ก่อน <ก่อนผ่าตัด> หลัง <หลังผ่าตัด> ก่อน <ก่อนผ่าตัด> หลัง <หลังผ่าตัด> *โพรงหน้าอก 13 *ผ่าใต้รักแร้ Motiva High 375cc
ตอนนี้ผ่าตัดด้วย Motiva มาได้สองสัปดาห์แล้ว การทำศัลยกรรมเองก็เป็นครั้งแรก เลยกังวลมากและกลัวมาก แต่พอหลังผ่าตัดจริง ๆ เวลาเหมือนผ่านไปแบบวุ่นวายรวดเร็วเลย? ในห้องผ่าตัดตอนแรกตื่นเต้นจนยิ้ม แต่พอเห็นคุณหมอวิสัญญีแล้วก็กลับมาตื่นเต้นอีกจนริมฝีปากแห้งผาก จู่ ๆ ก็หนาวสั่นและรู้สึกหนาว แล้วคงเพราะฤทธิ์ยาเริ่มไหลเวียนในร่างกาย เลยง่วง ๆ หลับ ๆ ตื่น ๆ พอลืมตาขึ้นมา การผ่าตัดก็เสร็จแล้ว ฉันไปเอาใบสั่งยาเองอย่างเข้มแข็งแล้วกลับบ้าน
อ้อ แต่พูดตรง ๆ ฉันว่าจนถึงวันที่ 2 ไม่ได้ไร้ความเจ็บนะ เหมือนกับวันก่อนหน้าไปทำงานไร่มาหลายชั่วโมงเลย (เป็นคนต่างจังหวัด;;) โดยเฉพาะช่วงลำตัวส่วนบนคือปวดกล้ามเนื้อรวมกันอยู่ตรงนั้น เพราะผ้าพันกดรัด ฉันเลยไม่ได้กินแม้แต่อาหารซุปร้อน ๆ ที่ปกติชอบ ไม่มีแรงใจจะค่อย ๆ เป่าแล้วกินช้า ๆ.. แม้แต่เปิดประตูตู้เย็นก็ไม่อยากและรู้สึกลำบาก.. ก็เลยเหมือนทำอะไรง่าย ๆ กินไป ไม่อยากเตรียมอะไรกินและรู้สึกรำคาญ;; พูดตรง ๆ ตอนนั้นก็แอบคิดว่า น่าจะผ่าใต้ราวนมไปเลยดีไหม
แต่ยาปฏิชีวนะกับยาแก้ปวด ฉันกินครบตามเวลาอย่างสม่ำเสมอ เพราะฉันเกลียดความเจ็บแบบที่สุด แต่เมื่อก่อนเวลากินยาปฏิชีวนะทีไร สิวก็ขึ้นทุกที ครั้งนี้ก็เป็นเหมือนกัน?? แต่ก็ได้หน้าอกมาแล้ว เลยพยายามมองข้ามไป
แต่พอถึงวันที่ 3 อาการปวดดีขึ้นมาก ตอนเช้าตื่นขึ้นมา ฉันเผลอบิดขี้เกียจโดยไม่รู้ตัว เอ๊ะ? ก็โอเคนะ.. แน่นอนว่าไม่ใช่ว่าจะเหยียดแขนทั้งสองข้างได้สุดแบบก่อนผ่าตัด แต่ที่แน่ ๆ คือดีกว่าวันที่ 2~ พอเริ่มรู้สึกพอไหว ความอยากอาหารก็กลับมา เลยกลับไปกินอาหารประเภทซุปอีก ฉันอ้อนแม่ให้ทำยุกแกจัง ซุปสาหร่าย แกงเต้าเจี้ยว และซุปต่าง ๆ นานาให้กิน ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกไปเองไหม แต่พอกินดีและกินยาด้วย ก็รู้สึกว่าฟื้นตัวเร็วขึ้น
ตอนนี้เพิ่งแค่สัปดาห์ที่ 2 เลยยังมีบวมอยู่ ทุกคนที่นี่กินพวกน้ำฟักทองเพื่อลดบวมกัน แต่ฉันไม่ได้กิน.. แค่เชื่อว่ามันคงค่อย ๆ ยุบไปเอง;; มากกว่ากินอะไรแบบนั้น ฉันคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุดคือไม่ฝืนตัวเองและปล่อยให้ร่างกายได้พักสบาย ๆ แล้วฉันก็ดูบริเวณแผลเป็นทุกวันทุกวัน พออาการปวดดีขึ้น ก็คิดไปห้าร้อยรอบว่าโชคดีที่เลือกผ่าใต้รักแร้…. ใจคนเรานี่เปลี่ยนง่ายจริง ๆ เพราะช่วงพักฟื้น ฉันว่าไม่จำเป็นต้องผ่าใต้ราวนมก็ได้..
ตอนถอดผ้าพันแผลไปโรงพยาบาล คุณหมอผู้อำนวยการตรวจติดตามอาการให้ด้วยตัวเอง วันที่ 5 เคยมีครั้งหนึ่งนอนอยู่แล้วเจ็บหน้าอกจนตื่นตอนเช้ามืด นั่งอยู่สักพักก็โอเคขึ้น แต่เผื่อไว้ก่อน เช้าวันถัดมาเลยถามผู้จัดการฝ่ายให้คำปรึกษา เขาก็ตอบกลับเร็วด้วย จุดนี้ทำให้สบายใจมาก,,,
อ้อ อันนี้เป็น TMI นะ ตอนฉันไปโรงพยาบาลเพื่อถอดผ้าพันแผล ฉันใส่เสื้อยืดสีขาวตัวที่ใส่ในวันผ่าตัดไป แต่ทรงมันเปลี่ยนไปมากจนรู้สึกแปลกใหม่ แน่นอนว่าเพิ่งผ่านมาไม่นาน เพราะยังบวมอยู่ เลยน่าจะยังไม่ใช่ทรงจริง