หลังทำตาสองชั้น+เปิดหัวตาที่คลินิก ตาจาก =_= กลายเป็น ㅇ_ㅇ แบบนี้เลย..

เพื่อนๆ เคยบอกว่าไม่เคยเห็นใครทำตาสองชั้นแล้วสำเร็จเท่าฉันมาก่อน แม้แต่ฉันเองพอดูภาพก่อน/หลังผ่าตัดเทียบกัน ก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่คนเดียวกันเลย.. ฉันอยากทำตาสองชั้นมากๆ มานานแล้ว แต่เป็นคนขี้กลัว เลยใช้ชีวิตมากับความกังวลกองโตว่า เผื่อทำแล้วพังจะทำยังไง ตาสองชั้นจะดูชัดเกินไปไหม แล้วต่อมาฉันก็ตกสัมภาษณ์บริษัทที่อยากเข้ามากจริงๆ... ถ้าดูจากคุณสมบัติแล้วก็ถือว่าเพียงพอ แต่พอตกแม้กระทั่งโอกาสฝึกงาน ก็รู้สึกโดนความจริงกระแทกแรงมาก และเริ่มคิดว่าโดยพื้นฐานแล้วภาพลักษณ์ของฉันอาจไม่ค่อยดีหรือเปล่า ตั้งแต่ปลายปีที่แล้วเลยเริ่มเดินหาคลินิกเพื่อปรึกษาอย่างจริงจัง แต่เหมือนการปรึกษาไม่ได้ดีอย่างที่คาดไว้.... อาจเป็นเพราะเป็นที่ที่โฆษณาเยอะเกินไปหรือเปล่า ทั้งที่ไปเพราะคนอื่นบอกว่าดี แต่ตามมาตรฐานของฉัน เวลาปรึกษาก็สั้นเกินไป สไตล์ตาก็ไม่ค่อยถูกใจ เลยมีหลายที่มากที่เสียแค่เวลา+ค่าปรึกษาไปเปล่าๆ... พอรู้สึกเฟลกับความจริง สุดท้ายก็ถามคนรู้จักไปเรื่อยๆ แล้วได้ข้อมูลโรงพยาบาลที่ทำตาสองชั้นเก่งมา ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือคลินิกนี้ มีคนบอกว่าให้ปรึกษากับผู้อำนวยการคิมแทฮุน ฉันเลยจองวันที่เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วไปปรึกษา เมื่อพิจารณาทั้งเรื่องตาชั้นเดียว+ดูง่วง+ขนาดตาเล็กของฉัน ผู้อำนวยการแนะนำให้ทำตาสองชั้นแบบยึดติดธรรมชาติ + ปรับกล้ามเนื้อตา/แก้ตาปรือแบบไม่กรีด + เปิดหัวตา และเปิดมุมตาบน ปกติเขาว่ากันว่าการหามาตรฐานของความ “เป็นธรรมชาติแต่ดูโดดเด่น” นั้นยากมากใช่ไหม? มาตรฐานตรงนี้ของฉันจุกจิกมากจริงๆ (เพราะงั้นการหาคลินิกที่ถูกใจเลยยากขึ้นไปอีก) แต่ผู้อำนวยการอธิบายละเอียดว่า จะกำหนดชั้นตาที่ 8 มม. และเปิดมุมตาข้างละ 1 มม. พร้อมช่วยออกแบบสไตล์ตาให้ เดิมทีฉันคิดว่าอยากเปิดมุมตาอยู่แล้ว แต่ไม่ได้คิดจะทำทั้งด้านหน้า+ด้านบน... แต่ตอนผู้อำนวยการลองจับทรงตาให้ เขาบอกว่าต้องทำเปิดมุมตาบนด้วย ถึงจะได้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติแต่ดูหรูโดดเด่นแบบที่ฉันต้องการ ก็เลยทำร่วมกันไป ส่วนการปรับกล้ามเนื้อตาเพราะตาฉันดูง่วง เลยแทบจะเป็นสิ่งจำเป็นแบบกึ่งบังคับ หลังทำตาสองชั้นแล้ว การฟื้นตัวราบรื่นกว่าที่คิด เลยโอเคมาก ไม่ได้ค่อยรู้สึกตาหนักเหมือนคนอื่นด้วย.. แค่เหมือนความรู้สึกหลังดูหนังเศร้าแล้วร้องไห้เมื่อวันก่อน? ความรู้สึกนั้นก็มีแค่ตอนเช้า พอใช้ชีวิตประจำวันแล้วถึงช่วงเย็นก็แทบไม่สนใจตาแล้ว..?? ดังนั้นถึงโรงพยาบาลจะบอกให้มารับการดูแลลดบวม ฉันก็ขี้เกียจเลยไม่ไป.. ที่สำคัญคือคลินิกก็อยู่ไกลด้วย ชั้นตาก็ดูเหมือนกำลังเข้าที่ใกล้เคียงกับไลน์ที่ลองจับไว้กับผู้อำนวยการตอนแรก เลยถูกใจมากๆ.... เขาว่าการแนะนำโรงพยาบาลที่ดีที่สุดคือการแนะนำจากคนรู้จัก และดูเหมือนโรงพยาบาลดังๆ ก็ถูกบอกต่อกันปากต่อปากแบบนี้แหละ เมื่อก่อนฉันได้ยินบ่อยว่าดูง่วง ดูเหนื่อย แต่ช่วงนี้ก็ได้รับคำชมบ่อยว่าตาสวย ตอนนี้รู้สึกเหมือนเดินลืมตาได้ตรงๆ ชัดๆ แล้ว