ก่อน<ก่อนผ่าตัด>ก่อน<ก่อนผ่าตัด><วันผ่าตัด>หลัง<หลังผ่าตัด 1 สัปดาห์ ถอดเฝือก>หลัง<หลังผ่าตัด 2 สัปดาห์>หลัง<หลังผ่าตัด 2 สัปดาห์>เหตุผลที่ทำศัลยกรรมแก้ ทุกคนน่าจะรู้แหละ ความรู้สึกตอนส่องกระจกหลังผ่าตัดเสร็จ หรือตอนถอดเฝือกแล้วส่องกระจก ว่ามันพังยับ VS ปังมาก ฉันทำจมูกครั้งแรกเมื่อ 16 ปีก่อน (ซิลิโคนรูปตัว L) ผลคือพังยับ… รูจมูกไม่เท่ากัน แถมสันจมูกก็เบี้ยว แต่ที่ยังไม่แก้และทนมาจนถึงตอนนี้ เพราะระหว่างผ่าตัดฉันรู้สึกตัวขึ้นมา ความเจ็บและความกลัวในห้องผ่าตัดกลายเป็นแผลใจ เลยไม่มีความกล้าที่จะแก้ ตอนนี้ผิวบางลงมาก จนอยู่ในสภาพที่ซิลิโคนรูปตัว L บริเวณปีกจมูกอาจทะลุผิวออกมาก็ไม่แปลก เลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินหน้าทำศัลยกรรมแก้
ปรึกษา ผอ. คิมㅈㅇ ดูละเอียดกว่าฉันอีก ให้ความสำคัญกับความกลมกลืนโดยรวม เวลาปรึกษานานมาก (ไม่ใช่ฉันที่รั้งไว้ แต่ผอ.รั้งฉันไว้ซ้ำอีก 3 ครั้ง อะไรเนี่ย??) ต่อให้คนไข้ต้องการ ก็ไม่ทำศัลยกรรมที่ไม่จำเป็นให้ ฉันเองก็เป็นคนทำงานสายบริการ แต่กลับได้เรียนรู้การบริการจากผู้จัดการที่อยู่ตรงอินโฟ เกณฑ์ที่ฉันใช้ตัดสินใจเลือกโรงพยาบาลคือ ผอ. + การสื่อสารและบรรยากาศโดยรวมของเจ้าหน้าที่ทั้งหมดในโรงพยาบาล ㅋㅇㅍㄹㅅ เป็นที่แบบนั้น ฉันเลยตัดสินใจผ่าตัดที่นี่
วันผ่าตัด สำหรับฉันที่กำลังกลัวเพราะแผลใจจากการผ่าตัด ผอ.พูดขึ้นมาก่อนว่าไม่มีทางตื่นขึ้นมาระหว่างผ่า ให้สบายใจได้ ฉันเชื่อแล้วหลับตา โอ้โห ไม่ตื่นจริงๆ ทุกคนรู้ใช่ไหม เจ็บก็ส่วนเจ็บ แต่กระจกต้องได้ส่องทันที!!! ฉันส่องกระจกแล้วแบบ ว้าว… ปังมาก!!!!!!!
ภารกิจวันที่ 3 - เอาสำลีในจมูกออก เอาออกข้างหนึ่งแล้วเจ็บจริงจัง น้ำตาไหล (รู้ใช่ไหม? รูจมูกมีสองข้าง...) ผอ.ถามว่าเจ็บมากไหม แล้วเช็ดน้ำตาให้ (อา…อะไรเนี่ย? ซึ้งในความเป็นมนุษย์)
ภารกิจสัปดาห์ที่ 1 - ถอดเฝือก + ตัดไหมจมูกครั้งที่ 1 + เปลี่ยนจากโหมดหูแวนโก๊ะกลับเป็นโหมดหูปกติ ก่อนถอดเฝือก ผอ.อธิบายขั้นตอนให้ฟังก่อน เลยกลัวน้อยลง (รู้สึกเหมือนผอ.จริงจังกับการถอดเฝือกมากกว่าฉันอีก) ตอนตัดไหม ผอ.กำลังจะออกไป ฉันแค่พูดกับพยาบาลว่า “พี่สาวของหนูไม่จับมือหนูเหรอคะ” แต่ผอ.หันกลับมาแล้วให้ตุ๊กตากับฉัน (อา…ซึ้งในความเป็นมนุษย์ +2)
ทุกคนรู้ใช่ไหม??? หลังถอดเฝือก สิ่งที่รอเราอยู่คือปัญหาผิว ตอนผ่าตัดครั้งแรก ฉันติดเทปไว้นานจนผิวพังหมด แล้วลำบากจริงจังอยู่พักหนึ่ง ครั้งนี้ก็เตรียมใจไว้แล้ว… แต่ทำไมผิวถึงสะอาดล่ะ??
