ดูดไขมันต้นขา ใต้ก้น เข่า น่องมาได้ 3 สัปดาห์แล้ว!! ช่วงบนไม่มีไขมันจริงๆ แต่ช่วงล่างอ้วนค่อนข้างหนัก หมอบอกว่าถ้ามองเฉพาะช่วงล่าง รูปร่างเหมือนคนหนักช่วง 60 กิโล.. ต้นขา 59 ซม.. น้ำหนักประมาณ 54 กิโล และไม่ได้อยากดูดปริมาณมาก แต่อยากจัดไลน์ให้ใส่กางเกงได้ปกติ เลยเลือกโรงพยาบาลที่เน้นความปลอดภัย ข้ามโรงพยาบาลที่โฆษณาอีเวนต์ แล้วเลือกที่ที่ผอ.ทำคนเดียวภายใต้ชื่อตัวเอง อืมๆ
ผู้จัดการปรึกษา? ใจดี และพยาบาลก็ใจดีด้วย ในรีวิวมีคนบอกว่าเย็นชากว่าที่คิด เลยคิดว่าอืม ขนาดไหนนะ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรแบบนั้น... คิดว่าระดับนี้โอเค ผู้จัดการก็น่ารักด้วย คุณหมอมีท่าทีว่าไม่เข้าใจโรงพยาบาลอื่นที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุจากการดมยาสลบจริงๆ แล้วเรื่องผลข้างเคียงภายหลัง หมอก็พูดตรงๆ ว่าไม่สามารถบอกได้ว่าไม่มี 100% หมอบอกว่าเพราะเป็นมนุษย์ โอกาสผิดพลาดมีน้อยมากจริงๆ แต่ไม่สามารถตัดทิ้งได้ แต่ถ้ามีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น หมอบอกว่าจะรับผิดชอบทั้งหมด เคสของคนไข้แต่ละคนต่างกันหมด และมนุษย์ไม่มีทางไม่มีความผิดพลาดเลย ถ้าไม่มี แล้วผลข้างเคียงที่คนลงในชุมชนนี้คืออะไรล่ะ คงเป็นเรื่องที่พูดยาก แต่เพราะหมอพูดตรงๆ กลับทำให้เชื่อใจ เพราะทำต้นขา ใต้ก้น เข่า น่อง หมอบอกว่าจะมีรอยรู 10 จุด แล้วหมอดูเสียใจกว่าฉันอีก (จริงๆ ฉันไม่ได้คิดอะไรมาก)
วันผ่าตัด> จนถึงวันผ่าตัดก็ไม่ได้ตื่นเต้นเป็นพิเศษ มึนๆ อยู่ แล้วพอถึงเวลาต้องนอนบนเตียงผ่าตัดเหมือนเนื้อชิ้นหนึ่ง ถึงได้คิดว่า โอ เริ่มน่ากลัวขึ้นมาแล้วแฮะ? แต่พอคิดว่าสาวแกร่งไม่แสดงออกข้างนอกหรอก ความทรงจำก็หายไปเลย ตอนตื่นขึ้นมาคือมึนงงเหมือนตอนเมาหนักมาก + หนาวมาก พี่พยาบาลไปเอายาที่ร้านยาให้ แล้วห่มผ้าให้ บอกให้นอนพักดีๆ บอกว่าดูดจากต้นขาอย่างเดียวแบบสุทธิ 3100 วันนั้นเพราะยาชาเลยไม่เจ็บ ประมาณปวดกล้ามเนื้อหลังออกกำลังกายหนัก.... มากกว่านั้น ไม่รู้เพราะยาที่ฉีดให้เพื่อไม่ให้อาเจียนตอนดมยาหรือเปล่า คอเจ็บมากจริงๆ ลำบากเพราะเจ็บคอมากกว่าก้นกับขา.. พูดตรงๆ เจ็บคออยู่ 3 วัน เดิมทีถ้าร่างกายไม่ดี คอก็มักจะไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เลยเหมือนมาแรงกว่าเดิม ตั้งแต่วันนั้นช่องว่างต้นขากับไขมันปีกต้นขาถูก削ลงไปแล้ว เลยตื่นเต้นมาก
วันที่ 1>โคตรโคตรเจ็บ แต่เจ็บน้อยกว่าตอนติดโควิด และคอเจ็บกว่า เลยพอทนได้ มีน้ำไหลออกมาจากข้อเท้าเยอะมาก
วันที่ 2>เริ่มไปทำงานตั้งแต่วันนี้ เดินอย่างระมัดระวังจริงๆ.. เพราะเป็นงานออฟฟิศเลยไม่ได้เดินนาน แต่ตอนนั่ง บริเวณผ่าตัดน่าหงุดหงิดและไม่สบายมากจริงๆ วันนี้ลองเดินเยอะพอสมควร จริงๆ ถ้าเป็นไปได้ต้องเดินไปเดินมาเยอะๆ อาการปวดขาจะน้อยลง เข้าห้องน้ำคือนั่งฉี่ไม่ได้ ต้องใช้มือยันแล้วฉี่อย่างเศร้าๆ เท้ากลายเป็นเท้าโดราเอมอนเต็มๆ จนใส่รองเท้าไม่เข้า โชคดีที่มีรองเท้าคู่ใหญ่ๆ อยู่ เลยยังดี
หลังวันที่ 5> เท้ายังเป็นโดราเอมอนอยู่ บวมและเข้าห้องน้ำได้ไม่เต็มที่เหมือนเดิม น้ำไหลออกมาทีละนิดๆ ต้องดูแลดีๆ ㅇㅅㅠ ต้องนอนหงาย เศร้าที่นอนตะแคงไม่ได้.. ตั้งแต่วันที่ 5 การนั่งก็ค่อนข้างโอเคขึ้น
สัปดาห์ที่ 2> เหตุผลที่ข้ามมาสัปดาห์ที่ 2 ทันทีคือ เริ่มใช้ชีวิตได้จริงๆ ช่วง 3 วันแรกไม่สบายตัวมากหน่อย แต่หลังจากนั้นโอเค วิ่งก็ได้ อืมๆ แต่ถ้าไม่ใส่ถุงน่องรัดกระชับ หนังที่ขาจะห้อยแกว่งๆ ใส่แล้วกลับสบายกว่า เหมือนวิ่งโดยไม่ใส่บรา เข้าห้องน้ำก็ได้ดีแล้ว!! ยังมีปวดกล้ามเนื้ออยู่ แต่ก็ไม่ได้เจ็บอะไรเป็นพิเศษ ประมาณรู้สึกว่ามีก้อนแข็งๆ? แถวขาหนีบเหมือนเริ่มมีพังผืดแข็งเล็กน้อย แต่พอนวดก็คลายและนิ่มทันที รอยช้ำยังหนักอยู่ คงต้องดูต่ออีกหน่อย ตัดไหมแล้ว รู้สึกเหมือนถอนขนรักแร้เส้นหนาทีละเส้น หมายความว่าระดับความเจ็บคงแล้วแต่คน รอบต้นขาลดไป 7 ซม.!!! พี่พยาบาลบอกว่าน่าจะลดได้อีก!!
สัปดาห์ที่ 3> รอยช้ำก็ลดลงมากแล้ว และคงต้องเริ่มลดน้ำหนักหน่อยแล้ว!! ผ่านไปไม่กี่เดือนจะเอารูปมาอีกครั้งนะ!!!! ยังมีปวดกล้ามเนื้ออยู่ แต่ไม่กระทบชีวิตประจำวัน นั่งขัดสมาธิ นั่งยองๆ ได้ดีหมด!!