ตอนใส่เสื้อชั้นในก็ยังพอรับได้อยู่ แต่พออายุมากขึ้นก็เริ่มหย่อน;;; แล้วอยู่ๆ ก็คิดขึ้นมาว่า เอ๊ะ เราลองผ่าตัดดูไหม? แล้วดูเหมือนว่าฉันจะลังเลอยู่ไม่นานเท่าไร ช่วงหนึ่งฉันอ่านรีวิวแยกตามโรงพยาบาลเยอะมากจริงๆ เพื่อดูว่าโรงพยาบาลไหนจะเหมาะกับฉัน
แล้วจากนั้นก็ได้ผ่าตัดในช่วงวันหยุดยาว
วันนี้คือ D-4 วันแรกหลังผ่าตัด ไปถึงโรงพยาบาลก่อน 9 โมงครึ่ง เตรียมตัว ฟังคำอธิบาย แล้วรู้สึกว่ามึนไปหมดเลย แต่ในระหว่างนั้นทั้งหัวหน้าที่ปรึกษาและพนักงานก็น่ารักมาก เลยรู้สึกดี คุณหมอที่รับผิดชอบก็อธิบายแบบนิ่งๆ แต่ก็อธิบายคำถามที่สงสัยได้ดี เลยรู้สึกประทับใจ หลังผ่าตัด พออยู่ห้องพักฟื้นและรู้สึกตัวเต็มที่แล้วกำลังเตรียมตัวกลับบ้าน ตอนนั้นก็ยังไม่ค่อยรู้สึกจริงเท่าไร แต่ไม่ใช่เจ็บแบบปวดมาก แค่เหมือนของที่ไม่เคยมีก็มีขึ้นมา จะเรียกว่าความรู้สึกอึดอัดก็ได้ไหม? ประมาณนั้น ตอนเย็นก็ทานข้าวได้ดี นอนหลับได้ดี ไม่มีอาการเจ็บอะไรเป็นพิเศษ
วันที่สอง เอายาแก้ปวดแบบฉีดออกแล้ว แต่ความรู้สึกก็เหมือนไม่ค่อยต่าง คงเพราะแค่นอนพักอยู่บนเตียงเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร เลยไม่มีความไม่สบายหรือความเจ็บอะไรเป็นพิเศษ
วันที่สาม เพราะฉันผ่าตัดแบบแผลใต้ราวนมเลยรู้สึกว่าเวลายกแขนไม่ได้ลำบากมาก เพราะทำการยกหน้าอกไปด้วย เขาเลยติดพลาสเตอร์ไว้ที่หน้าอก ทำให้จับคลำได้ไม่ถนัด ฮึ~~ แค่มองหน้าอกตัวเองลงมาคนเดียวก็ยังเผลอหัวเราะอยู่เรื่อยๆ เลยคิดว่า นี่แหละเหตุผลที่เขาว่าหลังทำแล้ว ความพึงพอใจของการผ่าตัดหน้าอกสูงที่สุดมั้ง เพราะยังไงก็ไม่เจ็บไปกว่านี้แล้ว ถ้าเป็นความเจ็บและความไม่สบายระดับนี้ก็พอทนได้ ก็เลยรู้สึกว่าตัดสินใจผ่าตัดเร็วดีแล้ว
วันนี้วันที่สี่ แทบไม่เจ็บเลย และใช้ชีวิตประจำวันได้เหมือนปกติ.. คนที่ยังลังเลอยู่จริงๆ คิดมากไปก็เท่านั้น อยากแนะนำให้รีบทำเลย