เขาบอกให้ถามสิ่งที่สงสัยได้เลย ฉันเลยถามเรื่องวิธีผ่าตัด แต่เขากลับถามฉันย้อนว่าควรทำอย่างไร ฉันบอกว่า “ก็ควรทำตามวิธีของคุณหมอสิคะ” เขาก็ถามว่า “แล้วจะถามทำไม?” ฉันเลยถามคำถามอื่นแบบกว้างๆ เขาก็บอกให้พูดสิ่งที่ต้องการ พอฉันพูดสิ่งที่ต้องการ เขาก็บอกว่าจะจัดการเอง เฮ้อ ก็จริงแหละ ตั้งแต่แรกผู้จัดการก็พูดคนเดียวว่า คุณหมอคงผ่าตัดมาเหนื่อยมั้ง~ พอให้คำปรึกษาเสร็จและฉันออกมา ผู้จัดการก็อธิบายวิธีผ่าตัดแทบจะเหมือนแร็ป ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ได้อธิบายว่าจะทำเปิดหัวตาอย่างไร แล้วก็ให้ดูรูปด้วย แต่ไม่ค่อยดีเลย แค่ตาที่ดูเหมือนผ่านการผ่าตัดมา... แล้วก็เป็นตาที่เคยเห็นในเว็บไซต์อยู่แล้ว...
ฉันอารมณ์เสียมาก ตอนเดินออกมาก็คิดว่า ฉันเป็นฝ่ายจ่ายเงินเพื่อรับบริการ แล้วทำไมต้องเสียความรู้สึก? ทำไมต้องกลายเป็นเป้าระบายอารมณ์? พอคิดไปเรื่อยๆ ก็เริ่มคิดว่าทำไมคุณหมอคนนั้นถึงทำแบบนั้นกับฉันได้ แล้วก็คิดต่อไปว่า อำนาจที่แท้จริงเหมือนอยู่ตรง 1 มม. ข้างหน้าดวงตาจริงๆ... ยังไงก็ตาม หลังจากไปโรงพยาบาลนี้มา ฉันก็เริ่มคิดทบทวนเรื่องศัลยกรรมความงามเองใหม่ทั้งหมด บางทีต่อไปสักวันอาจจะทำก็ได้ แต่ตอนนี้คงยังไม่ทำก่อน