ฉันคิดเรื่องนี้จริงจังมา 4-5 ปี แล้วก็ใช้ชีวิตคอยส่องคาเฟ่กับคอมมูนิตี้มาตลอด
ถึงจะเล่าให้คนรอบตัวฟังทีไร ทุกคนก็ห้ามกันหมด แต่ฉันก็อยากทำแทบบ้า สุดท้ายเลยฝืนทำไปตั้งแต่จองคิวปรึกษา-ปรึกษา-ผ่าตัด ในช่วงเวลาประมาณสองเดือน ทั้งที่เครียดมากๆ
วันนี้ตอนกลางวันเข้าผ่าตัดมา ตอนนี้นอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วย เมื่อกี้เจ็บและทรมานมากจนเหมือนจะบ้า แต่พอได้ฉีดยาแก้ปวดแบบไม่เจ็บ นอนแล้วตื่นขึ้นมา ความเจ็บก็ชาไปจนพอทนได้ เลยตั้งสติแล้วมาเขียน
ก่อนผ่าตัด ตอนอ่านรีวิวที่ลงไว้ที่นี่ ทุกคนดูเป็นคนที่น่าอิจฉา เพราะเคยมีความกังวลคล้ายๆ ฉันในหลายๆ ด้าน แล้วแก้ปมด้อยของตัวเองได้ แต่พอผ่าตัดแล้ว ทุกคนดูสุดยอดมาก….
พวกยูทูบเบอร์ที่ทำศัลยกรรมบ่อยๆ ใน YouTube หรือดารา ก็ดูสุดยอดจนเหมือนไม่ใช่คนธรรมดาเลย ดูเหมือนว่าความเจ็บจะแตกต่างกันมากในแต่ละคน แต่สำหรับฉัน พอได้เจอครั้งหนึ่งแล้ว นี่เป็นความเจ็บที่ไม่อยากเจออีกเป็นครั้งที่สองเลย…
โชคดีที่เขาบอกว่าผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยดีแล้ว ตอนนี้นอกจากมีถุงระบายเลือดติดอยู่ ก็หายใจได้ดีกว่าก่อนผ่าตัดด้วยซ้ำ,, คอก็ไม่เจ็บเท่าที่คิด เลยกำลังอดทนโดยมองแค่พรุ่งนี้อยู่,,
นอนเยอะเกินไปจนคิดว่าน่าจะนอนไม่หลับอีกแล้ว มีวิธีฆ่าเวลาดีๆ บ้างไหม..?