ก่อนอื่น ฉันทำปรับโครงหน้าแค่ 1 รายการ คือปลายคางอย่างเดียว และเพื่อป้องกันมุมทุติยภูมิ เลยทำปลายคาง + เกลาไลน์ด้านข้างนิดหน่อย
วันผ่าตัด
เป็นครั้งแรกที่ดมยาสลบทั้งตัวเลยตื่นเต้น...พูดตรงๆ คือกังวลไปหมด ว่าแค่นั้นจะหลับไหม ถ้าไม่หลับจะทำยังไง แต่ไม่เลย กังวลเปล่าๆ^^ เหมือนหลับไปใน 3 วินาทีเลย ตื่นเพราะเสียงพยาบาลปลุก พอตื่นมาแล้วการผ่าตัดเสร็จไปแล้วจริงๆ เลยโล่งใจ ตื่นขึ้นมาปุ๊บคางปวดตุบๆ มากและเจ็บ แต่ก็ยังเป็นความเจ็บที่ทนได้ แต่พอความเจ็บนี้อยู่ทั้งวันก็แอบเหนื่อยนิดหน่อย แล้วฉันกังวลเรื่องที่ได้ยินว่าดมยาสลบทั้งตัวแล้วจะคลื่นไส้มากกว่าความเจ็บอีก ปกติฉันเกลียดความรู้สึกคลื่นไส้มาก แต่โชคดีที่ไม่คลื่นไส้ แทนกันนั้นเกือบสามวันดื่มน้ำไม่ได้แม้แต่หยดเดียว คอแห้งเหมือนคนเดินข้ามทะเลทรายจนเกือบตาย ทุกครั้งที่กลืนน้ำลายคอก็เจ็บ มีรสเลือด แถมแห้งจนกลืนไม่ค่อยลง...แต่ก็เป็นความเจ็บระดับเหมือนเป็นหวัดเจ็บคอ เลยโอเค ความเจ็บระดับนี้ ผู้หญิงแกร่งทนได้!! แล้วผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงก็เอาน้ำมาให้ ขวดใส่ซอสของไดโซะจำเป็นมาก~~เขาให้มาในแก้วพลาสติกใช้แล้วทิ้งธรรมดา แต่ถ้าดื่มตรงๆ คงไหลหกหมด เลยเทใส่ขวดซอสที่เอามาแล้วค่อยๆ ดื่ม ไม่หกสักหยด สะดวกสุดๆ คนที่คิดเรื่องนี้คนแรกนี่อัจฉริยะจริงๆ ตอนแรกไม่บวม แต่พอตกเย็นก็รู้สึกว่าค่อยๆ บวมขึ้น เรื่องความรู้สึก ใต้ริมฝีปากล่างลงมายังชาเหมือนยังมียาชาอยู่ หวังว่าจะกลับมาเร็วๆ~~ มีคนบอกว่าเจ็บและมีคนบอกว่าไม่เจ็บ ฉันเลยกังวลมาก แต่สำหรับฉันก็แค่ความเจ็บที่ทนได้ ถ้าย้อนกลับไปแล้วต้องทำสองครั้งก็คงเศร้า แต่ก็ยังจะทำอีกประมาณนั้น?? ตอนนี้ไม่รู้ว่าเพราะบวมหรือเปล่า แต่รู้สึกเหมือนความยาวลดลงน้อยกว่าที่คิด อันนี้คงต้องรอดูต่อไป
+ขอถอนคำพูดว่าไม่เจ็บ พอกลางคืนก็นอนไม่หลับและเจ็บ
หลังผ่าตัดวันที่ 1
