ก่อน <ตอนลืมตาโดยไม่เกร็งตาก่อนผ่าตัด> หลัง <ทันทีหลังผ่าตัด> หลัง <หลังผ่าตัด 1 วัน> หลัง <หลังผ่าตัด 1 สัปดาห์> หลัง <หลังผ่าตัดและหลังตัดไหม> ก่อน <หลังผ่าตัด 2 สัปดาห์ ถ่ายด้วยกล้องหลัง iPhone> ก่อน <หลังผ่าตัด 3 สัปดาห์> ก่อน <หลังผ่าตัด 1 เดือน> หลัง <ก่อนผ่าตัด vs หลังผ่าตัด 1 เดือน> ฉันทำปรับกล้ามเนื้อตาแบบไม่ผ่าตัด + เปิดหัวตาบน + เปิดหางตาล่าง + เปิดหางตา กับผอ.ชินแจฮุนที่คลินิกศัลยกรรม Siseon จริงๆ ก่อนทำตาสองชั้น ฉันไปปรึกษามา 4 ที่รวม Siseon ด้วย และเหตุผลที่เลือก Siseon คือ นี่เป็นการผ่าตัดตาสองชั้นครั้งแรกที่ฉันคิดมานานกว่า 10 ปีด้วย และในเมื่อจะทำทั้งที ก็คิดว่าที่ที่มีเคสแก้เยอะน่าจะเข้าใจเรื่องตาดีกว่า และผ่าตัดได้ดีกว่าด้วยหรือเปล่า? เลยเลือก Siseon
ถ้าจะเล่ารีวิวการผ่าตัด ก่อนนอนบนเตียงผ่าตัด ผอ.วาดไลน์และอะไรต่างๆ บนตาฉันก่อน (แต่ไม่ใช่วัดละเอียดทีละกี่มม.แล้ววาดนะ เป็นการวาดปรับให้เข้ากับตาฉันแบบคล่องๆ) พอวาดเสร็จ ฉันให้ผอ.ดูรูปไลน์ที่อยากได้ 1 รูป (รูปไลน์อินเอาต์ของนักแสดงคังฮเยวอน) ผอ.ก็ตอบรับเหมือนว่า ใช่ วาดแบบนี้ถูกแล้ว ฉันเลยยื่นมือถือให้คุณพยาบาลแล้วนอนลงรับการผ่าตัด (อ้อ แล้วตอนนั้นผอ.ให้ดู mirror พร้อมกับจับไลน์ให้ ซึ่งไลน์นั้นฉันชอบมากๆ ฉันไม่ค่อยเชื่อเวลาคนอื่นบอกว่าชอบไลน์ที่หมอจับให้ และตอนปรึกษาตาสองชั้น ไลน์ที่จับให้ก็ยังคิดว่า นี่ใช่ไหมนะ..? แต่! ไลน์ที่ผอ.ชินแจฮุนจับให้ก่อนผ่าตัดพอดี คือไลน์ที่ฉันต้องการเป๊ะ)
ระหว่างผ่าตัด เห็นไหมเคลื่อนไปทางนี้ทางนั้น และถ้าทำอะไรอย่างดึงไหมก็เจ็บ แต่ก่อนจะเจ็บ คุณพยาบาลจะบอกตลอดว่า “จะจี๊ดนิดนึงนะคะ~” “ความรู้สึกจะประหลาดนิดนึงนะคะ~” ซึ่งดีมาก ระหว่างผ่าตัดมีตอนที่เจ็บ ฉันเลยเผลอเกร็งหน้าบ่อยๆ แต่เขาบอกว่าอย่าเกร็งตา ให้เกร็งมือแทน ฉันเลยกำมือทั้งสองข้างแน่น แล้วตอนดมยาสลบก่อนหน้านี้ไม่มีเลยไม่รู้ แต่ครั้งนี้ในมือทั้งสองข้างมีของเหมือนหมอนใบเล็กๆ ให้กำด้วย ดีมาก! (แต่ตอนนั้นฉันคงยังเกร็งตาเยอะอยู่ดี หลังจากนั้นตาเลยช้ำเยอะมาก…ทุกคนพยายามอย่าเกร็งตาให้มากที่สุดนะ)
