สวัสดีทุกคน! เราทำตาสองชั้นมาเมื่อ 10 ปีก่อน ตอนนั้นยังไม่ได้เรียกว่ายึดติดธรรมชาติ แต่โปรโมตประมาณว่าเป็นเทคนิคใหม่ที่มีแค่โรงพยาบาลนั้นทำได้ ไม่กรีดแต่หลุดยากกว่าวิธีเย็บฝัง.. ตอนนั้นก็ยังเด็ก และไม่ได้หาข้อมูลออนไลน์หรือไปปรึกษาหลายที่เหมือนตอนนี้ แค่ไปปรึกษาที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งแถวอับกูจองแล้วทำเลย จริง ๆ เลยจำชื่อโรงพยาบาลกับชื่อผู้อำนวยการได้เลือนลางมาก
เดิมทีเรามีตาสองชั้นบาง ๆ ตั้งแต่เด็กอยู่แล้ว แต่สองข้างไม่เท่ากันนิดหน่อย (เส้นชั้นตา) และข้างหนึ่งชอบหลุดบ่อย เลยติดนิสัยลืมตาแรง ๆ ก็เลยไปทำ เป็นศัลยกรรมครั้งแรก และเราไม่ได้ไม่พอใจหน้าตัวเองมาก เลยขอให้แค่จับชั้นตาให้ไม่หลุดเท่าที่ทำได้ก็พอ อาจเพราะแบบนั้น ตาสองข้างที่ไม่เท่ากันก็เลยไม่ได้แก้ แต่เราพอใจนะ...ไม่มีแผลเป็น และรู้สึกเหมือนตาตัวเองชัดขึ้นนิดหนึ่ง หน้าตาไม่ได้เปลี่ยนมาก หลังผ่าตัดไปหนึ่งเดือน เพื่อนที่รู้จักกันมานานก็ไม่มีใครรู้ว่าเราทำศัลยกรรม บางครั้งตอนหน้าบวมหนักมาก (ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา สักสองสามครั้ง?) ตอนเช้าชั้นตาข้างหนึ่งจะหายไปประมาณ 1 ชั่วโมง แต่ก็กลับมา และถ้าไม่ได้บวมหนักมากก็ไม่เคยหลุดเลย
แต่พอเวลาผ่านไป อาจเพราะอายุมากขึ้น เส้นตาสองชั้นเหมือนจะตกลงนิดหน่อย และเริ่มกังวลเรื่องเส้นสองข้างไม่เหมือนกัน เลยกำลังคิดว่าจะทำแก้ด้วยวิธียึดติดธรรมชาติอีกดีไหม ทุกคนคิดว่ายังไง? ตาเราเป็นตาโปนนิดหน่อย และเนื้อเปลือกตาบนก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเลย ถ้าเป็นไปได้ไม่อยากทำเปิดหัวตาหรือหางตา..ไม่รู้ว่านี่ควรทำศัลยกรรมตาใหม่ หรือควรยกหน้าผากกันแน่ ไม่รู้ในรูปเห็นชัดไหม แต่พออายุมากขึ้น ไม่รู้ว่าตาโปนออกมาหรือเบ้าตาลึกขึ้น ทำให้ด้านบนของตาดูกลม ๆ และอึดอัดนิดหน่อย กล้ามเนื้อที่ใช้ลืมตาน่าจะยังโอเคอยู่
ตอนผ่าตัดครั้งแรก การลืมตาแรง ๆ เป็นปมของเรา เลยรู้สึกว่าข้อดีเยอะกว่ามาก ทำโดยไม่ลังเลและไม่เสียใจ แต่ตอนนี้เป็นแค่การเก็บรายละเอียดเส้นชั้นตา และเราก็ไม่ได้เกลียดตาตัวเองตอนนี้มากอะไร เลยลังเลนิดหน่อยว่าถ้าเกิดแผลเป็นชัด หรือทำแล้วไม่ชอบตามากกว่าเดิมจะทำยังไง..ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไง?