ซึมเศร้าในเดือนที่ 2 หลังทำจมูก

เดิมฉันมีจมูกทรงกระเทียมเล็กน้อยและสันจมูกค่อนข้างสูงอยู่แล้ว แต่เวลาอมยิ้มแล้วปีกจมูกบานเป็นความเครียดเล็ก ๆ ที่สะสมมาตลอดชีวิต จริง ๆ ตอนนั้นเหมือนถูกครอบงำชั่ววูบ คิดว่า “เอาเถอะ ทุกคนก็ทำกัน ลองกล้าดู” ไปคลินิกแค่ที่เดียวแล้วจองและผ่าตัดทันที ฉันบอกว่าไม่ต้องการเสริมให้จมูกสูงขึ้น อยากลดแค่ปีกจมูกเล็กน้อย แต่เขาบอกว่าถ้าลดอย่างเดียวทรงจมูกอาจไม่สวย และควรเสริมด้วยกระดูกอ่อนใบหูเพียงเล็กน้อย ฉันบอกว่าไม่ชอบให้จมูกเด่น และชอบจมูกขนาดกะทัดรัด เขาบอกว่าจะเสริมแค่นิดเดียว… เฮ้อ ตอนนั้นน่าจะทบทวนเรื่องผ่าตัดใหม่จริง ๆ เสียใจจนอยากทุบพื้น T_T การฟื้นตัวจากการทำจมูกช้ามากขนาดนี้ และตอนนี้แค่โดนเฉี่ยวก็ยังเจ็บ ที่สำคัญพอเสริมให้จมูกสูงขึ้น จมูกยิ่งเด่นและดูออกว่าผ่าตัดมากเกินไป ฉันไม่กล้าเจอใคร ภาพลักษณ์ที่เคยน่ารักก็กลายเป็นเห็นแต่จมูก ฉันทำอะไรลงไปกันแน่ เพิ่งรู้ว่าจมูกก่อนผ่าตัดสวยสำหรับฉันอยู่แล้ว ปีกจมูกดูเหมือนจะเล็กลงนิดหน่อย แต่เพราะยกปลายจมูกและใส่กระดูกอ่อนใบหู ฉันกำลังลังเลเรื่องเอาออก หมอบอกว่าถ้าลดแค่ปีกจมูก คนไข้ก็ไม่พอใจหรอก… เฮ้อ… จมูกฉันสูงอยู่แล้วแท้ ๆ หมอยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้ พูดว่าผิวฉันหนาอะไรทำนองนั้น การปรึกษาเกือบเหมือนทะเลาะกันเสียงดัง แล้วก็พูดอย่างโมโหว่าสามารถเอาออกได้ทันที ผ่านมา 2 เดือนแล้วยังแข็งและเจ็บ แต่ได้ยินมาว่าการเอาออกตอนนี้ยังเร็วเกินไป ฉันจึงออกมาก่อน โดยจะดูอาการอีก 1-2 เดือน รอให้บวมยุบ… เขาบอกให้กลับมาอีกเดือนเพื่อฉีดยาลดบวม แต่ฉันอยากเอาออกเร็ว ๆ ทำครบ 3 เดือนหลังผ่าตัดยังเร็วเกินไปไหม? ฉันก็ไม่อยากต้องบวมและมีพังผืดอีกหลังเอาออกเลย แล้วเมื่อไรฉันจะมองกระจกและยิ้มได้สักที? T_T