ฉันอยากกลับไปก่อนที่จะรู้จักโรงพยาบาลนี้ โรงพยาบาลที่ทำลายชีวิตฉัน
ก่อนและหลังผ่าตัดพวกเขาใจดีมาก แต่พอฉันบอกว่าไม่พอใจ ท่าทีที่แสดงออกมาทำเอาฉันขนลุก
แม้แต่ตัวเขาเองก็ยอมรับว่าเป็นการผ่าตัดที่ผิดชัดเจน
เพราะการลดปีกจมูกแบบนี้แก้คืนไม่ได้ด้วยการผ่าตัดแก้ จึงทำให้ฉันต้องใช้ชีวิตกับความไม่สมมาตรและการลดมากเกินไปไปตลอดชีวิต
มันไม่ใช่แค่ไม่สมมาตรธรรมดา แต่เหมือนสองข้างถูกผ่าตัดโดยคนละคน ตำแหน่งไหม ตำแหน่งกรีด และปริมาณที่กรีด ทุกอย่างต่างกันหมด โดยที่ฉันไม่ยินยอม วันผ่าตัดมีหมออีกคนที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเข้ามาในห้องผ่าตัดด้วย ตอนนั้นฉันน่าจะถามให้ชัดว่าคนนั้นคือใคร แล้วทำไมถึงเข้ามาพร้อมกัน
ฉันไปโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยหลายที่เพื่อถามเรื่องการผ่าตัดฟื้นฟูด้วยการปลูกถ่ายผิวหนัง แต่ทุกที่บอกว่าเพราะมีแผลเป็นเลยทำไม่ได้ ให้ใช้ชีวิตต่อไปแบบนี้แทน
เฮ้อ.........
หลังจากนั้นฉันก็เป็นโรคแพนิคและโรควิตกกังวลที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต และตอนนี้กำลังรักษาด้วยยาอยู่
ต่อให้ต้องใช้เงิน 1,000 ล้านวอนฉันก็อยากย้อนกลับไป ฉันคิดว่าถึงจะเป็นหนี้ก็ยังคงมีความสุข..
ฉันยอมรับว่ามีคนพูดกันเยอะว่าโรงพยาบาลนี้ดี ฉันเองก็เคยคิดแบบนั้น คนเราต้องดูไปนานๆ ถึงจะรู้
พอฉันถามว่าถ้าเป็นแบบนี้แล้วจะให้ใช้ชีวิตยังไง คำพูดของคุณหมอที่ว่า 'งั้นก็ไปฟ้องตามกฎหมายสิ?' ทำเอาฉันอึ้งจนร้องไห้ คุณหมอไม่ขยับเลย แค่จ้องเขม็ง แต่พนักงานกลับยื่นทิชชู่และปลอบฉัน
สิ่งที่ฉันรู้สึกมาตลอดก่อนและหลังการผ่าตัดคือ พยาบาลกับพนักงานทุกคนใจดีมาก ฉันก็ทำจมูกพร้อมกันด้วย.. อืม ^^ ผ่าตัดแก้