วันแรก ปวดเล็กน้อย แรงกดรัดมาก นอนลงแล้วลุกขึ้นไม่ได้
วันที่สอง ปวดเล็กน้อย มีอาการบวม นอนได้ในระดับหนึ่ง
วันที่สาม บวมมากที่สุด หายใจลำบาก
ครบหนึ่งสัปดาห์ อยู่ ๆ ก็รู้สึกไหวขึ้นมาก ยังบวมอยู่ รอยช้ำก็ยังอยู่ แต่รอยช้ำกำลังจางลงไปมาก อาจเพราะเริ่มชินกับความอึดอัดและความหนักมากขึ้น เลยรู้สึกดีขึ้น ไม่นึกว่าจะเปลี่ยนไปชัดขนาดนี้ ไปต่อด้วยสภาพนี้ให้ครบหนึ่งเดือนกันเถอะ~
วันที่ 9 ไหวขึ้นชัดเจน วันที่ 10 ไหวขึ้นจริง ๆ ต่างกันได้ขนาดนี้เลยเหรอ รอยช้ำก็ยุบลงเยอะมากในประมาณ 4 วัน ยังมีบวมอยู่ และสองข้างยังไม่เท่ากันนิดหน่อย ส่วนที่นูนด้านบนกังวลนิดหน่อย แต่พอใจ
วันที่ 11 จู่ ๆ บราประคองกับสายรัดด้านบนก็ใส่สบายขึ้นและเริ่มชิน เป็นไปได้เหรอ เมื่อวานยังลำบากแทบตายอยู่เลย กลับกัน ถ้าไม่ใส่อาจจะรู้สึกกังวลและโหวง ๆ ด้วยซ้ำ
ก่อนหน้านั้นไม่สบายตัวจนแทบกินข้าวไม่ได้ เลยน้ำหนักลดฮวบมาก แต่ตั้งแต่วันนี้จู่ ๆ ก็กินข้าวหนักมาก เป็นครั้งแรกที่นอนอยู่แล้วหิวจนลุกขึ้นมาเพื่อกินมื้อดึก มนุษย์นี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรับตัวได้จริง ๆ.. น่ากลัว
จนถึง 2 สัปดาห์แรกมีช่วงที่เสียใจ เพราะไม่สบายตัวและลำบาก แต่ตั้งแต่เข้าสัปดาห์ที่ 3 ก็สบายมากและดีมากเลย