ฉันทำตาสองชั้นแบบเย็บจุดที่นี่ เหตุผลที่เลือกที่นี่หลังจากไปที่อื่นมาแล้ว พูดตามตรงก็คือเรื่องราคาและเพราะเป็นแบบเย็บจุด ที่อื่นจะเป็นแบบกรีด + แก้กล้ามเนื้อตา + เปิดหัวตาด้านบน หรือแบบไม่กรีด + แก้กล้ามเนื้อตา + เปิดหัวตาด้านบน (การเปิดหัวตาด้านบนเป็นตัวเลือก) เขาบอกว่าถ้าทำหลายอย่างรวมกันราคาจะประมาณ 1.7 ล้านวอน... ฉันขออนุญาตพ่อแล้วใช้เงินพ่อทำ เลยคิดว่าแพงมาก แน่นอนว่าเพื่อนฉันก็มีคนทำในช่วงราคานั้นเหมือนกัน แต่พอนึกว่าจะต้องจ่ายเองก็รู้สึกผิดกับพ่อมาก
เอาล่ะ เกริ่นมานานเกินไปแล้ว ฉันเลยบอกว่าอยากให้ทำออกมาโค้งกลมที่สุดในลุคอินเอาต์ และบอกด้วยว่าไม่อยากให้ส่วนหัวตาด้านหน้าไปจมอยู่ในเส้นเหมือนลุคอินไลน์ ตอนปรึกษาครั้งแรก เขาบอกว่า อ๋อ ได้หมดนั่นแหละ! แน่นอนว่าทำแบบเย็บจุดได้ ทำได้หมดเลย โอ๊ย ได้หมด! ตาของคุณกางออกทางซ้ายขวาอยู่แล้ว คงไม่ต้องเปิดหัวตาเพิ่มก็ได้นะ พอมีคนชมหน้าและบอกว่าทำได้หมด ก็รู้สึกดีมากจนคำถามที่เตรียมไว้ถามไม่ออกแล้วก็กลับออกมา พอเขาบอกว่าทำได้หมด ฉันก็แบบ อ่า... ฮ่าๆ จริงเหรอ? แล้วก็รับคำไปงงๆ เหมือนโดนหลอกให้คุย กดมัดจำแล้วกลับมาเลย
ไม่รู้ว่ามีแต่ฉันไหม แต่หลังคุยเสร็จแล้วจ่ายมัดจำไป มันจะรู้สึกว่าถ้าไม่ทำก็แปลกๆ เลยคิดว่าทำที่นี่ก็น่าจะได้ แต่พอกลับบ้านก็เริ่มคิดว่าอาจจะจ่ายไปเปล่าๆ แล้ว พอนึกถึงว่าต่อไปอาจไม่ได้เงินคืนก็เสียใจมากขึ้นมาแบบฉับพลัน คุณเข้าใจฟีลนั้นไหม... หรือมีแค่ฉัน? T_T ฉันเป็นแบบนั้นมากจริงๆ แถมที่นี่เหมือนเป็นโรงพยาบาลที่ขึ้นชื่อว่าไม่ดูแลหลังทำ lol รู้สึกซวยมาก เลยโทรไปขอยกเลิกทันที ฉันนี่ใจอ่อนง่ายจริงๆ อ่อนปวกเปียกสุดๆ ระดับที่ควรปลูกถ่ายไขมันที่หูแทนที่จะเป็นตาแล้ว... เอาเป็นว่าพอโทรไป เขาก็บอกว่า อ่า~ ตอนนี้หัวหน้าฝ่ายปรึกษากำลังคุยอยู่ เดี๋ยวจะบอกให้ติดต่อกลับหลังคุยเสร็จนะ แล้วฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ แต่ทั้งวันก็ไม่ติดต่อมา ระหว่างนั้นฉันเอาแต่คิดว่า หรือจะไม่ได้เงินมัดจำคืนแล้วนะ
ตั้งใจจะเขียนสั้นๆ เพราะขี้เกียจ แต่ยาวขึ้นเรื่อยๆ.. สรุปก่อนเลย ฉันอยากแนะนำจริงๆ ว่าอย่าทำที่นี่ ต่อไปจะเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกตอนทำที่นี่ ฉันก็ไม่ได้คิดว่าผลลัพธ์ออกมาดีอะไร ตาคู่นี้ถ้าไปทำที่คลินิกตาเฉยๆ ก็น่าจะได้ประมาณนี้อยู่แล้ว lol ฉันหงุดหงิดขึ้นมาทันที ถ้ารายชื่อของคุณมีโรงพยาบาลนี้อยู่ ให้เอาออกเดี๋ยวนี้เลย ถ้าจองไปแล้วก็ยังพอทำได้ แต่ถ้าออกมาดีก็ดีไป ถ้าออกมาไม่ดี ฉันคิดว่าที่นี่เป็นโรงพยาบาลที่ไม่ค่อยดูแลหลังทำจริงๆ ของฉันไม่ได้พังแบบสิ้นเชิง เลยไม่ถึงกับแย่มาก ไม่สิ แม่งเอ๊ย จริงๆ คือแย่ โรงพยาบาลที่ไม่ดูแลหลังทำคืออะไรจริงๆ... ยังไงก็ตาม ฉันพูดสรุปก่อนเพื่อคนที่อยากรู้ตอนจบ (ฉันแค่มาส่องเฉยๆ และอ่านรีวิว แต่รู้ว่าต้องเขียนรีวิวโรงพยาบาลสามแห่งถึงจะดูรีวิวคนอื่นได้ เลยกำลังเขียนอยู่นี่ -3-)
