ก่อนก่อนก่อนหลังหลังหลังหลังหลังหลังหลังหลังหลัง... ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งจะมีสถานการณ์ที่ฉันต้องถ่ายรูปตัวเองตรงๆ แบบนี้;; ถ่ายเก็บไว้เพื่อเทียบกันน่ะ หลังผ่าตัดน่าจะตอนประมาณสองเดือนกว่าๆ
เดิมทีฉันก็ไม่ได้เป็นคนที่หน้าอกไม่มีเลยซะทีเดียว แต่ก็ไม่ได้มีมาก แบบกลางๆ มากกว่า รู้ใช่ไหมว่าแบบนี้ยิ่งแปลกกว่าเดิม ต่อให้ใส่ซิลิโคนเสริมก็จะใหญ่แบบก้ำกึ่ง แล้วร่องอกก็ไม่มารวมกันเลย กลับแยกออก
แต่เอาจริงๆ ตอนตัดสินใจผ่าตัดฉันก็ยังครึ่งๆ กลางๆ อยู่..
อย่างแรกเลยคือกำแพงเรื่องค่าใช้จ่ายสูงมาก เพราะทำศัลยกรรมทีหนึ่งก็ทะลุ 10 ล้านวอนกันแบบง่ายๆ นักศึกษาที่ไม่มีเงินอย่างฉันก็รู้สึกว่าไม่มีทางฝันถึงได้เลย แล้วพออ่านรีวิวไปปรึกษาตามที่ทุกคนลงไว้ ก็ยังไม่เข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร..
เลยเริ่มตระเวนไปปรึกษาก่อนเลย แน่นอนว่าเกือบทุกที่แนะนำ Motiva และเหตุผลก็คือผลข้างเคียงกับอัตราการเกิดพังผืดหดรัดตัวต่ำ แต่ในหัวฉันคิดถึงแต่เรื่องค่าใช้จ่ายอย่างเดียว ที่คลินิกที่แนะนำแต่ Motiva ฉันรู้สึกเหมือนฟังไปด้วยสายตาเหม่อลอยสุดๆ..
สุดท้ายเลยไปทำกับโรงพยาบาลที่บอกว่า ซิลิโคนไม่มีตัวไหนที่ดีกว่าเป็นพิเศษ และทำตามที่ฉันต้องการได้เลย เพราะคิดเรื่องค่าใช้จ่ายกับสัมผัสตอนจับ เลยเลือก Mentor ข้างซ้าย 325 ข้างขวา 350 และวางแบบเปิดแผลใต้ราวนม
ฉันก็ลังเลระหว่าง Mentor X กับ Sebbin เหมือนกัน แต่พอจับซิลิโคนด้วยมือแล้ว สัมผัสของ Mentor ถูกใจที่สุด เลยเลือกตัวนี้ แล้วก็ผ่าตัดตามราคาที่แจ้งตอนปรึกษาเลย ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมมีแค่... ฉันซื้อยาป้องกันพังผืด/การยึดติดเองน่ะ?
ประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังผ่าตัด ฉันยังไม่ชินกับหน้าอกตัวเองเลย เขินตัวเองมาก ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิดไว้ แต่เพราะทรงที่นูนขึ้นมามันไม่คุ้นตาเลย หนึ่งเดือนแรกฉันติดแผ่นแปะหัวนมแล้วก็ใส่แต่เสื้อผ้าหลวมๆ
พอผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน ถึงค่อยเริ่มชิน.. ตั้งแต่นั้นมาก็เริ่มติดการซื้อชุดชั้นใน ช่วงนี้ฉันซื้อที่ Codecombine กับ Venus เยอะมาก ทุกคนซื้อที่ไหนกัน? แนะนำหน่อย!!!
อ้อ แต่ดูเหมือนแผลแบบเปิดใต้ราวนมจะฟื้นตัวเร็วจริงๆ คนที่เจ็บมากๆ บอกว่าปวดจนร้องไห้แล้วหลับ แต่ฉันนอนหลับได้ดีตั้งแต่วันแรกเลย