ก่อน <ก่อนผ่าตัด> หลัง ฉันเคยกลัวการซื้อกางเกง เพราะก้นที่เป็นทรงเหลี่ยมและหย่อนคล้อยหลังคลอดลูก ฉันอิจฉาคนที่ใส่กางเกงแล้วดูดีกว่ากระโปรงมาก เพราะทุกครั้งที่แต่งตัวทุกวันมันกลายเป็นความเครียด ฉันเลยเริ่มคิดว่า แทนที่จะเครียดกับปัญหานี้ไปตลอดชีวิต ลองทำดูดีกว่า
ระหว่างเลือกโรงพยาบาลที่มีวิสัญญีแพทย์เฉพาะทางและเป็นโรงพยาบาลเฉพาะทางด้านการดูดไขมัน ฉันก็เลือกที่นี่
สิ่งที่รู้สึกตอนปรึกษากับผู้จัดการคือ ไม่มีการพูดเกินจริง และเพราะเขาบอกตรงๆ ในเรื่องที่ควรบอกตรงๆ เลยทำให้เชื่อใจมากขึ้น
วันผ่าตัด จู่ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นและกลัวขึ้นมา แต่พอเห็นผู้จัดการก็สบายใจขึ้นนิดหน่อย
ฉันคิดว่าช่วงที่นอนคว่ำรอวางยาสลบน่ากลัวที่สุด พอยาถูกฉีดเข้าทางหลังมือ จริงๆ ไม่ถึง 10 วินาที ก็เหมือนหลับไปเลย ตื่นมาก็นอนอยู่ในห้องพักฟื้นแล้ว และเขาก็เอาน้ำส้มมาให้ทันที กว่าจะตั้งสติได้เต็มที่ก็ใช้เวลาสักพัก แต่ผู้อำนวยการศูนย์กับคุณครูอีกท่านดูแลพวกเราจนดึกมากจริงๆ ซึ้งใจจริงๆ
วันนั้นอาจเพราะยาสลบ เลยไม่ค่อยรู้สึกเจ็บเท่าไร และตั้งแต่วันที่ 1 คือวันถัดมา การต่อสู้กับอาการบวมและรอยช้ำก็เริ่มขึ้นจริงๆ เมื่อเทียบกับก่อนผ่าตัด ก้นทรงเหลี่ยมกลายเป็นกลมขึ้น เอวก็ผอมลงด้วย เลยมีแต่ความคิดว่าอยากให้อาการบวมยุบเร็วๆ
ตอนนี้เจ็บและลำบากอยู่ก็จริง แต่ถ้าไม่ได้ทำ ฉันคิดว่าคงจะเสียใจแบบเดิมต่อไปเรื่อยๆ
ทุกคนมาสวยขึ้นกันเถอะ^^