ฉันก็เลยรอการติดต่อ แต่ก็ยังไม่มา เลยโทรไปช่วงประมาณ 4 โมงเย็นของวันถัดไปแล้วบอกว่าฉันคือคนที่เคยบอกว่าจะยกเลิก ฉันบอกว่าจะคุยกับคุณหมออีกครั้ง! เขาถามเบอร์โทรกับถามอะไรอีกนิดหน่อย แล้วบอกว่า อ๋อ คุณเป็นคนที่ถูกลงสถานะว่ายกเลิกผ่าตัดแล้วนะ ฉันแบบขำไม่ออกเลย มีเวลาลงว่ายกเลิก แต่ไม่มีเวลาติดต่อกลับงั้นเหรอ? ยังไงก็ตาม ฉันนัดไปวันถัดไปเลยแล้วไปที่นั่น ฉันบอกให้ช่วยปรับเส้นใหม่และถามเรื่องการดูแลหลังทำ เขาก็พูดคลุมเครือผ่านๆ ไป คนที่เคยทำงานพาร์ตไทม์มาหลายที่คงจะเข้าใจ มันจะฟีลแบบขี้เกียจสุดๆ เลยพูดว่า เออ ไม่เป็นไรหรอก! ถ้าภายในประมาณ 6 เดือนถึง 1 ปีมันคลายหรือหลุด เราจะทำให้ใหม่... ตอนนั้นฉันยังแอบคิดเลยว่าจะไม่ทำดีไหม แต่การไปหาข้อมูลโรงพยาบาลอื่นก็เหนื่อยมากจริงๆ แล้วที่นี่ก็ถูกที่สุด เลยตัดสินใจทำต่อ ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองลังเลไปมากี่รอบแล้ว เกือบจะลุกขึ้นแล้วบอกว่า ฉันไม่ทำที่นี่แล้ว คืนเงินมัดจำให้ฉัน แต่เขาก็พูดว่ามันจะดีแน่ๆ ตลอด แล้วก็คิดว่าช่วงนี้ทุกคนทำตาสองชั้นกันได้ประมาณหนึ่งก็คงไม่เป็นไร แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าคนที่พังจะกลายเป็นฉัน สุดท้ายก็ถึงวันผ่าตัด ฉันไปคนเดียวเพื่อทำ แต่โดนให้รอนานมากตรงจุดปรึกษา แล้วตอนเขามาออกแบบเส้น ฉันไม่ชอบมากจริงๆ
พอออกแบบเส้นเสร็จแล้วคุณหมอออกไป ฉันลองส่องกระจกแล้วขีดเส้นตามดูคนเดียว มันแย่มาก เลยบอกว่าอยากให้ปรับเส้นใหม่ แล้วคุณหมอก็ขึ้นมาทำให้อีกครั้ง แม้จะรู้สึกขอโทษ แต่ตาคู่นี้อาจจะเป็นตาที่ต้องอยู่กับฉันไปทั้งชีวิต ฉันเลยคิดว่าถ้าขี้เกียจใส่ใจนี่มันไม่ถูกต้อง ฉันเลยพูดแบบค่อนข้างหน้าด้านแต่ก็ยังสุภาพและมั่นใจ แล้วเขาก็ปรับเส้นใหม่และลงไป จากนั้นก็เป็นผู้จัดการอีกคนที่ไม่ใช่คนที่ฉันคุยด้วยตอนปรึกษา มาพาฉันไปห้องผ่าตัด ผู้จัดการที่คุยตอนปรึกษาฉันไม่ได้เจออีกเลยนอกจากวันนั้น lol เหมือนจะไม่ค่อยดี... ฉันก็ไม่รู้ว่าชั้นไหน หัวใจเต้นแรงมากจนแค่เดินขึ้นไปแบบไม่คิดอะไร ตอนเดินในทางเดินได้ยินเสียงดังมากมาจากห้องหนึ่ง น่าจะเป็นคนที่กำลังผ่าตัดคุยกันอยู่ จากนั้นฉันก็นอนลง ได้ฉีดยาชา แล้วตื่นขึ้นไปห้องพักฟื้น คนในห้องพักฟื้นก็ไม่ได้ใจดีเท่าไหร่ ด้วยความสงสัยฉันหยิบกระจกในห้องมาดู แต่เขาเอาอันที่อยู่ในมือฉันไปแล้วเอากลับไปวางที่เดิม... แค่ขอใช้แป๊บเดียวไม่ได้เหรอ มันก็แค่กระจกแบบที่วางบนโต๊ะตอนแต่งหน้าธรรมดาเอง... รู้สึกแย่มากจริงๆ แล้วพอกลับบ้านไปส่องกระจกก็เห็นว่าเส้นไม่เหมือนกัน และความสูงก็ไม่เท่ากันด้วย
