พอใจกว่าตอนตัวเองทำศัลยกรรมอีก พาแม่ไปทำร้อยไหม

ปกติฉันจะคิดแต่เรื่องจะผ่าตัดจะทำหัตถการให้ตัวเองอยู่ทุกวัน ไม่ค่อยได้ทำอะไรให้แม่เลย แต่ครั้งนี้ฉันกังวลเรื่องหน้าแบนๆ ไร้มิติของตัวเองมาก เลยเริ่มหาว่าจะทำอะไรดี พอเห็นคนอื่นพูดถึงเรื่องที่ไปทำอะไรให้แม่ ก็เพิ่งมาคิดได้ว่าหน้าของแม่ฉันก็เริ่มเห็นร่องรอยของวัยแล้ว… อยู่ดีๆ ก็รู้สึกใจหายและรู้สึกผิดขึ้นมา เพราะคิดมาตลอดว่าแม่จะไม่แก่แน่ๆ แต่จริงๆ แล้วแม่ผ่านกาลเวลามาตั้งเยอะแล้ว ฮ่าๆๆๆ ลูกสาวน่าจะเข้าใจกันทุกคนใช่ไหม? ยังไงฉันก็คิดว่าต้องทำอะไรให้แม่บ้าง เลยหลอกชวนแม่ว่าไปทำลิฟต์ติ้งด้วยกันนะ แล้วพาไปที่ Restory เพื่อทำร้อยไหมตอนแรกฉันอยากทำดึงหน้าให้แม่ แต่แม่บอกว่าแค่ผ่าตัดไม่เอาแล้ว อีกอย่างฉันเองก็… ยังไม่มีงบพอจะทำถึงขั้นผ่าตัดให้แม่ด้วย… แต่ฉันคิดว่าถ้าไปโรงพยาบาลที่เก่งเรื่องร้อยไหม ก็น่าจะได้ผลใกล้เคียงกับการดึงหน้าเลยลองหาหลายที่แล้วไปที่ Restory เพราะเป็นโรงพยาบาลที่ทำตั้งแต่ลิฟต์ติ้งแบบผ่าตัดไปจนถึงแบบหัตถการ เลยคิดว่าน่าจะเข้าใจเรื่องผิวหย่อนตามโครงสร้างได้ดี พอพาแม่ไปปรึกษาจริงๆ ก็เชี่ยวชาญมากจริงๆ.. ถ้าคราวหน้าฉันมีตรงไหนอยากยกกระชับอีกก็จะไปที่นั่น… เรียกว่าบูลด็อกแก้มใช่ไหม? ส่วนตรงนั้นค่อนข้างหนักเลย เขาเลยยึดไหมหลายทิศทางมากเพื่อดึงขึ้น…! ไม่ได้ใช้แค่หลายเส้นในทิศทางเดียว แต่ต้องดึงจากหลายทิศทาง เพราะความหย่อนของแม่ไม่ได้ตกแค่ทางเดียว แล้วเขายังบอกว่าต้องสร้างจุดยึดหลายๆ จุดแล้วดึงขึ้นถึงจะตึงขึ้นด้วย ฉันว่าหลักการนี้เหมือนตอนกางเต็นท์ที่ต้องปักสมอบกหลายทิศทางเลย ฮ่าๆๆๆ อาการบวมที่ทำให้ทั้งหน้าดูพองๆ มีอยู่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ แต่ถึงอย่างนั้นกรอบหน้าก็ดูนุ่มขึ้น บูลด็อกแก้มหายไป ร่องแก้มก็ดีขึ้น ทำให้หน้าดูเล็กลงมากรู้ไหม ㄷㄷㄷㄷ แม่ก็พอใจมาก ถึงขนาดปกติไม่ค่อยรู้วิธีถ่ายเซลฟี่ แต่ช่วงนี้อยู่ๆ ก็ส่งเซลฟี่แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยมาให้ตอนทำงาน ฉันมัวแต่ดูแลตัวเองจนแทบไม่สนใจแม่ คราวนี้ก็ถือว่าทำหน้าที่ลูกกตัญญูได้จริงๆ แล้ว… ต่อไปจะดูแลแม่ต่อเนื่องเลย!!!