สวัสดี เอารีวิวเสริมหน้าอกที่คิดอย่างเดียวมา 10 ปีแล้วอยู่ๆ ก็ตัดสินใจทำมาฝาก ฉันทำ Mentor Xtra แบบแผลใต้ราวนม และใส่ข้างละ 350cc
ถ้าจะเล่าเรื่องที่ตัดสินใจทำศัลยกรรมก่อน ฉันมีหน้าอกเล็กมากจริงๆ ถึงขนาดใส่บรา 70A แล้วก็ยังลอยๆ หลวมๆ ตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย หน้าอกเล็กก็เป็นเรื่องกังวลของฉัน และพอโตเป็นผู้ใหญ่ก็ยิ่งกลายเป็นปมในใจมากขึ้น ถึงการไม่มีหน้าอกจะเป็นปมก็จริง แต่แค่คิดว่าจะใส่ซิลิโคนเข้าไปในร่างกายก็กลัวมาก เลยได้แต่คิดว่าอยากผ่าตัด แต่เหมือนไม่เคยหาข้อมูลจริงจังเลย ดังนั้นก็เลยใส่บราดันทรงตลอด แต่พอฉันติดการออกกำลังกาย ไปฟิตเนสสัปดาห์ละ 5 ครั้งไง? พอลดน้ำหนัก หน้าอกที่แทบไม่มีอยู่แล้วก็ยิ่งหายไปอีก แล้วปมเรื่องหน้าอกเล็กก็ยิ่งหนักขึ้น เวลาใส่ชุดทั่วไปก็ใส่บราดันทรงได้.. แต่ฉันอยากใส่สปอร์ตบรากับชุดออกกำลังกายสวยๆ ถึงใส่ฟองน้ำเข้าไปก็เห็นชัดมากและไม่สวย มีใครเข้าใจไหม? ถ้าใส่ฟองน้ำในสปอร์ตบราแล้วใส่ มันไม่เหมือนหน้าอกจริงๆ แต่ดูเหมือนกล้ามอกเฉยๆ? ยังไงก็ตาม ระหว่างที่กังวลแบบนั้น พอเห็นเพื่อนสนิทใกล้ตัวทำศัลยกรรมหน้าอก ฉันก็เลยตัดสินใจ
นิสัยฉันเป็นประเภทที่ถ้าตัดสินใจแล้วต้องรีบทำให้เสร็จ ถ้าคิดเยอะก็จะลังเลขึ้นมา ดังนั้นเหมือนฉันถึงได้กังวลอย่างเดียวมา 10 ปี เพราะงั้นตอนจองคิวปรึกษา ฉันจองคิวผ่าตัดแบบคร่าวๆ ไว้ด้วยเลย วันพุธไปปรึกษา วันศุกร์ผ่าตัด
เพราะตัดสินใจรีบมาก ตอนปรึกษาฉันกลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรถามอะไร แต่คนที่ให้คำปรึกษาอธิบายให้ทีละอย่างดีมาก อีกอย่างฉันไม่ชอบหน้าอกใหญ่เกินไป เลยจะทำเป็นคัพ B แต่คนรอบตัวห้ามกันสุดๆ จนฉันตั้งใจว่าจะทำ C แล้วหัวหน้าห้องปรึกษาก็บอกให้ทำ full C บอกว่าถ้าประมาณ C เฉยๆ จะเสียใจจริงๆ ฉันเลยตัดสินใจเป็น full C พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ก็ใจดี และผู้อำนวยการก็อธิบายอย่างใจเย็นดีมาก เป็นผู้อำนวยการผู้ชาย ตอนแรกพูดตรงๆ คิดว่าคงอายที่ต้องถอดเสื้อคลุมแล้วให้ดูหน้าอกต่อหน้าเขา แต่จริงๆ ไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย แค่รู้สึกว่าขอให้ทำออกมาสวยๆ ก็พอ ตอนผ่าตัด อาจารย์วิสัญญีบอกว่าตัวเองเป็นแพทย์เฉพาะทางวิสัญญี แล้วบอกว่าตอนนี้จะหลับแล้วนะ แล้วฉันก็หลับไปในพริบตาจริงๆ ลืมตาขึ้นมาก็อยู่ในห้องพักฟื้นและมีหน้าอกแล้ว เขาบอกว่าต้องไปห้องน้ำก่อนถึงจะถือว่าฟื้นจากยาสลบทั่วร่างกาย แต่ถึงจะให้น้ำเกลือหมดไปหนึ่งถุง ฉันก็ยังไม่อยากเข้าห้องน้ำ.. พอถุงที่สองได้ประมาณครึ่งหนึ่งถึงไปห้องน้ำ แล้วพยาบาลบอกว่าให้น้ำเกลือนี่ต่ออีกหน่อยแล้วค่อยกลับ เพราะเป็นสารอาหาร รับไปก็ไม่เสียหาย ฉันเลยรับจนเกือบหมดแล้วค่อยออกมา ตั้งแต่ตรวจร่างกายก่อนผ่าตัดจนถึงห้องพักฟื้นหลังผ่าตัด ทีมพยาบาลละเอียดและใจดีมาก ฉันเลยขอบคุณเป็นพิเศษ.. เพราะมันตื่นเต้นไง พอทีมพยาบาลใจดี ก็รู้สึกสบายใจขึ้น somehow? ฉันคิดว่าอยู่ในห้องพักฟื้นประมาณชั่วโมงครึ่ง แล้วหลังจากนั้นก็ออกจากโรงพยาบาลพร้อมผู้ดูแล
ผ่าตัดตอน 4 โมงเย็นวันศุกร์.. บ่ายวันถัดมา ความเจ็บปวดขึ้นถึงขีดสุดจริงๆ เจ็บมาก คิดเลยว่าน่าจะใช้ชีวิตแบบไม่มีหน้าอกต่อไปดีกว่า ถึงจะเสียบเครื่องระงับปวดอยู่ก็ยังสงสัยว่าอันนี้ได้ผลจริงไหม เหมือนฉันนอนตลอด แต่ตั้งแต่วันที่ 2 อาการปวดดีขึ้นมากจริงๆ จนแปลกใจ ไม่รู้ว่าทุกคนเป็นแบบนี้ไหม แต่หลังผ่าตัดฉันย่อยไม่ค่อยได้และอึดอัดมากๆ ลำบากมาก อาจเป็นเพราะสายรัดด้านบนหรือเปล่า รู้สึกเหมือนหายใจไม่ค่อยสะดวกด้วย เขาว่าการเดินช่วยได้ ฉันเลยพยายามเดินเยอะๆ และอยู่บ้านก็เดินอยู่กับที่ไปดูทีวีไป ส่วนหนึ่งก็อยากให้บวมยุบเร็วๆ แต่กินนิดเดียวก็ไม่ย่อย เลยเหมือนฉันตั้งใจยืนอยู่ตลอด
ตอนนี้ฉันไม่ต้องใส่บราดันทรงแล้ว ไม่ต้องเลือกชุดว่ายน้ำที่มีระบายตรงหน้าอกแล้ว ซื้อเสื้อผ้ารัดรูปหรือเสื้อคอลึกได้แบบไม่ต้องกังวล และตื่นเต้นมากที่จะได้ใส่สปอร์ตบราสวยๆ ออกกำลังกาย เพราะหน้าอกทำให้มีข้อจำกัดในการแต่งตัวเยอะมาก แต่ตอนนี้ดีจริงๆ และคิดว่าน่าจะทำตั้งนานแล้ว อยากให้ดูเป็นธรรมชาติเร็วๆ!!!!