0. บทนำ
สุดท้ายผู้ป่วยก็คงต้องเชื่อแพทย์คนเดียวแล้วขึ้นนอนบนเตียงผ่าตัด... แต่ก่อนถึงตอนนั้น ฉันคิดว่าการศึกษาอย่างจริงจังเป็นสิ่งจำเป็น
ฉันเคยเห็นบทความที่บอกว่าก่อนผ่าตัด โรงพยาบาลคือความกังวลที่ใหญ่ที่สุด แต่หลังผ่าตัด ต้องกังวลอย่างหนักทุกวันกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย
ถ้าตัวเองไม่ได้รับรู้และพยายามป้องกันการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นไว้ล่วงหน้า กระบวนการนั้นจะน่ากลัวแค่ไหนกัน
รีวิวในแอปศัลยกรรมกับรีวิวในคาเฟ่ทั่วไปแตกต่างกันอย่างชัดเจน
ถ้าเขียนรีวิว 6 โพสต์แล้วได้ลด 1 ล้านวอน ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ทำ ดังนั้นรีวิวรูปภาพน่าจะดูไว้เป็นข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น
คุณหมอแต่ละคนให้ความสำคัญกับส่วนต่าง ๆ และมองว่าส่วนไหนยากแตกต่างกันมาก
ที่โรงพยาบาลครั้งนี้ ฉันได้รู้ปัญหาของหน้าอกตัวเองที่โรงพยาบาลก่อน ๆ ไม่เคยคิดถึงเลย
ยิ่งคุณหมอมีประสบการณ์มาก ก็ยิ่งมักจะพูดถึงปัญหาหลากหลายและเสนอวิธีแก้ไขให้
ยิ่งไปโรงพยาบาลมากขึ้น รายการคำถามก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
คำถามเกี่ยวกับการผ่าตัดแก้หลัง 10-20 ปี และการป้องกันผลข้างเคียงเพิ่มมากขึ้น มากกว่าคำถามเรื่องขนาดซิลิโคนที่ใส่ในหน้าอกฉันได้
1. ซิลิโคนเสริมหน้าอก
ตอนเริ่มตระเวนปรึกษา ฉันคิดว่าแน่นอนต้องเป็น Motiva แต่พอได้รับข้อมูลหลากหลาย ก็เริ่มคิดหนักมาก
คุณหมอที่แนะนำซิลิโคนเฉพาะรุ่น ส่วนใหญ่แนะนำ Motiva
แต่สิ่งที่กังวลคือวางจำหน่ายมาเกิน 10 ปีแล้วยังไม่ได้รับการอนุมัติจาก FDA ข้อสงสัยเรื่องการฮั้วกันระหว่างกระทรวงความปลอดภัยอาหารและยากับบริษัท และการตลาดผ่านวารสารวิชาการที่ยอดเยี่ยม บางโรงพยาบาลก็ไม่ชอบ Motiva อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่าสิ่งนี้ก็อาจเป็นความชอบส่วนตัวของคุณหมอขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์กับบริษัท
เพราะฉันคิดงบไว้ถึง 12 ล้านวอน เลยไม่ได้มอง Mentor เลย
แต่ตอนนี้ฉันสงสัยว่าข้อความที่ว่า “Motiva ปลอดภัยกว่า Mentor” นั้นเป็นจริงหรือไม่
เพิ่มเติมคือเริ่มพิจารณาซิลิโคนทรงหยดน้ำ ไม่ใช่ทรงกลม (Mentor CPG) ด้วย
เพราะเหมาะกับการแก้ไขรอยพับใต้ราวนมที่สั้น แต่ซิลิโคนผิวทรายอาจทำให้เกิดมะเร็งหายาก ALCL ได้
2. หน้าอกแบบหดรั้ง
หน้าอกแบบหดรั้ง (หรือที่เรียกว่าหน้าอกแหลม หน้าอกทรงท่อ) เป็นลักษณะที่เกิดจากเนื้อเยื่อต่อมน้ำนมไม่ได้กระจายทั่วหน้าอก แต่พัฒนาขึ้นมาเป็นก้อนรวมกัน
