หลุดพ้นจากช่วงที่สะโพกม้าโป่งสุด ๆ การเปลี่ยนทรงกางเกงหลังดูดไขมันต้นขา 4 เดือน

เผลอแป๊บเดียวก็ครบ 4 เดือนแล้วตั้งแต่ดูดไขมันต้นขา lol เวลาผ่านไปไวจริง ๆ ตอนครบ 3 เดือนฉันคิดว่ายุบเกือบหมดแล้ว แต่พอผ่านไปอีก 1 เดือนก็รู้สึกว่าแม้แต่บวมเล็ก ๆ ที่เหลืออยู่ก็หายเกลี้ยงเลย haha (อาจเพราะได้ทำมาสสาจดูแลด้วยเลยยิ่งรู้สึกแบบนั้นก็ได้ ^^) ช่วงนี้สิ่งที่ว้าวที่สุดคือ ฉันลองใส่กางเกงที่เมื่อก่อนใส่ไม่ได้เพราะต้นขาด้านในกับสะโพกม้ารัดแน่นมากอีกครั้งหลังจากไม่ได้ใส่มานาน พอเห็นมันสวมเข้าไปได้แบบหลวม ๆ ก็ขนลุกเลย... น้ำหนักแทบไม่ได้ต่างจากก่อนผ่าตัด แต่พอเส้นสัดส่วนเปลี่ยนไป ฟิตของเสื้อผ้าก็เปลี่ยนไปคนละเรื่อง เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมคนถึงยอมเสียเงินกับเรื่องนี้ lol บวมก็หายหมด ทำให้ขาเบาขึ้นมากและขยับง่ายสุด ๆ lol ตอนมองด้านหลัง ส่วนไขมันใต้ก้นกับ hip dip ที่ขรุขระทำให้ฉันเครียดจนทุกครั้งที่ส่องกระจกก็ได้แต่ถอนหายใจ แต่กางเกงที่เมื่อก่อนรัดต้นขาจนเลือดแทบไม่เดิน ตอนนี้กลับหลวมมากจนถ้าไม่ใส่เข็มขัดก็จะไหลลง lol ตอนครบ 3 เดือนฉันยังบอกว่าขาเหมือนเป็นขาตัวเองแล้ว แต่ตอนนี้ถ้าไม่นับรอยผ่าตัด มันนุ่มและเป็นธรรมชาติเหมือนไม่เคยผ่าตัดเลย 엉 ได้ยินว่ารอยแผลจะเริ่มจางประมาณ 6 เดือน แต่เพราะมันอยู่ตรงที่มองไม่เห็นก็เลยไม่กังวล 엉 ㅍㅎ ตอนแรกที่กังวลเรื่องการจับตัวเป็นก้อนหรือแข็ง ๆ ตอนนี้ก็ไม่เหลือร่องรอยแล้ว การที่ฉันได้ทำการดูแลหลังผ่าตัดต่อเนื่องที่ Daejeon นี่ดีจริง ๆ ฉันคิดอย่างนั้น พอเส้นสัดส่วนไหลลงแบบเรียบไม่มีจุดขรุขระ ขาก็ดูยาวขึ้นเยอะเลย เมื่อก่อนตอนเดินต้นขายังเสียดสีกันอยู่ ตอนนี้ไม่แตะกันแล้ว สบายมาก... ช่วงนี้ทุกเช้าฉันยังส่องกระจกเช็กว่าระหว่างต้นขามีช่องว่างเกิดขึ้นไหม ทุกครั้งที่มองก็รู้สึกภูมิใจมาก ตอนนี้ฉันดูแลรักษาด้วยการวิ่งเบา ๆ และยืดเหยียดต่อเนื่อง และเพราะต้นขาเป็นจุดที่ลดด้วยการออกกำลังกายหรือคุมอาหารได้ยากจริง ๆ ฉันเลยไม่เสียดายที่ทำศัลยกรรมเลย ใครที่เครียดเรื่องเส้นสัดส่วนมาก ๆ อย่าทนทุกข์นานเลยนะ ลองศึกษาจริงจังดูเถอะ!! เดือนนี้ฉันก็จะพยายามรักษาไว้ให้ดีต่อไปอีก