หลังผ่าตัดแก้จมูกคดรั้งด้วยผิวหนังตัวเองแล้ว ฉันก็เหมือนจบจากชุมชนนี้แล้ว

ประมาณ 16 ปีก่อน ฉันผ่าตัดครั้งแรกด้วย Gore-Tex และผนังกั้นจมูก ประมาณ 10 ปีก่อน ผ่าตัดแก้ไขเพราะเกิดการรั้ง ตัว Gore-Tex ถูกเอาออก แล้วใส่ซิลิโคนยาวเพื่อยืดจมูกให้มากที่สุด + ใช้ผนังกั้นจมูกเดิมซ้ำ + ใช้กระดูกอ่อนใบหูที่ปลายจมูก หลังผ่าตัดครั้งที่สอง ฉันคิดว่าตั้งแต่ปีที่ 3, 4 เป็นต้นไปก็น่าจะเริ่มรู้สึกแล้วว่ามีอะไรผิดปกติ เพราะตอนนั้นฉันเริ่มถ่ายรูปบ่อย ๆ เพื่อเก็บเป็นบันทึกไว้ จริง ๆ พอมองย้อนกลับไป ตอนผ่าตัดครั้งที่สองก็ไม่ควรใช้ซิลิโคนเหมือนกัน เพิ่งมารู้ทีหลังว่าจริง ๆ แล้วตอนนั้นควรทำด้วยผิวหนังตัวเองตั้งแต่แรก เป็นจมูกที่เคยเกิดการรั้งมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำไมฉันถึงยังกล้าใส่วัสดุแปลกปลอมเข้าไปอีกครั้งนะ... เอาเป็นว่าหลังผ่าตัดครั้งที่สอง การรั้งก็กลับมาอีก ซิลิโคนคด รูจมูกไม่เท่ากัน ปลายจมูกถูกบีบ จนกลายเป็นจมูกที่ใครเห็นก็รู้ว่ามีผลข้างเคียงจากศัลยกรรม ไม่ต้องพูดถึงความรู้สึกแปลกปลอมที่มีเป็นประจำเลย อาการดึงรั้งสันจมูกก็จะหนักขึ้นหรือเบาลงตามสภาพร่างกาย โรคจมูกอักเสบที่ไม่เคยมีมาตั้งแต่เกิดก็รุนแรงขึ้น ต้องกินยาแก้แพ้ติดตลอด และยิ่งเวลาอาบน้ำทุกครั้ง น้ำมูกมักจะมีเลือดปนออกมานิดหน่อย ตรงนี้ทำให้ฉันกังวลและเครียดมาก สุดท้ายเพราะไม่อยากทรมานทางใจต่อไปอีกแล้ว ช่วงต้นปีนี้ฉันจึงตั้งใจว่าจะเอาออกให้หมด แล้วไปตระเวนหาคลินิกที่มีชื่อเรื่องการเอาออก แต่ส่วนใหญ่บอกว่าต้องมองในมุมของการผ่าตัดแก้ไข และมีแค่แห่งเดียวที่บอกว่าสามารถเอาออกทั้งหมดได้ ตอนแรกฉันตั้งใจจะเอาออกทั้งหมดตามแผนเดิม แต่เหตุผลที่เปลี่ยนใจมาเลือกผิวหนังตัวเอง คือฉันไม่สามารถเอาคำพูดของหมอเพียงคนเดียวที่บอกว่าเอาออกหมดแล้วยังไม่ยุบ มาลงเดิมพันได้ อีกทั้งก็มีแค่โรงพยาบาลเดียวด้วย สุดท้ายแล้วนี่คือร่างกายของฉัน เป็นจมูกของฉัน ถ้ากลายเป็นจมูกสั้นเชิดหรือจมูกยุบแบบอานม้า ผลลัพธ์ก็ต้องเป็นสิ่งที่ฉันต้องรับเอง ยิ่งผ่าตัดซ้ำ ๆ จมูกก็ยิ่งถูกใช้งานหนักและความยากของการแก้ไขก็ยิ่งสูงขึ้น จึงต้องเตรียมรับมือไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน ดังนั้นฉันจึงสรุปว่าจะเลือกทางที่ปลอดภัยที่สุด คือใช้ผิวหนังตัวเองเป็นเหมือนแนวป้องกันความเสี่ยงจากผลข้างเคียงที่อาจเกิดหลังเอาซิลิโคนออก ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้มุ่งหวังเรื่องความสวยงามมากนัก หลายคนกังวลว่าผิวหนังตัวเองจะค่อย ๆ ถูกดูดซึมและหายไป แต่ในเมื่อฉันตั้งใจจะเอาออกทั้งหมดอยู่แล้ว จะหายไปก็ช่างมันเถอะ ถ้ามันช่วยพยุงช่องว่างของซิลิโคนในฐานะเนื้อเยื่อของตัวเองได้สักช่วงหนึ่งก่อนจะสลายไป และช่วยป้องกันผลข้างเคียงได้ ฉันก็ดีใจแล้ว นั่นคือข้อสรุปของฉันในตอนนั้น ตอนนี้หลังผ่าตัดมา 4 เดือน... ฉันคิดว่าการผ่าตัดแก้ไขด้วยผิวหนังตัวเองเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดจริง ๆ อัตราการติดของผิวหนังตัวเอง? โอเค รูปทรง? พอใจเกินคาด จมูกที่สั้นลงยาวขึ้น และอาการรูจมูกถูกบีบก็ดีขึ้นมาก (ก่อนหน้านี้หมอบอกไว้แล้วว่าจะไม่สามารถฟื้นกลับได้ 100%) การใช้งาน? ผลข้างเคียงหลายอย่างที่เกิดจากวัสดุเสริมดีขึ้นหมด แน่นอนว่าไม่มีความรู้สึกแปลกปลอม อาการดึงรั้ง หรือปวดตุบ ๆ อีกแล้ว อาการจมูกอักเสบก็หายไปหมด ตอนนี้ยังไม่เคยสั่งน้ำมูกเลยตามระยะเวลา แต่เพราะข้างในโล่งสบาย เลยคิดว่าอีกหน่อยก็คงไม่มีเลือดออก ที่สำคัญที่สุด ตอนนี้ฉันเป็นอิสระจากความทรมานทางใจที่ตามหลอกหลอนมาสิบกว่าปีอย่างสิ้นเชิง... เพราะในร่างกายไม่มีวัสดุแปลกปลอมเหลืออยู่เลย หวังว่านี่จะเป็นประโยชน์กับคนที่กำลังคิดเรื่องผ่าตัดเอาออกทั้งหมดแบบฉัน