ฉันผิวบอบบางและเป็นคนที่เป็นแผลเป็นง่าย เลยเริ่มหาข้อมูลเรื่องผ่าตัดเสริมจมูกแบบไม่เปิดตั้งแต่แรก ฉันไปที่โรงพยาบาลค่อนข้างใหญ่ในกังนัมเพราะเห็นโฆษณาในอินสตาแกรม แล้วตั้งแต่คุยกับผู้จัดการเคสไปจนถึงคุยกับคุณหมอ ทุกอย่างก็ถูกคุยในฐานะการผ่าตัดจมูกแบบไม่เปิด
มีอธิบายข้อดีข้อเสียของแบบไม่เปิดกับแบบเปิด โดยบอกว่าถ้าเป็นแบบไม่เปิดจะไม่สามารถทำให้จมูกโด่งขึ้นได้มาก ส่วนแบบเปิดจะมีแผลเป็นระดับที่ทาเมกอัพปิดได้ แต่จะออกแบบได้มากกว่า แต่ฉันรู้อยู่แล้วว่าถ้ามีแผลเป็นจะเครียดแน่นอน และด้วยลักษณะงานก็แต่งหน้าไม่ได้ด้วย (เรื่องนี้ฉันก็ย้ำกับคุณหมอในการปรึกษาแล้ว) เลยตัดเรื่องอื่นทั้งหมด และยอมประนีประนอมแค่ว่าขอให้ปลายจมูกที่เชิดลงมาได้อย่างเป็นธรรมชาติเท่านั้นพอ (ส่วนการออกแบบอย่างอื่นฉันก็ไม่ได้อยากมากอะไร ถ้าจะทำแบบเปิดก็คงอยากให้ยกขึ้นมากกว่านี้อยู่แล้ว;)
ฉันเลือกทำแบบไม่เปิดโดยใช้กระดูกอ่อนผนังกั้นจมูกที่อยู่ในจมูกตัวเองเพื่อแก้ไขแค่ปลายจมูก แน่นอนว่าเพราะเป็นแบบไม่เปิด ฉันก็ไม่ได้กังวลเรื่องแผลเป็นเลย แค่รอเอาอัดสำลีออกแล้วก็จัดตารางนัดถัดไปไว้ ในช่วงที่มีสำลีอัดอยู่ก็มีเทปปิดไว้จนมองไม่เห็นอะไร
แต่วันนี้พอไปเอาสำลีออก ตอนที่เขาสอนวิธีทายา ฉันกลับเห็นว่ามีแผลผ่าตัดอยู่ใต้จมูกและมีรอยเย็บด้วย คนที่เอาสำลีออกให้บอกว่าเป็นการผ่าแบบเปิด ฉันตกใจมากจนพูดว่า ฉันคุยตั้งแต่แรกว่าเป็นแบบไม่เปิด นี่หมายความว่ายังไงกันแน่ แล้วเขาก็บอกว่าในบันทึกผ่าตัดของฉันเขียนว่าไม่เปิด แต่พอมองแผลที่ใต้จมูกตอนนี้ มันเป็นแบบเปิด ถ้าจะปรับกระดูกอ่อนผนังกั้นจมูกก็ต้องเปิดแน่ๆ ;;;
ตอนนั้นผู้จัดการเคสที่รับผิดชอบก็ไม่อยู่ คุณหมอก็ไม่อยู่วันนี้ เขาบอกว่าจะโทรหาแล้วให้ฉันกลับบ้านไปก่อน ฉันช็อกมาก พอกลับถึงบ้านก็โทรคุยกับผู้จัดการเคสได้ เขาบอกก่อนเลยว่าจริงๆ แล้วเป็นการผ่าตัดแบบเปิด ตอนผ่าตัดมีอะไรบางอย่างสั่นมากเลยต้องเปลี่ยนเป็นเปิด แต่เท่าที่ฉันเข้าใจ ความต่างของไม่เปิดกับเปิดคือเรื่องการมองเห็นและการเปิดช่องผ่าตัด ฉันเลยไม่เข้าใจว่าพูดอะไรอยู่ ข้อสอง ตอนพักฟื้นหลังผ่าตัด คุณหมอบอกว่าจะเข้ามาอธิบาย แต่ตอนนั้นคุณหมอมีผ่าตัดของตัวเอง เลยมาไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง แล้วพยาบาลที่ดูแลตั้งแต่พักฟื้นจนถึงตอนออกจากโรงพยาบาลทำไมถึงไม่พูดอะไรกับฉันสักคำล่ะ การดูแลหลังผ่าตัดของแบบไม่เปิดกับแบบเปิดน่าจะต่างกันตั้งแต่คำแนะนำแรกอยู่แล้ว ฉันพูดแบบนั้น แต่ส่วนนี้เขา... . . . . อธิบายไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่ผู้จัดการเคสที่รับผิดชอบก็ยังบอกว่าจนถึงวันนี้เพิ่งรู้ว่าฉันถูกผ่าตัดแบบเปิด ตอนนี้เขาบอกให้รอดูตอนตัดไหมแล้วค่อยคุยกับคุณหมอ แต่ไหมที่ปลายจมูกมันรบกวนฉันจนทำอะไรไม่ได้เลย เครียดมาก เขาบอกว่าจะมีการดูแลแผลเป็นให้ แต่ฉันก็ยังกังวลว่าจะต้องเดินทางไปกลับกังนัม 3-4 ชั่วโมงเพื่อมาดูแลแผลเป็นด้วย พอสัปดาห์หน้าก็จะให้ดูคุณหมอแล้วตัดสินใจกันต่อ ช่วงนี้คงมีการหารือแนวทางรับมือแล้วค่อยเสนอฉันใช่ไหม? เพราะเป็นโรงพยาบาลใหญ่ ฉันรู้สึกว่าเปิดเรื่องมาคงจะเป็นแนวว่า “คุณหมอก็ทำอะไรไม่ได้” ฉันเองก็ไม่รู้จะรับมือยังไงเหมือนกัน มีใครเคยเจอประสบการณ์แบบนี้บ้างไหม
พวกเขาทำหัตถการตามวิธีผ่าตัดโดยไม่ได้รับความยินยอมจากคนไข้ ฉันนึกว่าจะสบายใจเพราะเป็นโรงพยาบาลใหญ่แท้ๆ แต่กลับ ; เครียดจนซึมเศร้าเลย อาㅡ