ในที่สุดก็ได้ดูดไขมันต้นแขน บันทึกวันต่อวัน

หลังจากต้นขา ฉันไปดูดไขมันต้นแขนมา ฉันเริ่มดูดไขมันไม่ใช่เพราะอ้วน แต่เพื่อเก็บไขมันไว้ใช้เติมไขมัน… วันนี้วันที่ 14 แล้ว กว่าจะเริ่มเหมือนแขนเดิมก็เพิ่งตอนนี้เอง ถ้าเทียบความเจ็บ ต้นขา>>>>>>>>>>แขน ต่อไปในชีวิตจะไม่ดูดไขมันอีกแล้ว… รู้สึกว่าการดูดไขมันเป็นการผ่าตัดที่ทรมานที่สุด… หลังผ่าตัดกว่าจะสวยก็ใช้เวลานาน แถมค่าดูแลหลังทำก็เยอะ… ยังไงก็ตาม นี่คือสิ่งที่จำได้และเขียนไว้รายวัน --------------------- วันดูดไขมันต้นแขน: อาจเป็นเพราะผ้าพันแผล ทำให้พับแขนไม่ได้ ต้องมีคนดูแลจริงๆ แฟนป้อนข้าว ล้างหน้า และมัดผมให้ วันแรกเทียบกันแล้ว ต้นขา>>>แขน วันที่ 2: มือเริ่มบวมเหมือนมือของโดราเอมอน แต่คงเพราะครีมกระตุ้นการไหลเวียนที่ทาน่อง จึงเริ่มยุบตั้งแต่กลางคืน ตอนนี้ทาครีมลดรอยช้ำ ครีมลดบวม และครีมกระตุ้นการไหลเวียนบ่อยๆ เหมือนทาครีมทามือ ยังมัดผมเองไม่ได้ แต่แปรงฟันและล้างหน้าแบบลวกๆ ได้ วันที่ 4: ฆ่าเชื้อเองได้ แต่ไม่ง่าย วันที่ 6: ชาตอนนอน ถ้าอยู่ท่าเดียวนานๆ จะตึง เมื่อทาครีมลดรอยช้ำอย่างขยันขันแข็งจึงไม่มีรอยช้ำแดง แต่ทั้งแขนเหลืองเหมือนหัวไชเท้าดอง วันที่ 7: ตอนเย็นเดินนานแล้วมือกลับมาบวมขึ้นกะทันหันจนตกใจ กลางคืนตื่นมากินยาแก้ปวดแล้วจึงหลับต่อ ทำไมจู่ๆ ถึงบวมขนาดนี้? T_T รู้สึกเหมือนมือจะระเบิด เพิ่มเติม: ต้นขาครบหนึ่งเดือนพอดี ตอนนี้นั่งยองๆ ได้แล้ว วันที่ 10: ในที่สุดมือก็กลับมาเป็นปกติ ใส่ชุดกระชับได้สบายขึ้น อาการบวมเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว แขนดีขึ้นประมาณครึ่งหนึ่ง พังผืดและการยึดติดเริ่มแย่ลง สบายกว่าขามาก… วันที่ 14: ไปตัดไหมมาแล้ว ไม่มีความลำบากมาก นอกจากยกแขนสุดไม่ได้ ตั้งใจจะเริ่มดูแลพังผืดตั้งแต่พรุ่งนี้ สรุป: แล้วแต่คน แต่พังผืดเจ็บ แม้ความเจ็บจากอาการบวมจะเท่ากัน ขาดูเหมือนจะเจ็บกว่าเพราะพื้นที่ใหญ่กว่าและเคลื่อนไหวมากกว่า จากความเห็นส่วนตัว ยิ่งเป็นคนมีกล้ามเนื้อก็ยิ่งน่าจะเจ็บกว่า…

ในที่สุดก็ได้ดูดไขมันต้นแขน บันทึกวันต่อวัน

โพสต์อื่นในหมวดนี้