(โพสต์นี้ก็มีที่อื่นด้วย จึงใช้ภาษาสุภาพ)
ผ่าตัดเสริมความงามครั้งแรกในชีวิตฉันตัดสินใจทำเส้นต่อริมตาแบบสองชั้นก่อน... และก็ตัดสินใจว่าไปสถานที่ที่มีคนเยอะกัน
ไปที่กังนัมก่อน โดยเลือกที่เป็นที่รู้จักเป็นหลัก แล้วเดินหาข้อมูลไปทั่ว
พอไปแล้วคนเยอะมาก หนาแน่นวุ่นวาย และรีวิวออนไลน์ก็ให้คะแนนดีด้วย
ฉันคิดว่าเขาทำได้ดีจริง ๆ เลยตัดสินใจแล้ว
วันผ่าตัด มีคุณหมอผู้หญิงใส่เสื้อกาวน์ขาวเข้ามา
เธอพูดต่อเนื่องว่า ต้องทำตามที่หมอสั่ง
“ดูที่จุดกึ่งกลางปลายนิ้วตัวเอง ดูทางนี้…ดูทางนี้...” เธอสอนแบบนั้นมาเรื่อย ๆ ราว 15–20 นาที
จากนั้นได้พบหมอชายที่รับผิดชอบ ซึ่งตอนนั้นเป็นการผ่าตัดครั้งแรกและฉันตื่นเต้นมาก
ตอนที่ฉันสั่นและพูดไม่ชัด เธอก็โวยวายต่อคุณหมอหญิงว่า ทำไมไม่สอนให้ดี
ฉันกับเธอก็ตกใจด้วยกัน… แล้วก็พูดกับฉันว่า “เอ่อ ก็ช่วยไม่ได้แล้วนะ คุณจะเสียโอกาสดีไปแล้ว”
แล้วพูดต่อว่า “งั้นคงต้องกำหนดเส้นคิ้วตาแบบนี้ก่อน” แล้วเริ่มผ่าตัด
พอได้รับยาชาแล้ว ตอนผ่าตัดถึงแม้ตาหลับ แต่ม่านตายังดิ้นต่อเนื่อง
จากฝั่งคุณหมอหญิงก็มีเสียงตำหนิว่าฉันยังไหว
พูดตามตรง ใส่ยาชาก็ยังได้ยินทุกอย่างอยู่…^^
วันนั้นฉันกลับบ้านอย่างสับสนไป
หลังกลับไปคิดอีกทีก็โกรธมาก ก็เลยเพราะเรื่องแคมเปญรีวิวที่มีการโทรหามาซ้ำ ๆ
ฉันบอกเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดที่ฉันเจอ และสุดท้ายเปลือกตาด้านซ้ายก็ออกมาหนาเกินไปและไม่สมดุลด้านซ้ายขวา
เมื่อฉันบอกแบบนี้ เขาก็เอาฉันออกจากกิจกรรมรีวิว.....
จ่ายเงินมากก็ไม่ถูกสำหรับการทำขอบตาสองชั้น...
ต่อมาจึงรู้ว่าคุณหมอหญิงใส่เสื้อกาวน์ขาวนั้นเป็นผู้ดูแลงานให้คำปรึกษาที่เกี่ยวข้อง…ไม่ใช่หมอที่ให้คำปรึกษาคนละคน และฉันไม่เคยเจอหน้ากันเลย
ที่ต้องจ่ายเงินผ่าตัดแล้ว แต่ยังไม่สามารถตรึงม่านตาได้เลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงตะโกนสั่งสอนแบบนั้น ทำให้ฉันเกร็งและไม่สบายใจตลอดทั้งการผ่าตัด
หลังจากนั้นฉันรู้สึกว่า ควรเลือกอย่างระมัดระวังก่อนลงมือ เดินทางไปตามร้านแบบสุ่ม ๆ ไม่ได้อีกต่อไป
ควรไปโรงพยาบาลขนาดกลางที่ดูแลฉันได้อย่างครบถ้วน
ครั้งนี้ถ้าจะทำการศัลยกรรมส่วนอื่น ฉันจะไปดูหลายแห่ง แต่จะพยายามหลีกเลี่ยงโรงพยาบาลขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้