูด รู้ตัวอีกทีฉันก็จองคิว กับผู้จัดการเรียบร้อยแล้ว ตารางของเธอยุ่ง เลยต้องรอนานพอสมควร แต่ฉันรออย่างตื่นเต้นทุกวัน
❤️ทำได้ค่ะ!❤️
วันปรึกษา จริงๆ แล้วพวกเราทุกคนมีความกังวลเหมือนกัน ใช่ไหม? ถ้าผู้จัดการให้คำปรึกษาดูแรงเกินไป จะทำยังไง? ถ้าบังคับขายจะทำยังไง? ความกังวลพวกนั้น หายไปหมดระหว่างปรึกษา ผู้จัดการจางคยองอึนรับฟัง ความกังวลทีละอย่าง และอธิบายส่วนที่สงสัยได้ดีมาก และที่ดีใจมากๆ คือ!! ถึงจะเป็นแบบกล้ามเนื้อ แต่ก็ได้ยินคำตอบว่าสามารถเห็นผลลัพธ์ที่ดีได้!
+ฉันไม่ได้ทำ แต่ขอให้ทิปนะ! แนะนำให้จดสิ่งที่สงสัยไว้ล่วงหน้า
ก่อนผ่าตัดตามนัดครั้งแรก
ฉันเลื่อนผ่าตัดไป 1 ครั้งเพราะปวดเมื่อยเป็นไข้ และในวันผ่าตัด-
ปรึกษากับผู้จัดการ -> ปรึกษาคุณหมอ & ออกแบบ
ดำเนินไปแบบนี้
คุณหมอ
บอกให้ถามสิ่งที่สงสัยได้
แต่ผู้จัดการให้คำปรึกษา
ละเอียดมากอยู่แล้ว
เลยไม่มีส่วนที่ต้องถาม
คุณหมอเพิ่มเติม
อ้อ ในการปรึกษาครั้งสุดท้าย
ฉันอยากลดไขมันหลังเล็กน้อย
เลยเพิ่มบริเวณสะบัก
และขอคุณหมอ
ให้ทำช่วงสะบัก
เหมือนแนวเสื้อชั้นใน...
ตรวจเลือด -> ห้องผ่าตัด
เวลาที่ทรมานที่สุดจนถึงตอนนี้
คือตอนอยู่ในห้องผ่าตัด
ทายาฆ่าเชื้อทั่วร่างกาย
แล้วตัวสั่นงั่กๆ อันนี้หนาวจริง..จริงๆ ความเจ็บจากผ่าตัด..? ผ่าตัดคือลืมตาขึ้นมาก็เสร็จแล้ว
ความกังวลก่อนผ่าตัด กลายเป็นไม่มีความหมาย
รู้สึกว่าน่าจะทำได้ 10 รอบด้วยซ้ำ
ผลลัพธ์
ร่างกายของฉัน......
ที่ทำให้ความปรารถนาพันปียังหายไป
ได้เผชิญกับร่างกายตัวเอง
อย่างเป็นกลางขนาดนี้
...ตอนนี้กลับมาดูอีกครั้ง
ก็ยังน่ากลัว
หลังผ่าตัดก็นอนหลับไปเต็มอิ่ม
เช้าวันถัดมา
ถึงจะถูกชุดกระชับ
รัดพันไว้แน่นหนา
แต่ก็ปิดไม่มิดว่า
แขนสวยขึ้นแล้ว
...คิดว่ามีหลายคน
ที่มีความกังวลแบบเดียวกับฉัน
แต่ความลังเลมีแต่ทำให้ความสุขมาช้าลง
อิจฉาเพื่อนๆ
ที่ตัดสินใจตั้งแต่อายุ 20 กว่ามาก
ตั้งแต่หน้าร้อนนี้ ฉันก็
ใส่เสื้อแขนกุดได้แล้วใช่ไหม???
อ้อ ความเจ็บวันถัดมา
ทำผ่าตัดมาแล้วจะบอกว่าไม่เจ็บเลย
ก็คงโกหก ตอนนอนแล้วลุกนั่ง
ประมาณว่า อึอึอึ~ แค่นั้น?
ล้างจาน ok
กินอาหาร ok
พาหมาตัวใหญ่เดินเล่น สบายมาก ok
ขอบคุณที่อ่านโพสต์ยาวๆ นี้ ขอเชียร์ให้ทุกคนสวยขึ้นนะ!