<เหตุผลที่ผ่าตัด>
เหตุผลที่ผ่าตัดเป็น TMI ดังนั้น skip แล้วอ่านตั้งแต่ <วันผ่าตัด> ก็ได้
โหนกแก้มไม่ได้ใหญ่หรือเด่นขนาดนั้น (นานๆ ครั้งก็มีคนบอกว่ารูปหน้าสวย และเดิมทีก็คิดว่าค่อนข้างเป็นหน้ารูปไข่) เลยยังไม่ถึงขั้นเป็นปมด้อย แต่ฉันอยากถ่ายรูปออกมาดี อยากให้หน้าดูเล็กลง ลดความกว้าง & แก้ความไม่สมมาตรเล็กน้อย = เพื่อจัดไลน์โดยรวม เลยตัดสินใจผ่าตัด
(จริงๆ แล้วคางเอียง (เป็นรูปตัว C) และเพราะแบบนั้นโหนกแก้มเลยดูไม่สมมาตร แต่การผ่าตัดขากรรไกรสองชั้นเป็นการผ่าตัดใหญ่มากเกินไป เป้าหมายจึงคือการลดโหนกแก้มข้างหนึ่งลงอีกนิดเพื่อบรรเทา)
ตอนแรกกลัวว่าสิ่งที่จะเสียไปอย่าง ความหย่อนคล้อย ความน่ากลัว ค่าใช้จ่าย และช่วงพักฟื้นที่ลำบาก จะมากกว่าสิ่งที่ได้ เลยไปปรึกษาอย่างเดียวเมื่อ 1 ปีก่อน สุดท้ายไม่ได้ทำ แต่ก็คิดถึงมันมาตลอด จนปี 2023 นี้มีเวลามากขึ้น เลยตัดสินใจแน่นอน
<วันผ่าตัด>
เข้าไปประมาณบ่ายโมง พอบอกว่าจะเริ่มวางยาสลบ ภายใน 5 วินาทีก็หลับทันที แล้วตื่นมาอยู่ห้องพักฟื้น..
เจ็บมากจริงๆ คลื่นไส้ ปวดใบหน้าแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน หายใจอึดอัด ไม่สบายตัว เจ็บคอ ทั้งร่างกายบิดเกร็ง ผ่าโหนกแก้ม 1 รายการไม่ต้องนอนโรงพยาบาล แต่ฉันคิดจริงๆ ว่าจะกลับบ้านได้ไหม… ไม่มีผู้ดูแลด้วย ต้องนั่งแท็กซี่ไป 40 นาที ทั้งที่ไม่ทำก็สวยพอสมควรอยู่แล้ว ฉันเสียใจมากว่าทำไปเพื่อจะได้เสวยสุขอะไร และถึงขั้นอยากตายเลย..
ขอบอกไว้ว่าเคยผ่าตัดหน้าอกและถอดออกมาแล้วด้วย แล้วแต่คนก็จริง แต่ถ้าเทียบความเจ็บและความไม่สะดวก ศัลยกรรมปรับโครงหน้า 1 รายการ>>>>>หน้าอก หน้าอก (แผลใต้ราวนม) วันแรกก็เจ็บ คลื่นไส้ และลำบาก แต่ยังพยายามสะพายเป้แล้วขึ้นขนส่งสาธารณะกลับบ้านได้
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คนที่กำลังจะผ่าตัดกลัวเลย นี่เป็นแค่รีวิวเรียงข้อเท็จจริงค่ะ ฮ่าฮ่า,, มันทรมานถึงขนาดที่สามารถเขียนเกิน 30 บรรทัดได้ด้วยคำว่าเจ็บมากจริงๆ.. เพราะทำในราคาอีเวนต์ ช่วงครบ 1 สัปดาห์ & 1 เดือนก็คงจะมารีวิวรูปอีก แต่อันนี้เป็นรีวิวจริงที่เขียนไว้เพราะเบื่อ และรู้สึกว่าถ้าเขียนอะไรแบบนี้ก็น่าจะดีขึ้นนิดหน่อย
รีวิวอื่นๆ ที่บอกว่าไม่เจ็บ หรือแค่ลำบากเพราะกินไม่ได้แต่ไม่มีอาการปวด หรือบอกว่านอกจากเจ็บคอจากการดมยาสลบแล้วไม่มีอาการปวดเลยนั้น จริงๆ แล้ว!!! ฉันคิดว่าเขาโชคดีมากๆๆ หรือไม่ก็เป็นรีวิวของคนที่เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลที่อยากให้ภาพว่า ‘อย่ากลัวศัลยกรรมปรับโครงหน้าเลย ดมยาสลบแล้วก็จบ เป็นผ่าตัดที่ไม่มีอะไรหรอก’.. หรือไม่ก็คงผ่านไปประมาณหนึ่งเดือนแล้วเลยทำให้ความทรงจำสวยงามขึ้น,, มันเป็นการผ่าตัดใหญ่ที่ยากและแตะต้องกระดูกจริงๆ
ความเจ็บนี้ไม่ใช่ความทรมานแบบโดนไฟไหม้แล้วร้องอ๊ากกก แต่เป็นความปวดที่ทำให้ทรุดโทรมทั้งร่างกายและจิตใจ ทำให้คนอ่อนไหว
อย่างแรก มันไม่ใช่ปมด้อยถึงขนาดที่ต้องยอมทนแบบนี้ ฉันไม่ได้กลัวเท่าตอนทำหน้าอก คิดว่าเจ็บแค่ไหนก็คงประมาณตอนทำหน้าอก หรือว่าโชคไม่ดี? ยังไงก็ตาม บางทีเพราะแบบนั้นเลยอาจยิ่งรู้สึกเจ็บกว่าเดิม
ไปๆ มาๆ เข้าผ่าตัดประมาณบ่ายโมง ไม่รู้ว่าผ่าตัดเสร็จตอนไหน แต่ได้ออกจากห้องพักฟื้นตอน 5:40 น้ำยาระงับปวดยังเหลือนิดหน่อยแต่ก็ออกจากโรงพยาบาลเลย จริงๆ อึดอัดมาก เลือดกำเดาก็ออกเป็นพักๆ ซึ่งเป็นเรื่องปกติ
ความเจ็บนี้ต่อเนื่องไปจนถึงเที่ยงคืน หลังจากนั้นเหมือนจะค่อยๆ ดีขึ้นทีละนิดเล็กน้อยมาก