เมื่อปีที่แล้ว ตอนที่ฉันยังไม่ค่อยอยากทำซิลิโคน ฉันไปหาข้อมูลเกี่ยวกับการปลูกถ่ายไขมันด้วยสเต็มเซลล์ ที่นี่ก็มีชื่อเสียงเรื่องหัตถการเต้านมด้วย และให้คำปรึกษาดีมาก เลยเชื่อใจแล้วนัดวันผ่าตัดไว้ ค่าปรึกษา 30,000 วอน!! แต่วันผ่าตัดฉันตื่นเต้นและกลัวมาก พอทุกอย่างจบแล้วมาคิดย้อนดู ก่อนจะได้เจอคุณหมอในห้องผ่าตัด คุณหมอวิสัญญีเป็นคนให้ยาสลบก่อน แล้วหลังผ่าตัดเสร็จ ก็ไม่ได้เห็นคุณหมอสักแวบเดียว พยาบาลเป็นคนปลุกให้ตื่น (รู้สึกเหมือนเขาอยากรีบส่งกลับบ้านมาก) ตอนแรกความพึงพอใจสูงมาก แต่พอนานไปมันค่อยๆ หายไป ทั้งที่ฉันยังตั้งใจเพิ่มน้ำหนักด้วย แล้วสุดท้ายมันก็หายหมด เลยกลายเป็นลดน้ำหนักไปเลย ^^... วันหนึ่งหลังอาบน้ำ ฉันส่องกระจกเป็นครั้งแรกในรอบนานแล้ว แล้วเห็นว่ามีก้อนขึ้น เลยนัดปรึกษาทันทีและไปตรวจ แต่ดูเหมือนคุณหมอที่ผ่าตัดให้จะลาออกไปแล้ว เลยมีผู้อำนวยการท่านอื่นมาดูให้ ได้ตรวจอัลตราซาวด์กับการกดตรวจเต้านมแบบนั้น แล้วเขาบอกว่าไขมันจับตัวเป็นก้อนและมีการกลายเป็นหินปูน แต่ไม่มีความผิดปกติ จึงไม่จำเป็นต้องเอาออก ฉันเลยปล่อยไว้ ทำไมตอนนั้นฉันถึงทำไปนะ และแม้แต่ไขมันที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ยังคงเหลือเป็นปลายแหลมไม่น่าดู ซึ่งส่งผลต่อการผ่าตัดใส่ซิลิโคนตอนนี้ด้วย ถ้าอย่างนั้นฉันน่าจะทำซิลิโคนตั้งแต่แรกไปเลย
แต่ที่นี่ทุกครั้งที่ไป ผู้จัดการที่รับผิดชอบไม่ค่อยดูแลฉันเอง แต่จะโยนต่อให้คนข้างล่างทุกครั้ง ㅡ_ㅡ haha. จะได้คุยตรงๆ ก็ตอนนัดวันผ่าตัดเท่านั้นเอง ^^... แล้วพยาบาลในห้องผ่าตัดก็เย็นชามาก แต่คุณหมอกลับใจดี