เรื่องราวการจัดฟันที่สำเร็จของฉัน ซึ่งโรงพยาบาลบอกว่าจะใช้เป็นข้อมูลวิจัย

ฉันมีคางยื่นมาตั้งแต่เด็ก ตอนยังเป็นเด็กเล็กดูเหมือนจะยังไม่มาก แต่พอโตขึ้นเรื่อย ๆ ก็เริ่มเห็นชัดขึ้นนิดหน่อย แม่เลยให้ฉันจัดฟันตั้งแต่ช่วงอนุบาลมั้ง

ตอนนั้นมันนานมากแล้ว และฉันยังเด็ก เลยใช้ชีวิตกับเครื่องมือจัดฟันที่ต้องใส่บนใบหน้า จะลงรูปไว้นะ มันแย่มากจริง ๆ ทุกครั้งที่ใส่ฉันเกลียดมันมาก ไม่แน่ใจชัดเจน แต่เหมือนเขาฝังอะไรคล้าย ๆ ตะปูตรงบริเวณเหงือก แล้วใส่เครื่องมือจัดฟันบนใบหน้า จากนั้นเชื่อมตะปูกับเครื่องมือด้วยยางรัด ยังไงก็ตาม ฉันใช้ชีวิตอนุบาลแบบนั้น และตอนประถมก็คล้าย ๆ กัน พอเข้ามัธยมต้น น่าจะเริ่มใส่เหล็กจัดฟัน

แต่เหมือนเคสของฉันจะค่อนข้างรุนแรงมาก สมัยนั้นการผ่าตัดสองขากรรไกรเป็นการผ่าตัดใหญ่มากจริง ๆ และยังไม่ได้แพร่หลายเหมือนตอนนี้ ก็ประมาณ 20 ปีก่อนนี่นา แต่โรงพยาบาลแนะนำให้ผ่าตัดสองขากรรไกรตอนช่วงมัธยมปลาย แต่ถ้าผ่าตัดสองขากรรไกร การอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็คงลำบาก และต้องไปโรงพยาบาลต่อเนื่อง ก็เลยทำจัดฟันต่อไปเรื่อย ๆ

แล้วตอนนี้ผลออกมาสำเร็จมากจนโรงพยาบาลจะใช้เป็นข้อมูลวิจัย ฉันเลยพอใจมาก ๆๆ ฉันยังเซ็นเอกสารยืนยันที่ถามว่าใช้เป็นข้อมูลวิจัยได้ไหมด้วย ฉันทำที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย และน่าจะ พูดจริง ๆ ไม่ได้โกหก เขาบอกว่าค่าใช้จ่ายจัดฟันทั้งหมดคงประมาณ 100 ล้านวอน แม่บอกว่าใช้เงินไปเยอะมากจริง ๆ

แต่การจัดฟันก็ทำให้เกิดสิ่งอย่างใบหน้าหย่อนคล้อยได้ โดยเฉพาะร่องมุมปากแบบ marionette? ของฉันค่อนข้างชัด และใบหน้าส่วนล่างก็หย่อนลงนิดหน่อยจริง ๆ ฟันก็อ่อนแอลงนิดหน่อย ข้อต่อขากรรไกรก็อ่อนแอลงด้วย… เหมือนการผ่าตัดหรือหัตถการทุกอย่าง ถ้าได้อะไรมา ก็มีสิ่งที่เสียไปเหมือนกัน ถ้าอยากทำเพราะรูปลักษณ์หรือความสวยงาม ฉันอยากให้คิดทบทวนหลาย ๆ ครั้งจริง ๆ ถ้าทำเพราะมีปัญหาจริง ๆ ความพึงพอใจจะสูงมาก

แล้วทุกคนรู้ใช่ไหมว่าการจัดฟันของจริงเริ่มหลังจากถอดเหล็กออก? รีเทนเนอร์แบบถอดได้ต้อง!!!! ใส่จริง ๆ!!!! หวังว่าทุกคนจะได้ทำหัตถการและผ่าตัดที่สำเร็จนะ!!!

รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นการสร้างใหม่