หลังผ่าตัดเสร็จ ฉันยังไม่ได้ส่องกระจก ก็เลยไปที่เหมือนห้องรอ? ห้องพัก? (ที่นี่ไม่มีห้องแยกที่มีเตียงให้นอนพัก ต้องนั่งหลังม่านในห้องรอที่พักได้ประมาณ 3 คน! อันนี้เสียดายนิดหน่อย) เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วไปห้องน้ำดูตา ซึ่งฉันชอบนะ แต่บวมมาก เลยตกใจอยู่ ตากับรอบๆ จมูกบวมหมด เหมือนปลาปักเป้าเลย… ยังไงก็ตาม จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้า เก็บของทุกอย่าง ออกไปฟังคำอธิบาย แล้วไปร้านขายยารับยา ระหว่างทางกลับบ้านไม่ได้เวียนหัวอะไร แต่ฉันรู้สึกเหมือนลูกตาจะหลุดออกมา? นี่เป็นศัลยกรรมครั้งแรกในชีวิตฉัน… หลังทำเสร็จ ความคิดที่ผุดขึ้นมามีแต่ “ตาเจ็บขนาดนี้ แล้วจะทำจมูกได้ยังไง..? ฉันพอแค่ตาก็แล้วกัน” คิดแบบนี้ตลอด ใส่หมวกกดต่ำๆ แล้วกลับบ้าน ตลอดทางกลับบ้านรู้สึกเหมือนน้ำตาคลออยู่ในตา จริงๆ ก็มีน้ำตาไหลออกมาสองสามหยดด้วย (น้ำตาเลือด) ยังไงก็ตาม ไม่มีแรงแม้แต่จะเดิน ระหว่างทางกลับก็รู้สึกเหมือนร่างกายล้าๆ พอกลับมาบ้านดู ก็มีภาวะเยื่อบุตาบวมด้วย และอาจเพราะระหว่างทางกลับตาคลอๆ แล้วแห้ง เลยลืมตายาก แต่พอกินข้าว กินยา ทายาขี้ผึ้ง และหยอดตาแล้ว ตาก็ยุบลงมาก (วันแรกนี่ลืมตายากจริงๆ และเพราะในตาถูกยึดไว้ด้วยไหม ตอนลืมตาก็รู้สึกเหมือนถูกดึงแรงๆ มาก เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิตเลยลำบาก และบางครั้งก็รู้สึกปวดหัวด้วย แต่พอเวลาผ่านไปก็ดีขึ้นจริงๆ…เวลาเป็นยา)
แล้วช่วงแรกก็ลำบากเพราะเยื่อบุตาบวมจากการเปิดหางตาและเปิดหางตาล่าง แต่ฉันนอนนั่งตลอดหนึ่งสัปดาห์ และใช้ยาหยอดตากับยาขี้ผึ้งป้ายตาอย่างสม่ำเสมอ ก็เลยยุบลง! (อันนี้ก็เวลาเป็นยา)
ก่อนทำ มีคนพูดเยอะมากว่าตาชั้นเดียวมีเสน่ห์อยู่แล้ว อย่าทำเลย ฉันเลยคิดหนักมากว่าเผื่อทำตาสองชั้นแล้วพังจะทำยังไง,,, แต่ความอยากทำตาสองชั้นของคนตาชั้นเดียวผ่านไป 10 ปีก็ยังไม่หาย สุดท้ายเลยจัดไป ตอนนี้เพื่อนๆ บอกว่าดีแล้วที่ฉันไม่เอาแต่พูดเรื่องตาสองชั้นอีก (เมื่อก่อนร้องเพลงอยากทำตาสองชั้นทุกวัน) แล้วพอทำแล้วตาก็โตขึ้นมาก ทุกคนเลยบอกว่าทำดีแล้ว!
พอใจกับตาสองชั้นค่ะ,,,