ฉันคิดว่า ซวยแล้ว แต่ก็ยังยุ่งอยู่กับการพยายามปลอบตัวเองคนเดียว ฉันเกือบร้องไห้จริงๆ แต่กลัวว่าบวมจะยิ่งขึ้นเลยร้องไม่ได้ ก็เลยใช้ชีวิตแบบนั้นไป ประมาณวันที่ 4 มั้ง ตอนนั้นก็ยังเส้นไม่เหมือนกัน ความสูงก็ไม่เท่ากันเหมือนเดิม พอเผชิญความจริง ฉันก็เสียใจหนักมาก คิดวนไปว่าทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดกับฉัน ถ้ากังวลขนาดนั้นทำไมไม่ทำที่โรงพยาบาลนั้นตั้งแต่แรก ทำไมไม่ยกเลิก จะเอาเงินไปทำไมกัน ลำบากนิดเดียวก็ยอมไปทำที่อื่นที่แพงกว่าก็ยังดี... ฉันเสียใจมากจริงๆ ฉันผ่าตัดวันที่ 8 กรกฎาคม ดังนั้นตอนนี้ก็ประมาณ 10 วันแล้ว ตอนนี้ก็อยู่ไปก่อน หวังแค่ว่าอย่าเพิ่งคลายก็พอ ถึงจะไม่มีตาสองชั้นแต่ก่อนมีแล้วก็น่าจะดีกว่า ถ้าตาไม่เท่ากัน คนที่เห็นครั้งแรกก็คงคิดว่าเพราะตาไม่เท่ากันเลยไม่ได้ทำศัลยกรรมมั้ง ทั้งหมดนี้ก็เป็นแค่การพยายามหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองเพื่อหนีความเครียด
สุดท้ายเรื่องการดูแลหลังทำ ฉันคิดว่าที่นี่ไม่ดูแลจริงๆ แน่ๆ ข่าวลือในอินเทอร์เน็ตไม่ได้มีขึ้นมาเปล่าๆ แน่นอน ฉันบอกว่าตาไม่เท่ากัน เส้นก็ไม่เหมือนกัน ความสูงก็ไม่เท่ากัน แล้วส่งรูปไป เขาก็ไม่อ่านแชตอยู่สองวัน เมื่อก่อนเขาจะส่งประมาณว่า ได้เลย~^^ เช็กวันผ่าตัดแล้วมาได้เลยนะคะ!^^ แต่ข้อความที่ส่งมาตอนนั้นกลับเป็น ให้มาหลังจาก 30 วัน ดูทัศนคติสิ... ห้ามทำที่นี่เด็ดขาด เด็ดขาด ไม่เอาเด็ดขาดเลย ขอร้องล่ะ ถ้ามีคนรอบตัวฉันจะมาทำที่นี่ ฉันจะห้ามสุดชีวิต ถึงขั้นอยากไปช่วยเขาหาโรงพยาบาลอื่นด้วยซ้ำ ตอนแรกตั้งใจจะเขียนแค่พอประมาณ แต่สุดท้ายอัดอั้นจนระเบิดออกมา เขาว่าฉันเขียนไป 5,438 ตัวอักษร lol ยาวกว่าพวก essay ส่วนตัวหรือเขียนส่งโรงเรียนอีก lol ปกติเวลาโกรธและรู้สึกอยุติธรรม มันจะเขียนยาวพรั่งพรูออกมาใช่ไหม lol คงเป็นเพราะแบบนั้น ตอนนี้โอเคแล้ว ไม่ได้แย่เท่าไร วันนี้ฝันว่าตาหลุดหลวมหมดจนกลายเป็นตาชั้นเดียวแบบเต็มตัว แถมมีรอยผ่าตัดเป็นแผลเป็น ฉันยืนส่องกระจกในห้องน้ำแล้วช็อก ขอแค่อย่าได้หลุดเลย!! ยอมให้ผิวหนังเหนือเปลือกตาไม่หย่อนก็ได้ ขอให้ตาคู่นี้อยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิตเถอะ!! ถ้าหลุดก็ต้องไปหาที่ใหม่อีก... ถึงจะเป็นการผ่าตัดครั้งแรก แต่ฉันพยายามไม่เสียใจแล้ว ยังไม่ได้เจอเพื่อนเลย กลัวปฏิกิริยาของพวกเขามาก,, ฮ่าๆ ตอนนี้ขอจบจริงๆ แล้ว บ๊ายบาย บ๊อง