ต้องใช้วิธีผ่าตัดที่ต่างจากหน้าอกทั่วไป เขาว่าการผ่าตัดหน้าอกของคนข้ามเพศที่เนื้อเยื่อต่อมน้ำนมแทบไม่พัฒนาเลย ยังง่ายกว่าเสียอีก
เช่น มีคุณหมอบางท่านบอกว่าถ้าไม่คลายเนื้อเยื่อต่อมน้ำนม ต่อให้ใส่ซิลิโคนเข้าไปข้างในก็อาจเกิด “รอยพับสองชั้น” ได้
ในทางกลับกัน คุณหมอบางท่านบอกว่าห้ามแตะเนื้อเยื่อต่อมน้ำนมเด็ดขาด เพราะในกระบวนการให้นมบุตรภายหลัง น้ำนมที่ไหลผ่านเนื้อเยื่อต่อมน้ำนมอาจนำไปสู่ภาวะพังผืดหดรัดรอบซิลิโคนได้
ฉันจึงเริ่มกังวลเรื่องว่าจะปรับแต่งเนื้อเยื่อต่อมน้ำนมหรือไม่ด้วย
3. วิธีผ่าตัด
โรงพยาบาลส่วนใหญ่ผ่าตัดด้วยวิธี dual-plane
เพราะซิลิโคนเข้าไปอยู่ใต้กล้ามเนื้อ จึงเสียเปรียบเรื่องสัมผัสและความเป็นธรรมชาติของการเคลื่อนไหว
ฉันมักเห็นบทความของโรงพยาบาลที่บอกว่าด้านสัมผัส การวางใต้พังผืดดีกว่า
เรื่องนี้ต้องศึกษาเพิ่มอีก
4. ตำแหน่งแผลผ่าตัด
เพราะยังไม่แต่งงาน จึงชอบแผลรักแร้มากกว่าแผลใต้ราวนม
แต่ขึ้นอยู่กับคุณหมอ บางท่านบอกว่าหน้าอกแบบหดรั้งไม่สามารถผ่าทางรักแร้ได้
เพราะต้องผ่าทางใต้ราวนมจึงจะปรับแต่งเนื้อเยื่อต่อมน้ำนมได้
คุณหมอที่บอกว่าจะไม่แตะเนื้อเยื่อต่อมน้ำนมบอกว่าแผลรักแร้ไม่มีปัญหา
สำหรับแผลใต้ราวนม มีหัวหน้าที่ปรึกษาคนหนึ่งที่ผ่าตัดมา 3 ปีแล้วให้ดูแผลเป็นด้วยตัวเอง แผลจางจนแทบมองไม่เห็น
แต่ก็ต้องคิดถึงสถานการณ์ในอนาคตอีก 20-30 ปีหลังถอดซิลิโคนออก ที่ไม่มีซิลิโคนแล้วแต่แผลเป็นยังอยู่
5. การป้องกันผลข้างเคียง
ฉันมีกล้ามเนื้อช่วงบนค่อนข้างพัฒนาเพราะออกกำลังกายมานาน
คุณหมอที่ชี้ว่าอาจเกิดภาวะซิลิโคนไหลลงล่างหรือ animation deformity ได้ ก็เสนอทางเลือกให้เหมาะสม เช่น เหลือเอ็นใต้หน้าอกไว้
เมื่อเทียบกับคุณหมอที่พูดแต่ผลลัพธ์ผ่าตัดตรงหน้า เช่น จะออกมาดี ใส่ได้เยอะ
ฉันเชื่อถือคนที่คิดถึงผลข้างเคียงจริง ๆ และพูดว่าจะจัดการอย่างไรมากกว่า
ส่วนตัวคิดว่ายังต้องศึกษาเพิ่ม
6. ส่วนเพิ่มเติม
ฉันคิดว่าสิ่งที่คิดได้หลังจากแก้ทั้งหมดข้างต้นแล้วเท่านั้น คือรูปทรงร่องอก หน้าอกสองข้างจะชิดกันได้แค่ไหน และใส่ได้ถึงกี่ cc
คุณหมอแต่ละท่านแตกต่างกัน โดยอิง Motiva Demi ตั้งแต่ 300 ไปจนถึงมากสุด 360
โดยส่วนตัว ฉันเชื่อถือโรงพยาบาลที่ใส่แบบค่อนข้างอนุรักษ์นิยมมากกว่า
มีกรณีที่คุณหมอปิดแผลผ่าตัดเองอย่างละเอียดจนจบ ที่โรงพยาบาลอื่น บางครั้งเรื่องอย่างการเย็บแผลก็ให้คนอื่นทำ
เพิ่มเติมคือมีที่ที่ติดตามและดูแลแผลเป็นในภายหลัง และก็มีโรงพยาบาลที่บอกว่าไม่มีรูปแผลเป็นเลย จึงไม่ให้ดู