ถึงจะเป็นปากยื่นเล็กน้อย แต่ปิดปากได้ไม่สบาย เลยชอบอ้าปากไว้ และเวลาปิดปากก็ต้องออกแรงค่ะ เพราะแบบนั้นรอยย่นที่คางเหมือนลูกวอลนัตของฉันเลยใหญ่และชัดกว่าคนอื่นมาก ตอนถ่ายรูปติดบัตรที่ร้านถ่ายรูป เขาบอกให้ปิดปาก พอปิดแล้วก็บอกให้ยิ้ม พอยิ้มแล้วก็บอกว่าอย่ายิ้มแข็งๆ ให้ผ่อนคลาย แต่ฉันไม่สามารถผ่อนแรงที่คางแล้วอมยิ้มได้เลย..
สุดท้ายหลังจากลังเลอยู่หลายปี ฉันก็เริ่มจัดฟันค่ะ
ตอนนี้จัดฟันมาประมาณ 2 ปีแล้ว น่าเสียดายที่มีร่องแก้มเกิดขึ้น แต่ฉันก็ยังพอใจที่ได้จัดฟันค่ะ ฉันชอบรอยที่เกิดขึ้นเหมือนลักยิ้มตอนนี้มากกว่ารูปปากเมื่อก่อนที่ดูเหมือนน้อยใจหรือไม่พอใจมากเลย
ฉันคิดว่าตัดสินใจได้ดีหลายอย่าง เช่น ตรวจแล้ว確認ว่ารากฟันไม่ได้สั้นก่อนตัดสินใจ (คลินิกทันตกรรมตรวจเรื่องนี้ให้ก่อน เลยตรวจสอบได้ละเอียด), ลดค่าใช้จ่ายด้วยการเลือกแบบโลหะ (รวมค่ารักษารายเดือน 2 ปีประมาณ 4 ล้านวอน ถ้าไม่รวมค่ารักษารายเดือนประมาณ 2.7 ล้านวอน), และไม่ฝืนถอนฟันเพราะไม่เหมาะกับสภาพของฉัน
ฉันเคยเห็นคนที่สุขภาพฟันไม่ดีแต่ฝืนจัดฟัน หรืออยากให้ฟันเคลื่อนเยอะเกินไปแล้วเสียใจทีหลัง อยากให้ทุกคนคิดให้รอบคอบ ปรึกษาให้เพียงพอ แล้วตัดสินใจให้เหมาะกับสภาพของตัวเองนะคะ!!