รีวิววันผ่าตัดที่เขียนไว้เพื่อจำ
นัด 1:20 มาถึงโรงพยาบาล 1:35 เขียนใบยินยอมผ่าตัดกับผู้จัดการในห้องปรึกษา ให้ความรู้สึกเหมือนประกวดอ่านนิดๆ อ่านใบยินยอมตามนั้นแบบรัวเร็ว แล้วเซ็นตรงขีดเส้นใต้ แค่ตลกดี (ใบยินยอมก็อย่างที่รู้ๆ กัน ส่วนใหญ่เป็นข้อความที่เอื้อโรงพยาบาล) อธิบายวิธีฆ่าเชื้อ ออกใบสั่งยา ออกมาจ่ายค่าผ่าตัด
หลังรอ ได้รับการพาไปยังบริเวณที่มีห้องผ่าตัดและห้องพักฟื้น วางของในห้องพักฟื้น ล้างหน้า แล้วเปลี่ยนชุด ถ่ายรูปทั้งหมดในห้องถ่ายภาพ แล้วเขาบอกให้รอตรงนั้นเพราะจะออกแบบที่นั่น พอรอนานขึ้นก็พาไปห้องพักฟื้น บอกว่ามีคนไข้รักษาเยอะ ขอให้เข้าใจ
ระหว่างรอ เขาบอกให้กำจัดขนจมูกก่อน เลยไปกำจัดขนจมูก เจ็บสุดๆ และหงุดหงิดมาก รู้สึกเหมือนกดจมูกแน่นๆ แล้วตัดเยื่อบุจมูก พอฉันร้องว่าเจ็บ เขาบอกว่าฉันมีขนจมูกมากกว่าคนอื่น หงุดหงิดรอบแรก พอบอกว่าเจ็บ เขาถามว่า “มีซิลิโคนอยู่ข้างในไหมคะ???” ฉันมาแก้จมูกนะ ไม่ดูชาร์ตคนไข้เหรอ?? หงุดหงิดรอบสอง ตอนนั้นหงุดหงิดมาก
เขาบอกให้กลับไปห้องพักฟื้นแล้วรอ ตรงที่เดิมบอกว่าจะออกแบบ เหมือนคุณหมออีกท่านกำลังดูคนไข้คนอื่นและออกแบบอยู่
ประมาณ 2:45 คุณหมอมานั่งข้างเตียงห้องพักฟื้นข้างๆ ฉันแล้วออกแบบ.... นี่เหรอ? ทำตรงนี้เหรอ?????... ดูชาร์ตแล้วอยู่ๆ จากที่บอกว่าจะใช้แค่กระดูกอ่อนผนังกั้นจมูกกับกระดูกอ่อนหู กลับบอกว่าอาจต้องใช้กระดูกอ่อนซี่โครงบริจาค หืม?? ฉันมาที่นี่เพราะบอกว่าใช้กระดูกอ่อนหูเป็นหลักและใช้กระดูกอ่อนผนังกั้นจมูกไม่ใช่เหรอ? ไม่เอาค่ะ... ฉันแสดงท่าทีปฏิเสธ เขาบอกว่าจะพยายามปรับให้มากที่สุด รู้สึกว่ามีบางส่วนที่ต่างจากที่พูดตอนปรึกษานิดหน่อย.. (ตกลงว่าจะทำ ~ แต่ ~ อาจจะยากนิดหน่อย เลยต้องทำแบบนี้) *****เห็นแบบนี้แล้วรู้สึกว่า อ๋อ ถ้าตัดสินใจผ่าตัดแล้ว ควรมาปรึกษาอีกครั้งเพื่อยืนยันให้ชัดเจน..
3:00 เข้าห้องผ่าตัด มัดแขนขาและต่อสายฉีดยา ฉันบอกพยาบาลว่าเส้นเลือดอ่อน ช่วยหาให้ดีๆ หน่อย พยาบาลก็หาให้ได้ทันทีโดยไม่เจ็บ ติดเทปที่หน้า คิดดูแล้ว เมื่อกี้คุณหมอไม่ได้ถามคอเหล้าใช่ไหม? เลยถามว่า ยานอนหลับนี่ให้ตามน้ำหนักตัวเหรอคะ? ไม่ใช่ตามคอเหล้าเหรอคะ? ฉันไม่ได้ดื่มเหล้ามา 10 ปีแล้ว ใส่ยานอนหลับให้นิดเดียวพอนะคะ....... รอไปเรื่อยๆ เริ่มง่วง คุณหมอยังไม่มา.. ฉันฝืนแทบไม่ไหว พอคุณหมอมา ฉันพูดแค่ประโยคเดียวว่า “ช่วยทำอย่างปลอดภัยนะคะ” แล้วก็หลับสนิท ผ่าตัดใช้เวลา 3 ชั่วโมง
พยาบาลสองคนพยุงเดินกลับห้องพักฟื้น แต่ยังมึนๆ ตลอด ได้ยินว่าฉันพูดกับผู้ดูแลซ้ำๆ ว่า “ฉันบอกแล้วว่าดื่มเหล้าไม่ได้ ให้ใส่ยานอนหลับนิดเดียว แต่พวกนั้นคงไม่ได้บอก น่าหงุดหงิด ตื่นไม่ขึ้น” ลืมตาไม่ขึ้น (อ้อ! คนที่ต่อขนตาไป ให้ถอดออกก่อนไปนะคะ.. ขนตาติดกับน้ำตาแล้วลืมตาไม่ขึ้นค่ะ.. ผู้ดูแลเอาคอตตอนบัดชุบน้ำมาถูให้ ถึงลืมตาได้) พอยืนขึ้นก็เวียนหัว ยาชายังไม่สร่าง คุณหมอมานั่งอธิบาย แต่พูดอะไรก็ได้แต่ค่ะๆ.. จริงๆ จำไม่ชัด ไว้ครั้งหน้าค่อยถามก็แล้วกัน โรงพยาบาลปิดงานตอน 1 ทุ่ม เลยรีบเก็บของออกมา..
แต่ก็ถือว่าพอใจอยู่.. คงต้องรอดูหลังถอดเฝือก ถ้าพอใจจะกลับมาเขียนรีวิวอีกนะ~~