ตาไม่ได้เล็กนะคะ แต่หางตายกขึ้นนิดหน่อย เลยควรพูดว่าดูดุ (?) ดีไหม.. แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ตัวเองเท่านั้นที่รู้... อยากได้ลุคอ่อนโยนเหมือนน้องหมามากกว่าลุคหน้าเศร้าค่ะ! ความจริงอยู่ต่างจังหวัด เลยไปเดินปรึกษาหลายๆ ที่เองไม่ได้ ทำได้แค่หาข้อมูลทางออนไลน์ แล้วหลังจากหาข้อมูลอยู่สองเดือน! ก็เจอโรงพยาบาลที่ดังที่สุดเรื่องบอกว่าผลลัพธ์จะไม่กลับมาติดกันอีกตลอดชีวิต และนัดปรึกษาทางโทรศัพท์พร้อมกับจองคิวไปด้วย แต่วันที่ที่ต้องการไม่ได้พอดี ตอนที่กำลังลังเลอยู่นั้น คุณหมอบอกว่าจะเพิ่มตารางให้เป็นพิเศษหนึ่งวัน (ซึ้งมาก) ก็เลยวางเงินจองทันทีค่ะ!
เมื่อวานผ่าตัดตอน 19:30 น. แต่ไปเร็ว เลยได้เจอ ผู้จัดการที่เหมือนนางฟ้าและปรึกษา แล้วในที่สุดก็ได้เจอคุณหมอ ที่เป็นนางฟ้ายิ่งกว่าเดิมอีก! ท่านอารมณ์ดีและสนุกมากค่ะ^^ (พูดตรงๆ คนที่เคาน์เตอร์ชั้น 7 ไม่ค่อยเป็นมิตรค่ะ..นิดหน่อย..)
ยังเหลือเวลาก่อนผ่าตัดเยอะ เขาเลยบอกให้พักสบายๆ ในห้องพักฟื้นได้ ฉันคิดว่าน่าจะหลับไปประมาณหนึ่งชั่วโมงค่ะ! แล้วพอใกล้เวลาผ่าตัด ฉันนอนลงบนเตียงผ่าตัด คุณหมอก็ปลอบไปพร้อมกับถามว่าทำไมเกร็งขนาดนี้ แล้วฉันก็หลับไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะตื่นขึ้นมาในอีก 5 นาที...แต่ว่า.... รู้สึกได้ว่ากำลังผ่าตัดอยู่ ความเจ็บนั้น..อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลยฮือ พอผ่าตัดเสร็จแล้วดูเวลา โห..สี่ทุ่ม..ทุกคนเพราะฉัน..เฮ้อ...
ไม่มีเวลาพักฟื้น ต้องรีบกลับทันที เลยเดินโซเซ ออกมา แล้วคนที่เคาน์เตอร์ก็ยังกลับบ้านไม่ได้เหมือนกัน.. ขอถอนคำพูดเมื่อกี้ที่บอกว่าเขาไม่เป็นมิตรนะคะ
กลับบ้านมาในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น แล้วก็หลับไปทั้งอย่างนั้น คิดดูแล้วขนลุกจริงๆ ว่ากลับมาได้ยังไง....!!! ตอนเช้าลืมตามาเห็นสภาพตัวเองแล้วแบบ เฮ้อ เหมือนปีศาจ? เลยจะขอแชร์รูป หลังตัดไหมนะคะ!
ยังไงก็ตาม โรงพยาบาลสุดยอดจริงๆ!!!!!!!!!!!!❤️