รีวิวดูดไขมันต้นขาครบ 1 สัปดาห์!

ตอนนี้ผ่าตัดมา 10 วันแล้ว! เดี๋ยวจะเขียนกระบวนการฟื้นตัวรายวันให้ดูนะ วันที่ 1-3 ทรมานเพราะความเจ็บอยู่ แต่บวมยังไม่เยอะมาก และรอยช้ำก็ยังไม่ค่อยขึ้น เลยชอบมาก! ตอนถอดชุดกระชับออกมาผิวจะยวบ ๆ แล้วด้านในต้นขาแยกกว้างมาก ทำให้ใส่เสื้อผ้าที่เคยใส่ได้ง่ายขึ้นอีก ในหน้าร้อนการดูดไขมัน โดยเฉพาะดูดไขมันต้นขา เหมือนความเจ็บจะหนักเป็นสองเท่า โดยเฉพาะถ้ามีคนแอบทำอยู่ด้วยนะ คงร้อน เหงื่อแตก และรู้สึกร้อนวูบวาบจนอยากสารภาพหมดเลย ชุดกระชับอย่างเดียวก็ลำบากแล้ว แต่ถ้าร้อนจนอยากอาบน้ำหน่อยก็ต้องแปะแอควาบนด์ ฆ่าเชื้อ ทายา แล้วก็ต้องแปะแผ่นแปะทั้งหมดใหม่อีก ไม่ใช่แค่เพราะแผลเป็น แต่ต้องแปะแอควาบนด์ทุกจุดที่กรีด พออาบน้ำก็ต้องคอยระวังว่าน้ำจะเข้าไหม อาบเสร็จต้องเช็ดให้แห้งหมด ฆ่าเชื้อ ทายา แล้วแปะแผ่นแปะอีก มันไม่สมเหตุสมผลเลย วันที่ 4-8 บวมขึ้นทุกวัน และรอยช้ำที่เดิมทีคล้ำ ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีม่วง สีดำ เหมือนมันเทศม่วง ดูแล้วน่าขยะแขยง.. แต่รอยช้ำนั่นไม่ใช่แค่รอยช้ำธรรมดา เป็นรอยช้ำที่มีอาการบวมร่วมด้วย ถ้ากดแรง ๆ จะมีรอยตามนิ้วที่กดค้างอยู่แบบนั้น! ไม่อยากส่องกระจกเลย และความรู้สึกที่ต้นขาด้านในเสียดสีกันระหว่างชุดกระชับคือแย่ที่สุด ทุกครั้งที่มองขาแล้วคิดว่าไม่ดูดเสียยังดีกว่า ก็รู้สึกหดหู่.. การนอนยกขาและนวดแบบคิดว่ากำลังดูแลตัวเองอยู่ มันเหมือนไม่ช่วยอะไรเลย และเพราะจำรูปขาก่อนผ่าตัดไม่ได้ เลยกังวลตลอดว่าผ่าตัดพังหรือเปล่า เกลียดการใส่ถุงเท้าสุดชีวิต แต่ก็ไม่อยากให้รอยช้ำไล่ลงไปถึงเท้า เลยได้แต่ภาวนาว่าถ้ารอยช้ำจะลงมา ก็ขอให้หยุดก่อนถึงเส้นขอบของช่วงน่องที่ใส่ชุดรัดไว้ทีเถอะ วันที่ 9 - ตอนนี้ ตั้งแต่เมื่อวานน้ำหนักเริ่มลดลงทีละนิด เริ่มที่ 56 แล้วเคยขึ้นไปถึง 59 ตอนนี้ลงมา 58.4 แล้ว ถ้าใครที่ดูจากวันต่อวันแล้วไม่ค่อยแน่ใจว่ามีอะไรเปลี่ยนไหม หลังดูดไขมันก็ดูการบวมจากน้ำหนักตัวได้เหมือนกันนะ! พรุ่งนี้หวังว่าจะลงไปเลข 57 และจริง ๆ แล้วภาพรวมที่เห็นด้วยตาก็ดูเหมือนอาการบวมจะค่อย ๆ ยุบลงด้วย แน่นอนว่าน่าจะเพราะยังบวมอยู่ แต่สภาพผิวเองมีความตึงดี เลยโล่งใจว่าน่าจะไม่ยุบเป็นขรุขระ! ตอนตื่นนอนรู้สึกว่าขาเบาลง แต่เวลาลุกขึ้นหลังนอนนาน ๆ หรือหลังนั่งนาน ๆ ยังมีความรู้สึกตึง ๆ เป็นก้อน ๆ ที่ต้นขาด้านหน้าอยู่ ความเจ็บหายไปจริง ๆ แล้ว ขายังกอดไขว่ห้างได้ นั่งโดยไม่ต้องใช้มือยันก็ได้ และไปห้องน้ำก็ไม่ลำบากแล้ว แต่ท่านั่งยอง ๆ ยังยากอยู่ ได้ยินว่าพอถอดไหมแล้วบวมจะยุบลงเยอะ แต่ก่อนถอดไหมฉันก็อยากให้ยุบลงเยอะที่สุด เลยพยายามเต็มที่อยู่ㅠㅡㅠ โชคดีที่เท้า หลังเท้า และข้อเท้าไม่บวม แถมไม่มีรอยช้ำด้วย เลยใส่รองเท้าแตะ รองเท้า slipper และ Crocs ได้สบาย ๆ (ถ้าต้องใส่ถุงเท้าด้วยคงไม่ใช่แค่ร้อน แต่แค่ก้มลงใส่ถุงเท้าก็อารมณ์พังหมดแล้ว) อันนี้น่าจะแล้วแต่คนจริง ๆ.. โอ๊ย โล่งใจมาก อยากให้รอยช้ำหายไปให้ได้มากที่สุดก่อนถึงวันหยุดยาวกวางบกจอล แต่เรื่องนี้ก็เปลี่ยนทุกวันจริง ๆ ตอนนี้รอยช้ำกำลังเข้าสู่ช่วงเร่งการจาง เลยตื่นนอนแล้วตื่นเต้นมาก! รูปคือ วันผ่าตัด-วันที่ 2-วันที่ 3-วันที่ 5-วันที่ 9-วันที่ 10 นะ มาคอมเมนต์กันหน่อย~~!!!