เมื่อ 5 ปีก่อนฉันทำศัลยกรรมตาสองชั้นครั้งแรกและเปิดหัวตาที่นี่ (พังยับ) ตอนแรกฉันไม่ได้ตั้งใจจะเปิดหัวตาเลย แต่โดนบังคับให้ทำ ฉันขอแค่อยากให้เปิดนิดเดียว แต่กลับเปิดแรงเหมือนจะทำให้ตากลายเป็นตาเดียว ตายังปิดไม่สนิทอีก พอไปดูอาการก็บอกว่าหัวตาเปิดได้สวยมาก เป็นคนสวยนะ ฉันนี่อยากตายเลย บอกว่าเป็นการเย็บแบบฝัง แต่ดันทำเป็นกรีดบางส่วนไป การยึดก็ยังไม่เหมือนกันทั้งสองข้าง ฉันต้องอยู่แบบเหมือนฮอทดอกมาตลอด แล้วก็ทรมานกับภาวะหลีกเลี่ยงผู้คนและความซึมเศร้าอยู่ 1 ปี ก่อนจะไปแก้หัวตาเมื่อ 4 ปีก่อน พอผ่านไป 2 ปี อาการบวมก็ยุบหมดแล้ว แต่กลัวมากว่าตาสองชั้นจะพังอีก เลยยังไม่กล้าไปทำศัลยกรรมอีก
ขอเสริมว่า ตอนผ่าตัดเขาตะโกนใส่ฉันแล้วก็โกรธด้วย lolllllllllllllllll เหตุผลคือฉันลืมตาได้ไม่ดี lolllllllllllllllll เพราะเพิ่งทำเลสิกมาไม่นาน เลยมองไฟตรงๆ ไม่ค่อยได้ เขาเอาไฟมาไว้ตรงหน้าตาฉันเลยแล้วบอกให้จ้องไฟนั้น ฉันก็พยายามเต็มที่แล้ว แต่เหมือนเขาไม่พอใจ เลยพูดประมาณว่า "งั้นไม่ทำแล้วได้ไหม??!!!!!? เอ๊ะ!!????!!!! ฉันจะออกแล้ว!!!!! ฉันไม่ทำแล้ว!!!!!!! เอ๊ะ!!!!!?!!!" อะไรทำนองนั้น แล้วตอนที่ไปแก้หัวตาที่โรงพยาบาลอื่น เขาไม่ได้เอาไฟจ่อหน้าตาฉันขนาดนั้น.. เอาไฟฉายส่องตาฉันตรงๆ แล้วยังหงุดหงิดว่าฉันลืมตาไม่ได้อีก.. ครั้งหน้าช่วยอย่าทำแบบนั้นอีกนะ คือน่ากลัวมาก..