มันน่าทึ่งและถูกใจมากจนมองเพลินๆ แล้วพลาดรถไฟต่อหน้าต่อตา แต่ถึงต้องรอที่สถานีซูซอ 4 ชั่วโมงก็ยังมีความสุข
- พักแค่ 1 สัปดาห์แล้วเริ่มทำงาน แต่บวมน้อยมากจนลูกค้าดูไม่ออก
ภารกิจสัปดาห์ที่ 2 - ตัดไหมหู + ในจมูก (ไม่ต้องกลัว ไม่เจ็บ) ฉันไม่มีอะไรจะถาม แต่ผอ.กลับถามฉันไม่หยุด (เหมือนอยากให้ฉันถามอะไรสักอย่าง) อะไรเนี่ย??? ความรู้สึกเหมือนสถานการณ์ของเราสองฝ่ายสลับกัน??? แล้วที่อินโฟมีผู้จัดการที่เป็นต้นแบบของความใจดีอยู่ด้วย ผู้จัดการบอกว่าจะทำเลเซอร์ลดบวมให้ แต่ฉันบอกว่าไม่เป็นไรเพราะฉันไม่บวม อะไรเนี่ย… พอกลายเป็นว่าฉันเป็นฝ่ายปฏิเสธ กลับรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา….
ไม่ใช่เพราะมีใครสั่งให้ทำ แต่ฉันทำเพราะความพอใจของตัวเอง แต่เจ็บก็คือเจ็บ กลัวก็คือกลัว ไม่ใช่แค่ผอ. คิมㅈㅇ แต่เจ้าหน้าที่ทุกคนของโรงพยาบาล ㅋㅇㅍㄹㅅ ไม่ได้บริการแบบเป็นทางการตามหน้าที่ แต่เห็นใจและให้กำลังใจอย่างจริงใจ ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาล ฉันเลยรู้สึกว่าการเลือกที่นี่เป็นการตัดสินใจที่ถูกที่สุด
ทุกคนกังวลมากใช่ไหม เพราะที่นี่ไม่มีรีวิว? ฉันก็เป็นเหมือนกัน เหตุผลที่รีวิวของ ㅋㅇㅍㄹㅅ มีไม่มาก คือไม่มีส่วนลดคนรู้จัก ส่วนลดแนะนำ หรือส่วนลดรีวิวอะไรแบบนั้น แล้วในหนึ่งวันก็ผ่าตัดแค่ประมาณ 2 เคส ตอนจองเลยมีแค่รอบ 9:30 น. หรือรอบบ่าย 2 โมงเท่านั้น ฝากไว้เป็นข้อมูลนะ
เหตุผลที่ฉันสมัครใจเขียนเองโดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆ คือฉันเป็นคนต่างจังหวัด ไปโซลบ่อยไม่ได้ เลยต้องหาข้อมูลออนไลน์เยอะมาก (ลำบากจริงๆ) ฉันเขียนด้วยใจที่หวังว่าจะช่วยทุกคนที่กำลังลังเลเรื่องการแก้หรือการผ่าตัดได้
[เหมือนที่แต่ละคนมีภาพลักษณ์ที่เหมาะกับตัวเอง ตอนนี้ฉันได้ยินคนพูดบ่อยมากว่าดูเด็กลง เพราะเขาทำให้จมูกของฉันเกิดใหม่เป็นทรงที่เข้ากับฉัน]