วันที่ 1
ก่อนผ่าตัด 8 ชั่วโมง งดทุกอย่าง แม้แต่หมากฝรั่งหรือน้ำก็ไม่ได้ ไปถึงโรงพยาบาลแล้วจัดของไว้ก่อนในที่ที่จะนอนพัก แปรงฟันกับบ้วนปาก (เพราะเขาบอกว่าห้ามดื่มน้ำ เลยไม่ได้แปรงฟันก่อนไป)
จนก่อนเข้าผ่าตัดก็ยังคุย KakaoTalk กับเพื่อนๆ ว่า “ตื่นเต้นจัง ไปก่อนนะ” อะไรแบบนั้นอยู่เลย ส่งโทรศัพท์คืนหน้าห้องผ่าตัด แล้วนอนลงบนเตียงผ่าตัด
เขาบอกว่าจะเช็กแพทย์ แต่มันไม่ใช่ให้ฉันยืนยันเหรอ? พอคิดแบบนั้นปุ๊บ ตื่นขึ้นมาก็ผ่าตัดเสร็จหมดแล้ว
คอแห้งมากๆ แล้วก็เหนื่อย แต่เขาคอยบอกว่าอย่านอน ปรับเตียงตั้งไว้ และไม่ให้ดื่มน้ำ บอกว่าหลังจาก 6 ชั่วโมงถึงจะดื่มน้ำได้ เหมือนต้องหายใจออกแบบถอนหายใจเรื่อยๆ เพื่อให้แก๊สยาสลบออกไป? ตอนนี้ทรมานที่สุด เหนื่อยตลอด 6 ชั่วโมงแต่ก็นอนไม่ได้ คอจริงๆ แล้วสากและเจ็บเหมือนทะเลทราย แต่ก็ดื่มน้ำไม่ได้.. โชคดีที่ฉันไม่คลื่นไส้ แต่คอเหมือนทะเลทรายจริงๆ และความกระหายน้ำมันลำบากมาก หลับตาแล้วเตะผ้าห่มแรงๆ คิดว่าผ่านไปสัก 10 นาทีแล้วมั้ง พอดูจริงๆ ผ่านไปแค่ 2 นาทีเป๊ะๆ ทุกครั้ง
เล่นโทรศัพท์ก็ไม่ได้ ได้แต่ใช้เท้าเตะเตียงปังๆ บิดตัวไปมา พอมีจังหวะก็เรียกพี่พยาบาลแล้วอ้อนวอนขอดื่มน้ำแค่คำเดียว ขอโทษนะคะ.. เหมือนจะได้ยินเขาพูดว่า “อีกแล้วเหรอ?” แต่พี่พยาบาลก็ยังใจดี.. เอาผ้าก๊อซใต้จมูกมาให้เพิ่ม แล้วก็ให้เอาทิชชู่แพ็กใหม่ไปได้ด้วย..
ฟังเสียงคุณป้ากับคุณลุงข้างๆ คุยกัน ก็เหมือนช่วยคลายความเบื่อได้นิดหน่อย จริงๆ เบื่อสุดๆ แต่ดูโทรศัพท์ก็ลำบาก ไม่ใช่ว่าเจ็บ แต่คำว่า “ทรมาน” น่าจะตรงที่สุดสำหรับวันนั้น