เอาท่อระบายเลือดออกแล้วออกจากโรงพยาบาล~ เขาบอกว่าตอนเอาท่อระบายออกจะเจ็บ แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย อาจเพราะตอนเช้าได้ยาแก้ปวด เลยเจ็บน้อยกว่าวันก่อนมาก และนั่งขนส่งสาธารณะกลับบ้านได้แบบไม่มีอะไรเลย พอกลับบ้าน วันนี้ก็ประทังมื้ออาหารด้วยนมถั่วเหลือง ใบหน้าบวมตึงมากㅇㅇ แต่ก็เป็นความเจ็บระดับเหมือนเพิ่งไปถอนฟันคุดที่คลินิกทันตกรรมมา เลยแทบไม่รู้สึกอะไรเลย ถึงขั้นว่าตอนนอน สิ่งที่ไม่สบายกว่าความเจ็บคือการนอนหนุนหมอนสูง จนนอนไม่หลับ แค่วันเดียวก็โอเคมากจนไม่อยากเชื่อว่าเมื่อวานฉันเพิ่งผ่าตัดใหญ่ขนาดนั้น
หลังผ่าตัดวันที่ 2
เขาว่าช่วงนี้จะบวมที่สุด หน้าเลยบวมตึงสุดๆ กินแต่นมถั่วเหลืองตลอดจนแค่เห็นนมถั่วเหลืองก็อยากอาเจียน เลยสั่งโจ๊ก Bonjuk มากิน เลือกแบบปั่น 100% มากิน และไม่ได้รู้สึกว่ากินลำบากอะไรเป็นพิเศษ ก็อย่างที่คิด นอกจากความรู้สึกตึงเพราะบวมแล้ว ระดับความเจ็บแทบไม่มี... ยาแก้ปวดเพิ่มเติมที่โรงพยาบาลให้มาก็ไม่ได้กินสักเม็ด ใส่หมวกกับหน้ากากแล้วออกไปเดินข้างนอก สภาพร่างกายก็ยังโอเค
หลังผ่าตัดวันที่ 3
จริงๆ ต้องถอดสายรัดกระชับวันถัดไป แต่จำวันผิด เลยถอดตั้งแต่วันนี้แล้วออกไปเดินจัดหนักเลยㄷㄷㄷ ตกใจมากแต่ก็ช่วยไม่ได้ พอเริ่มเดินก็หิวขึ้นมาทันที จู่ๆ ความอยากอาหารก็ระเบิด รู้สึกว่าไม่ควรกิน แต่กินแต่โจ๊กแล้วเบื่อ เลยใช้ช้อนชาหั่นกล้วยกับมันหวานเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วกินงั่มๆ เอาคาสเทลลาแช่นมกินด้วย แอบกังวลว่าอาหารจะติด แต่ไม่รู้แล้ว กินไปเลย ปากยังอ้าได้แค่ประมาณหนึ่งนิ้ว และยังเคี้ยวไม่ค่อยได้
หลังผ่าตัดวันที่ 4 จริงๆ วันนี้ถึงจะเป็นวันที่เริ่มถอดสายรัดกระชับและออกไปเดิน แต่ทำตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ก่อนอื่นก็ประคบร้อนอย่างตั้งใจและไปเดินด้วย อาการบวมเมื่อวานกับวันนี้ยุบลงชัดเจนมาก ตอนนี้ก็เหมือนคนที่เพิ่งถอนฟันคุดมาแบบหนักๆ ประมาณนั้น?? แต่แก้มสองข้างกับใต้คางยังบวมหนาอยู่ เมื่อวานพอเริ่มกินได้ก็ปล่อยตัว กินสารพัดอย่างเลย ตั้งใจจะทำโจ๊กแต่ล้มเหลว กลายเป็นข้าวแช่น้ำธรรมดา แต่ก็กินไป ถ้าไม่ใช่ของแข็งก็น่าจะกินอาหารปกติได้?? ตั้งแต่เมื่อวาน ความเจ็บคือไม่มีจริงๆ แม้แต่นิดเดียว
เพราะเป็นการผ่าตัดใหญ่เลยกังวล แต่สภาพร่างกายดีกว่าที่คิดมากจนแอบแปลกใจ.... อาจเป็นเพราะไม่ได้ทำ 3 รายการ ทำแค่ 1 รายการก็ได้ แต่ก็อืม อยากให้อาการบวมยุบหมดเร็วๆ