เมื่อก่อนฉันไปทำเปิดหัวตาที่คลินิกแถวบ้าน แล้วเหลือแผลเป็น

ตอนเด็กฉันทำตาสองชั้นกับเปิดหัวตาพร้อมกัน แต่เพราะแผลเป็นจากการเปิดหัวตาตอนนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังเครียดอยู่ แผลเป็นก็ยังอยู่เหมือนเดิม ได้ยินว่าที่กังนัมก็มีโรงพยาบาลอยู่แห่งหนึ่ง แต่ตอนมัธยมฉันยังเด็ก การไปกลับกังนัมมันไกลเกินไป และคิดว่าตาสองชั้นเป็นศัลยกรรมที่ใครๆ ก็ทำได้ดี เลยไปทำที่พยองชนใกล้ๆ ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ น่าจะหาข้อมูลให้มากกว่านี้ก่อนทำ เสียใจมากจริงๆ ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตแบบยอมแพ้ไปแล้ว หลังจากนั้นเขาบอกว่าจะทำเลเซอร์ให้ ฉันก็ไปรับมาหลายครั้ง แต่แผลเป็นไม่หายเลย แถมเฉพาะบริเวณแผลเป็นกลับขาวขึ้นเท่านั้น เงินก็เสียไปตามนั้น เสียใจมากจริงๆ ต่อมาฉันไปกับพ่อเพื่อไปโต้แย้งกับผู้อำนวยการคนนั้น เขากลับบอกว่า ถึงจะมีแผลเป็นเหลืออยู่ แต่หน้าดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนแล้ว มีปัญหาอะไร เขาเอารูปหน้าฉันก่อนทำกับรูปหน้าฉันหลังทำตาสองชั้นมาให้ดูแล้วเปรียบเทียบ ฉันรู้สึกอับอายและเจ็บปวดมาก ท่าทีของผู้อำนวยการก็แย่มากจริงๆ และพอเห็นว่าโรงพยาบาลขยะๆ แบบนั้นยังเปิดดำเนินการได้ดีอยู่ ก็รู้สึกเหลือเชื่อ ตั้งใจจะเขียนเรื่องที่เคยเกิดขึ้นเพื่อเลื่อนระดับ แต่เขียนไปเขียนมาก็ยาวขึ้นเลย ทุกคน อย่าไปที่ใกล้บ้านหรือที่ใกล้ๆ เพียงเพราะไกลแล้วขี้เกียจ ถึงจะไกลก็ไปที่ที่ทำเก่งเถอะ เสียใจมากจริงๆ...

เมื่อก่อนฉันไปทำเปิดหัวตาที่คลินิกแถวบ้าน แล้วเหลือแผลเป็น

โพสต์อื่นในหมวดนี้